φλανγκ μι

δε χορταίνω να asxoloumai

είχα να κλάψω με άγνωστο απ’ όταν ο ακτινόλογος είπε "τώρα κοπέλα μου τρέχεις, δεν κάθεσαι"

Ο γιατρός μού είπε καλό καλοκαίρι, και είναι η πρώτη φορά που κάποιος ευχήθηκε και ταυτόχρονα πραγματοποίησε

Παλιώνει κάτι γρηγορότερα απ’ τις ταινίες;

Έχω αφήσει τους γραφίστες κι έχω πιάσει τους φαρμακοποιούς

Μέσα στο σπίτι έχουμε έναν άνθρωπο έξι χρόνων και σήμερα ρώτησε αν θα είναι ακόμα παιδί όταν τελειώσει η καραντίνα

Σήμερα ενηλικιωθήκαμε όλοι μαζί

Από τα πρώτα λεπτά του GDG σκεφτόμουν το σπίτι του τζακ και τα απίθανα δομικά υλικά του, στα μισά, πώς υψώθηκε λιθαράκι λιθαράκι και στο τελος, το στήθος μίας γυναίκας κομμένο κι αφημένο σαν κλήση σε παρμπρίζ περιπολικού. Δανία πίνει, Νορβηγία μεθάει

Πώς διαφανίζουν όλα μ’ έναν τρόπο τέλειο όταν κάποιος δικός μας πεθαίνει

Μέχρι και τα γυαλιά μου με πνίγουν

Κι αν στο μέτρημα τα δάχτυλα των χεριών μας είναι περισσότερα απ’ τις παντοδύναμες στιγμές μιας ολόκληρης ζωής, σήμερα διπλώσαμε τους μέσους. Ως τη γροθιά λοιπόν.

@koinian Στον Παντελή

σε ποιον ανήκει η κέρκυρα;

Ω, Αγία Απλότητα

CCLXXVIII

απόψε αρχίζω να κλαίω, ώστε αύριο να έχω σταματήσει, ώστε Δευτέρα που γυρίσω δουλειά να έχω ξεπρηστεί. επιτέλους πρόγραμμα

@EiriniGiannaki ο ύπνος τη νύχτα

Τι σας εχει λείψει περισσότερο σε σχεδον δυο μήνες καραντινας; Όσοι όντως την τηρήσαμε τέλος πάντων, γιατι οι περισσότεροι την πηραν πολυ χαλαρά. Εμένα, περιέργως, η θάλασσα.

τα λάθη του δεκαεννιά να εκκενώσουν το χώρο και να στριμωχτούν τα λάθη των σαράντα ημερών

Στο δρόμο για το σπίτι, άνοιξε σήμερα τα παράθυρά του και το τελευταίο εξοχικό που ήταν κλειστό. ρολόι όλα

σίγουρα θα είχα μια θέση στο συμβούλιο των ανθρώπων που ταυτίστηκαν με τον χειροπαλαιστή. μπορεί να ειναι μια θλιμμένη θέση αλλά δεν παύει να είναι μια θέση σε μια μεγάλη και σπουδαία κοινότητα

Το σίκουελ της απεξάρτησης