햇빛!☀️🌸aka.จริงจังจอมแก่น

พอพายออกมาชีแจงทำไมสังคมดูเข้าใจง่ายจัง แต่ตอนทรายออกมาเล่าสิ่งที่เจอ สังคมตั้งคำถามมากมายเหลือเกิน ทั้งๆที่ใน2คนนี้ มี1คนที่โกหก

ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะจบยังไง แต่ก็อย่าลืมว่าทรายคือเหยื่อจากครอบครัวนี้ ถูกพี่เลี้ยงล่วงละเมิดทางเพศและแม่ไม่เคยแก้ปัญหา จนต้องให้คุณตาและน้าๆเข้ามาช่วยเหลือทราย และตอนนี้ทรายก็โดนฟ้องร้องจากแม่ตัวเอง เพราะเอาเรื่องที่โดนพี่เลี้ยงมาพูด ต่อให้สุดท้ายแล้วหลักฐานออกมาว่าเรื่องพี่ชายข่มขืนจะเป็นความเข้าใจผิด อาจจะเล่นกัน (ไม่แน่ใจว่าเล่นแบบไหน ทรายถึงพูดว่าข่มขืนหลายครั้งตอนเป็นวัยรุ่น) หรืออะไรก็ตามแต่ อยากให้ทุกคนเป็นกำลังใจให้คุณทรายด้วย เพราะเค้าไม่มีใครแล้วจริง ๆ แม้แต่แม่แท้ๆยังไม่ยืนข้างเค้าเลย และในคำว่าครอบครัวที่พี่ชายต้องปกป้องตามที่พูดต้นคลิปก็ไม่นับรวมน้องชายแท้ๆของเค้าเช่นกัน

ในฐานะชาวช่องที่เหนียวแน่น แอบหวังว่าทีมฟาโรสสตูดิโอ กับพี่ต่อพี่โน้ต จะไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน - พี่ต่อพี่โน้ตแยกไปเป็นช่อง jito x ก็ไม่ได้คิดอะไร พี่ฟายังทำคลิปโปรโมทให้อยู่เลย ทั้งที่เหตุผลแอบทำให้ตั้งคำถามนิดหน่อย แต่คงอยากเติบโตกันด้วยตัวเอง - แต่ faratalk ปีนี้ไม่มีทั้งพี่ต่อ พี่โน้ต ร่วมงาน ทั้งที่เป็นวันรวมดาราช่อง แบบปีก่อนๆ - พี่โน้ตออกหนังสือ ก็ไม่ได้ออกกับ abubogo - พฤหัสนี้ พี่โน้ตพี่ต่อจะปล่อยเพลง ก็ไม่ครอสจักรวาลฟาโรส - จนมาถึงแคปชั่นพี่ต่อโพสต์นี้อีก หวังว่าจะเป็นแค่ความคิดมากไปเอง แต่ดู 2 จักรวาลนี้ไม่ได้บรรจบกันมาซักพักนึงแล้ว หวังว่าจะได้เห็นพวกพี่ๆ กลับมาสนุกสนานด้วยกันไม่ว่าจะในรายการไหน 🥲

พระเจ้ามีจริงมั้ย ไม่มีใครทราบ แต่มนุษย์มีจริง เพศหลากหลายมีจริง และควรให้เกียรติ ควรเคารพเขาในฐานะมนุษย์คนนึง

บายหม่าม๊าน่าจะขายผิดยุคเฉยๆ

รุ้มั้ยว่าสิ่งที่ได้กลับมาจากคำพูดนี้คืออะไร คือการโกหก​จนติดโกหกเป็นนิสัยทุกครั้งที่มีของมาส่งต้องโกหกราคาหรือบอกว่าเพื่อนส่งมาให้เพราะกลัวโดนด่า​ โดนซักไซ้​ไล่เรียง มันแย่มากที่ต้องมาปรับพฤติกรรม​ตอนนี้ว่าอย่าโกหก​ อายุ40กว่าต้องมาเครียดเรื่องการบอกราคาของมันไม่ใช่แล้ว

มีหลายสิ่งที่อึดอัด และหลายอย่างที่วนกลับไปที่ว่า "เขาไม่ขายนอกเกาะ" แต่ศิลปินที่ขายนอกเกาะ บางครั้งก็ "ติดกรอบ" ของตัวเอง อันนี้ไม่ได้พูดถึงศิลปินนะ แต่ในเรื่องของการจัดการและระบบการดูแลของเขาค่ะ เชื่อว่าทุกคนที่ดูศิลปินญี่ปุ่นรู้ถึงความเต็มที่ ความเป็นมืออาชีพของเขา ดูคอนเสิร์ตญี่ปุ่นเรากล้าพูดว่า เรายังไม่เคยเจอคอนเสิร์ตที่เสียดายเงิน (เราอาจจะยังดูไม่มากพอด้วย) แต่การจัดการหลายอย่างในคอนเสิร์ตต่างประเทศ...พูดไปก็คงจะยาวมาก แบบว่าติ๊กฟ้าเราคุ้มชัวร์ เราเป็นแค่ติ่งปลายแถวด้วยซ้ำถ้าเทียบกับคนอื่น แต่ชีวิตอีกฝั่งนึงของเราคือฝั่งสื่อมวลชนและประชาสัมพันธ์ค่ะ กรอบที่วงญี่ปุ่นไปได้ไม่ไกล เอาคร่าวๆ เร็วๆ เรื่องการขายและการประชาสัมพันธ์เลยนะ 1. ไม่ให้อะไรแต่อยากได้ sold out ทางญี่ปุ่นมีกฎหยุมหยิมมากมายที่ถ้าใครไม่มาเจอกับตัวไม่รู้หรอกว่าภาพนึงว่าจะมาเป็นชิ้นงานประชาสัมพันธ์แลกมากับความปวดกระบาลแค่ไหน กว่าจะติดต่อสื่อสารคุยงานกันได้ อาจจะต้องคุยกันตั้งแต่ชาติที่แล้ว (อันนี้ขอส่งกำลังใจให้ผู้จัดในไทยทุกเจ้า) ในขณะที่ศิลปินประเทศอื่นเขาภาพก็มี คลิปก็พร้อม อยากได้อะไรบอก ศิลปินแอคทีฟโซเชียลตลอดเวลา ส่วนญี่ปุ่น ศิลปิน introvert เกินครึ่งประเทศ ติ่งใช้ชีวิตด้วยการรอคอยฟ้าประทานภาพใหม่คอนเทนต์ใหม่ไปวันๆ อีก (เสพแต่ผลงานของแทร่555) 2. สื่อ (material) ประชาสัมพันธ์มีน้อย มีให้นิดเดียวหรือไม่ให้เลย (เพราะติดลิขสิทธิ์หนักมาก) 3. ไม่มีเงินจ้างแต่อยากได้อินฟลูฟรี อยากมีเอนเกจแต่ไม่เข้าหา อินฟลูสายญี่ปุ่นในไทยบอกเลยว่า "งานฟรี" มากกว่า "งานจ้าง"นะ 55555ไปด้วยใจกันจริงๆเหอะ 4.ไปขอเขาฟรี แต่มาพร้อมกับกฎเยอะแยะมากมาย 5.สื่อไปดูมาเขียนชม สุดท้ายให้ลบโพสต์ (*ด้วยเหตุผลหลายอย่างอันนี้ถ้าเล่าจะยาวมาก) 6.คนติดต่อประชาสัมพันธ์บางคนเองก็ไม่ได้เข้าใจด้อม ไม่เข้าใจศิลปิน ไม่เข้าใจการสื่อสาร ไม่เข้าใจอะไรเลย 7.แฟนคลับรักมากแค่ไหนสุดท้ายมีแค่หยิบมือ ซื้อไม่ทันบ้าง ประชาสัมพันธ์ไม่เข้าถึงมั่ง 8.วนกลับไปที่คำว่า "เขาไม่ขายนอกเกาะ" เขาเลยไม่มีความรู้สึกอยากเข้าหาโลก หรือบางทีเขามาแล้วแต่ยังไม่ได้ผลเขาก็ถอดใจกลับบ้าน หรือยังไงเงินที่บ้านมันก็ดีกว่า เขาก็ไม่กลับมาอีก บางทีทีมจัดการญี่ปุ่น เขาติดกรอบคำว่า "ถ้าไม่พร้อม ไม่มา" มันทำให้เขาไม่ได้ออกนอกประเทศกันซักที เราเป็นคนที่ดูศิลปินแบบต้องใช้คำว่ามีทั้ง "ตกอับแล้วเลยมาไทย" "อยากมาเพิ่มฐานแฟนเพราะคิดว่าง่าย" หรือ "ศิลปินอินดี้ที่ไม่มีอะไรจะเสีย" จากหลายประเทศมาเยอะ แต่พวกนี้คือเขามีความกล้าที่จะมา พร้อมไม่พร้อมแต่กูมาแล้วอะ แล้วหน้างานคือมันจอย มีดี มันฟินมาก ประเทศไทยเป็นประเทศที่แฟนคลับน่ารักมากและพร้อมที่จะเติมพลังให้ศิลปินทุกคนแบบสุดๆ ถ้าคนกล้ามาเราก็พร้อมเปิดรับ แต่พอไม่มา มันเหมือนคนมันรักอยู่ข้างเดียวปะ ในขณะที่ศิลปินประเทศอื่นเข้าถึงง่ายกว่า อย่างน้อยก็ไม่ล็อคโซนละหนึ่ง จะฟังเพลงก็มีสตรีมมิ่ง มีเพลงให้ใช้ในโซเชียล รูปภาพมีเยอะแยะเอาไปใช้ทำโปรโมททำโปรเจ็คได้ ไม่ติดลิขสิทธิ์ ถึงแฟนคลับในไทยมีเป็นล้านคนก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าญี่ปุ่นไม่ให้ ไม่มีอะไรให้ประชาสัมพันธ์เลย ภาพศิลปินก็ไม่มีให้ใช้ เพลงก็ไม่รู้จะขายยังไงเพราะบางคนไม่ลงสตรีมมิ่ง คลื่นวิทยุที่เปิดเพลงญี่ปุ่นมีน้อยมาก โพสต์ลงโซเชียลไม่ได้ด้วยนะผิดกฎ ต้องเข้ากลุ่มแชร์กันเอง เสพกันเอง ปั้นกันเอง อวยกันเอง มันจะไปยังไงอ่า เหมือนเราทุ่มให้เขาไปหมดใจแต่สุดท้ายเขาไม่รัก 555 หรือสุดท้ายเขาแคร์แค่อยากขายฝรั่ง (อันนี้มีนะไม่ใช่ไม่มี AEC คือไม่อยู่ในสายตา) ความสำเร็จของเขามองที่ว่าคนขาวให้การยอมรับมากกว่า เราทำได้เหมือนเป็นทาสรักไปวันๆ แบบไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันจริงๆ นี่ยังไม่พูดถึงประเด็น "แฟนคลับ Gatekeeping กันเอง" ด้วยอีกนะ ข่มกันด้วยคำว่า ชอบตั้งแต่เมื่อไร คุณได้ภาษาญี่ปุ่น N ไหน ไปดู live มากี่ครั้ง หูยยยยย ยังมีอะไรให้บ่นอีกเยอะอะ

ตัวอย่างของคนไทยไปเรื่อย คำพูดมากมาย ความหมายชอบม้า 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ตลกจังหวะเสาหักข้าวพุ่งเลย ขำไม่ไหว ตำนานโรงเรียนวัดหนองกูดแก้ว

ชอบอันนี้สุด5555555555

มึงปิดไฟเลย

“รถเล็กไม่สามารถสัญจรได้” ยกให้เป็นตำนานตลอดไป555555555

แต่ชายแท้รักเดอะอีฟกันจริงนะ เพื่อนผชสมัยมัธยมชั้นบางคนยังร้องได้เนี่ย

จะขาด exo มช ได้ไง

อันนี้แมสไปไกลถึงต่างประเทศ 55555555555555

supermom = โคตรแม่มึง

ดีใจทุกครั้งที่รูปปั้นมัสมั่นกลายเป็นแลนด์มาร์คที่คนอยากมาถ่ายรูปเล่นด้วย 🥹🧡✨

ความสัมพันธ์กุกับเพื่อน be like :

เกียมสวดอภิธรรม

หอมกันสองคนชื่นใจทั้งประเทศ #jimmysea #จิมมี่ซี