ﹶ

hayat konuşmayı en çok istediğin kişiye karşı susmayı öğrendiğin zaman başlar

bu saatlerde atılan “uyudun mu” mesajı çoğu ilişkiden daha samimi geliyor

günün özeti: yine hiçbir şey olmadı ama yoruldum

kimseye trip atmıyorum sadece içimden herkesin fişini çekiyorum

iyi olmaya çalışmaktan gerçekten iyi olamadık

hayatım fragman gibi full dramatik ama ortada film yok

kalbim tertemiz ama ortam yüzünden hafif kararmış olabilir

bazı insanlar sabah kahvesiyle ayılıyor ben direkt hayal kırıklığıyla

gece olunca herkes dürüst oluyor da kimse kalacak kadar cesur olmuyor

içimde sürekli yetişmem gereken bir şey varmış gibi hissediyorum

eskisi gibi heyecanlanamıyorum sanırım fazla şey gördük

gece mesaj atıp sabah hiçbir şey olmamış gibi davranan insanlar var

bir süre sonra insan kimse gelsin istemiyor sadece gidenler geri dönmesin istiyor

uyandım ama ruh hâlim hâlâ dün gecede

bazı insanlarla hiç konuşmasan bile gece olunca aklına düşüyor işte

kimseye yazmıyorum artık ama bazı şarkılar hâlâ birilerini getiriyor aklıma

bazı insanlar bildiğin şarkı gibi dinledikçe değil özledikçe ağır geliyor

içimizden geçenleri söylesek ortamın tadı kaçar biraz

insan bazen sadece anlaşılmak istiyor çözülmek değil