everyone knows

ฝากฟอลด้วยนะครับ #อานซ์แลกฟอลเว่ย

อืม เปนอีกวันที่กุตะโกนถามคนในกระจกว่า เมิงไหวมั้ย อะ

กุเก่งจังวะ ทั้งติ่ง ทั้งทำงาน ทั้งใช้ชีวิตในท่ามกลางความชิปหายของประเทศ ยอดมนุษย์สุดๆ

เวลาถูกใครสักคนรักมันดีมากจริง ๆ แหละ มีคนคอยโอ๋ คอยรับฟังสิ่งที่ไปเจอมาในแต่ละวัน คอยกอดปลอบเวลาเหนื่อย ๆ เหมือนต่อให้รู้สึกว่าห่วยแตกแค่ไหนก็ยังได้เป็นคนเก่งของเขาอยู่ดี

ไม่เป็นไร สบายมาก = เป็น แต่เลือกที่จะช่างมัน

โกหกกุทั้งนั้น ใครบอกไม่สวยเหนื่อยหน่อย ไม่จริง ไม่สวยเหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกก ไอชิบเป๋ง ประโยคที่บอกว่า อย่าพึ่งบอกว่าเราไม่สวย ขอให้โอกาสเราได้ไปอาบน้ำก่อน มึง กุอาบแล้ว

ไม่ชอบตัวเองช่วงนี้เลยมันดูไม่มีชีวิตชีวา

ไม่รู้เลยว่าต้องเอาตัวเองไปอยู่ตรงไหนหัวใจถึงจะปลอดภัยที่สุด

ในโลกของความเป็นจริงไม่มีใครเห็นใจเราขนาดนั้น จะทำอะไรก็คิดถึงตัวเองให้มาก เอาตัวเองไว้ก่อน

ร้อนมาก เศรษฐกิจก็แย่ น้ำมันก็แพง เงินทองก็หายาก ความบันเทิงติดลบ ชีวิตดีๆ อีหนูกูก้ไม่ได้เลือก นกหวีดก้ไม่เคยเป่า แต่กุรับกรรมไม่พักเลย ท้อชิบหาย ถ้าไม่ได้เปนสาววายกุจะอยู่ยังไงวะ อีเวน

‘เก่งขึ้นตั้ง 1% ไม่ใช่แค่ 1%’ ประโยคนี้ทำใจฟูมาก แค่นี้ก็เก่งขึ้นแล้ว

วันนี้มิจจี้โทรมา มิจจี้ : คุณxxx xxxx ใช่ไหม ฉัน : ใช่ครับ ทำไมครับ? มิจจี้ : คุณรู้จักคุณกัญญารัตน์ ปัจฉิมนิธิ หรือเปล่า? ฉัน : ทำไมอ่ะครับ ? มีอะไร ? มิจจี้ : ตอนนี้คุณกัญญารัตน์ มีหนังสือมอบอำนาจจากคุณมาทำธุรกรรมที่ธนาคารกรุงไทย แล้วเราตรวจสอบแล้วพบว่าเป็นธุรกรรมผิดกฏหมาย คุณจะว่ายังไงคุณอุเทน ฉัน : โอเค นึกออกละ กัญญารัตน์ (ถอนหายใจ) ใช่ครับผมรู้จัก และขอโทษด้วยที่ทำให้ยุ่งยาก แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวปัญหาจะหายไปละครับ มิจจี้ : ทำไมครับ? ฉัน : ผมส่งมือปืนไปจัดการเดี๋ยวนี้ละครับ มิจจี้ : (อึ้ง … ) เดี๋ยวก่อนนะ ใจเย็นๆนะคุณ ฉัน : (หัวเราะแบบเย็นๆ) หึหึหึ ผมไม่เคยใจร้อนนะ แต่ในโลกของมาเฟียแบบผมน่ะ ผมไม่เคยให้โอกาสที่สองกับความผิดพลาด มิจจี้ : เอ่อ … ฉัน : อ้อ … แล้วคุณก็ควรระวังตัวไว้ด้วยนะ เพราะแคทเทอรีน มือปืนของผมน่ะ เขาสายตาไม่ค่อยดี อาจจะยิงพลาดได้นะ ระวัง นางวางสาย … ยังเล่นไม่จบเลยอ่ะ

กลับบ้านไปให้แม่เลี้ยงก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดตอนนี้ ตื่นกี่โมงก็ยังมีข้าวกิน

อยากให้คนสูบบุหรี่ทุกคนบนโลกใส่หมวกแบบนักบินอวกาศที่มันครอบแล้วก็ไม่มีช่องให้อะไรเล็ดลอดออกมาแล้วก็สูบให้นิโคตินมันอยู่ในนั้นคนเดียวแล้วก็ตายไปคนเดียวซะ

โลกสอนให้รู้ว่า ต่อให้เรา "แสนดี" แค่ไหน ก็ไม่ได้ช่วยให้ใครจริงใจกับเรามากขึ้นหรอก

สิ่งที่อยากให้ลองทำแล้วดีกับตัวเองมาก ๆ คือไม่ต้องพยายามอธิบายอะไรให้กับคนที่เขาไม่ได้อยากรับฟังขนาดนั้น

ตอนนี้ร่างกายต้องการไปเที่ยวเป็นอย่างมาก อยากไปเติมไฟให้ตัวเองมีแรงใช้ชีวิต

ใช้ได้ตลอดไป,

บางวันก้ปลงมาก ๆ บางวันก้ยึดติดมาก ๆ บางวันก้เหมือนเข้าใจทุกอย่าง บางวันก้เหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย

รีวิวชีวิตกุตอนนี้ :