Fehmi Acat

Arkadaşlar TC hesabımı kısıtladığı için yeni bir hesap açtım. Bu tarz mesajlardan bıktığınızı biliyorum:) Ben de bıktım 😅 Ancak durum bu🥴 Yeni hesap 👇👇👇 @mfehmiacat Takip desteği bekliyorum.. Engelleyecek olanlar da elini çabuk tutsun 😁

Yeniden Yargılama Sonrası Beraat! ⚖️Bir ağır ceza mahkemesi, AİHM'in 16 Aralık 2025'te verdiği ihlal kararı üzerine gerçekleştirdiği yeniden yargılama sonucunda başvurucunun beraatına karar vermiştir. 📍Yeniden yargılama talebinizi lütfen vakit kaybetmeden yapın. Dosyanıza, hem 16 Aralık 2025 tarihli ihlal kararları hem de Yasak/Türkiye kararı sonrası paylaştığımız ve aşağıda bağlantıları yer alan dilekçe örneklerini kendinize uyarlayarak mutlaka ekleyin. Lütfen mücadeleden vaz geçmeyin! 🔗AİHM'in 16 Aralık 2025'te Verdiği İhlal Kararı Sonrası Her Bir Karara İlişkin Hazırlanan Dilekçe Örnekleri: justicesquare.org/demirhan-karsl… 🔗Büyük Dairenin Yasak/Türkiye Kararı Sonrası Hazırlanan Dilekçe Örnekleri: justicesquare.org/aihm-buyuk-dai…

"Çorumlu Alevi" ne lan şerefsiz. Devlet fişlemesini mi ifşa ediyorsun. Eline verileni yazdığına göre tasmanı kimin tuttuğu da bellidir. Hoşt yezidin tohumu

Doğru mu bu? Korkmaya başlayalim mı? İstanbul Pendik'te gömülü silahlar bulunmuş..

Kim yazdıysa güzel hikâye...

Hesabını verecekleri 22 Nisanı. Acelem yok. İntikam soğuk yenen bir yiyecektir malum ve ben yemeyi çok severim:) İşkence dosyamız Ankara Sıhhiye adliyesi raflarında. İsviçre'de doktorlardan aldığımız raporlar da eklerinde Bakalım ne olacak Takipsizlikler elbette bir gün kalkacak

22 Nisan 2020 sabah. İsviçre'deki evime postacı geldi. Mektup getirdi. Yanıma aldığım Hanım ve çocukların oturum onayı gelmişti. Arada olanları ara ara yazarım. 22 Nisan'larda hep sürpriz beklerim. Şu an Ankara polisi ile hesabın kesileceği, attıkları her yumruğun,

Nerde babanız diye bağırmışlar. İki saat sürmüş o işkence. Ben o arada kahvaltı yapıyor ve sabah yaşadıklarımı siliyordum. Silinmiyormuş. Boşuna uğraşmışım. Öğleden sonra otelden ayrıldım. Kocatepe camii arkasında yalnız yaşayan arkadaşıma geçip haberleri okumaya başladım.

Küçük Mirza (8y) yüzü kanlı abisine ağlama abi diyormuş. Bodrum'da silah dayayan kısa boylu harif tombulca ve kirli sakallı olan silahı tekrar çekmiş. Şarjörü namluya sürmüş. Bunu 2. defa yaptığı için ilk mermi yere düşmüş. Çocuklar annelerine sarılmış ve çok korkmuşlar.

Oraya indirmişler. İşkencenin binadakilerce duyulmaması gerekir. Bu yüzden hep gizli kapaklı yerlerde yaparlar. Çocuğu fena benzetmişler.Anne içerde özel çocuğu tutmaya çalışırken oğlunun feryadını duymuş. Koridora koşmuş. Yüzü gözü kanlar içinde oğlunu çekip almış.

Dönersem ne olacağını biliyorlardı. Yoklugumu geç fark etmişler. Hemen resmi adresime giden diğer ekibi aramışlar. Kaçtı demişler. Komiser o adreste imiş ve bulun demiş. Kameralara bakmışlar. Sonra gelip 16 yaşındaki oğlumu almışlar. Zeminin hemen altında bodrum vardı.

Kardeşimin işyeri olan otele gitmem gerekirdi ve durak taksicisi bunu bilmemeli idi. Sabah sabah adam toplamaktan GBT yapmaya personel kalmamıştır dedim. Yürüdüm. Sakindim. Otele bir an önce varmaliydım. Açık büfe kahvaltı zamanı gelmişti. Recepsiondakiler beni tanıyordu.

Gidelim dedik. Anıtkabir civarında çevirme vardı. Sabah yeterince polis görmüştüm.Neyseki dubaları topluyordu. Gün aydınlanmıştı. Merkezde durdum. Ücreti ödedim

Bu yüzden sevmezdim durak taksicilerini ve konuşanları Kızılay'a kaça götürürsün diye sordum. Herşey tüm absürtlüğüne rağmen doğal olmalıydı. 90 yazar ama 60 alayım dedi. Şu anki fiyatlar ve enflasyonun geldiği nokta bu yazının konusu hiç değil :)

Ücreti ödeyip trene doğru ilerledim. Taksici kimi nereye bıraktığını bilmeden geri döndü. O dönünce oradaki durağa döndüm. Varış noktam belliydi ve taksici bilmemeliydi. Biri sorarsa hemen hatırlar, konuşmakta tereddüt etmezdi.

Taksici motoru çalıştırmışti. Optimum'a varmadan "metro kaçta açılıyor" diye sordum. 6:00'da dedi. İstanbul yolu metrosuna dedim. Olur dedi. Onun için ne kadar uzağa gitsem o kadar iyiydi. O saçma kulübede ihtiyar ve olabildiğince göbekli şoförlerle muhabbet çekilmez olmalıydı.

Bitti dedim. İçinden iki izbandut gibi adam çıktı. Aracın arkasına geçerken bize bakış atıp bagajı açtılar. İçerden birkaç ekmek kasası alıp hemen yanına durdukları halk ekmek büfesine bıraktılar. Sakinleşmem gerekirdi. Ankara soğuktu ve ben mont giymemiştim.

Şifresini bilmediğim kapının üzerinden atladım. Caddeden koşabilirdim ama dikkat çekerdi. Yan sitenin kapısının üzerinden atlayıp içine geçtim. Görülmemeyi istemek her insanın hakkıdır. Ağaçların arasından sitenin geçip oradaki park kapısının üzerinden atlayarak caddeye indim.

Arada giyindim. Onlar odada iken kapıdan çıktım. Hızla değil, varlığımın tamamını, ailemi, özel çocuğumu, görüp vedalasmamanın verdiği ağırlığı bırakıp ışık hızıyla olmasını istediğim koşu ile. Site büyük, binamızın diğer tarafına koştum. Pencereden görmeleri imkansızlaştı

Diğeri salona belge doldurmaya gitti. Salondakine tekrar gözaltı var mı diye sordm; Evet dedi. Dosya nerenin dedim, Bilgi veremem dedi. Ben bilgiyi ilk sayfada gözucuyla okuduğum gözaltı listesinden anlamıştım. Yatak odasına geçtim. Oradaki ile muhabbete durdum.

Geliyorum" Toparlanmama bir kaç saniye lazımdı. Evim zeminde idi. Arka kapıya koştular Pencereden kacacagimi sandılar. Kapıyı açtım. Gözaltı var mı? Hayır sadece arama! Buyrun Biri yatak odasına koştu Okula gitmek için yataktan kazımak zorunda olduğum çocukların hepsi ayaktaydı!