frugal_succulent

Wszystkie "wady" rodzicielstwa znikają, gdy ten mały człowieczek: - się najpierw uśmiecha tylko na twój widok, - potem się przytula, - uważa cię za najważniejszą osobę na świecie, - potem z dumą o tobie opowiada, - potem zaczyna żyć własnym życiem, czasem o coś pytając, - potem coś chlapnie językiem nieładnego, ale ty wiesz, że każdy tak ma. Z moimi nastoletnimi dziećmi (15 i 16 lat) powoli wchodzimy w taki etap partnerstwa - gdzie ja zaczynam już ich postrzegać prawie jak dorosłych, a oni muszą już też ponosić konsekwencję swoich czynów. Ze wszystkich moich drobnych sukcesików i osiągnięć i tak najbardziej jestem dumny z dzieciaków. Ważny tekst 👇 do czytania na weekend.

W najnowszym odcinku "Dwie kropki nad Ü" Zbigniew Boniek na gorąco ocenia barażowy mecz Polaków z Albanią. Najnowsze wydanie Dziennika Narodowego - już na kanale! 🌐⤵️

Dokładnie cztery lata temu – razem z prezesem Jarosławem Kaczyńskim, premierem Petrem Fialą i premierem Janezem Janšą – wsiedliśmy do pociągu jadącego do walczącego Kijowa. To był moment szczególny. Świat wahał się, wielu obserwatorów dawało Ukrainie najwyżej kilka tygodni. Dlatego dziś warto przypomnieć słowa mojego przyjaciela Janeza Janšy, który po latach wspominał tamte wydarzenia. Zwrócił uwagę na różnicę między postawą Polski a częścią zachodnich elit. Jak mówił: kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę, Premier Mateusz Morawiecki wzywał do przygotowania zdecydowanej europejskiej odpowiedzi. Tymczasem reakcja prezydenta Francji była znamienna: „O jakiej europejskiej perspektywie mówisz dla kraju, który za tydzień lub dwa przestanie istnieć?” Polski rząd zachował się w tamtym czasie niezwykle odpowiedzialnie – wspierając Ukrainę, budując europejską solidarność i mobilizując Zachód do działania. Chcę za to podziękować wszystkim, którzy w tamtych dniach potrafili działać szybko i zdecydowanie. Tamta podróż do Kijowa stała się symbolem przywództwa Polski oraz całej Europy Środkowej. Symbolem tego, że w chwilach próby nie można się wahać – trzeba działać.