𝗡𝗶𝗰𝗵𝗮

ขอบคุณที่ยังอยู่ให้หาจนเจอนะ เหมือนมีบ้านให้กลับเลย

ถ้าคนสแตนดาร์ดต่ำ เจอคนสแตนด์ดาร์ดสูง แล้วปรับตามเขาไม่ได้ ไม่อยากพัฒนาเพื่อให้คู่ควรหรือทัดเทียม ง่ายสุดคือดึงลงมา ถึงมีคนพูดกันบ่อยๆ ว่าอย่าให้โอกาสคนบาร์ต่ำเพราะเขาจะคิดว่าเขาคือเจ้าโลก เพราะไม่มีใครข้างนอกยอมรับได้ นอกจากเรา เคาะประตูทุกบาน แต่มีแค่บานเราที่เปิด ถ้าเริ่มมีสัญญาณอะไรแปลกๆ ที่เราต้องลดตัวเองลงมา ลดความเป็นตัวของตัวเอง ให้ฟังตัวเองเยอะๆ คุยกับคนรอบข้างที่รู้จักเรา ยิ่งเราเป็นคนมี empathy เยอะ ขี้สงสาร คนพวกนี้ยิ่งใช้ประโยชน์แล้วจะเริ่มปั่นหัว บอกว่าเราแย่แต่ตัวเขาดี มีแค่เขาคนเดียวที่รับเราได้แล้วจะเริ่มจำกัดพื้นที่เราให้ตัดขาดจากโลกภายนอกทำให้เราขาดความมั่นใจ และเข้าใจว่า “นี่คือความจริง” เคยให้โอกาสคนแบบนี้ แล้วรู้สึกคนเหล่านั้นไม่สมควรได้รับ ไม่มี gratitude อะไร เลยออกมาดีกว่า เพราะต่อให้เขาจะเบลมอะไร ไปบอกคนอื่นว่าเราแย่ยังไง เราไม่สน มันดีกว่ามากๆ ที่เราได้อิสระและตัวตนของตัวเองกลับมา (เหมือนเกิดใหม่) มันทำให้เราได้ใช้ชีวิตเราต่อ แล้วปล่อยให้เขาทนทุกข์ทรมานกับตัวของเขาเองต่อไปตามมาตรฐานที่ตัวเองทำได้แค่นั้น เราเวทนามากกว่าเวลาเขาพยายามเรียกร้องให้คนเข้าใจเขา เพราะทำอะไรไม่ได้นอกจากโวยวาย แล้วกลัวคนอื่นมองตัวเองแย่ เลยมาเบ่ง/ขู่ใส่คนอื่นอีกที