ece

Annemin montları hep Vakko'dandı, Napa kürkleri, derileri vardı. Tüm ayakkabıları-çizmeleri son model deriydi. Hala da taş gibiler arada giyiyorum. Kıyafetleri kaşmir -gerçek yün-keten dönemin modası ve yine en kaliteli markalardan. Kış tatiline bile giderlerdi imkan vardı. Anneannem balolardan çıkmazı. Opera dürbünü varmış kadının. Gazinolara giderlerdi. Ortasınıflardı ama devletin ortasınıfı bu kalitede yaşardı. Evet anam babam hatta anneannem dedem böyle yaşarken bizim nesile reva görülen dışarıda haftada 4 defa kahve içtin lüks içinde yaşıyorsun. Herkesi kendi ana-babanızla karıştırmayın. Bizim ailelerimiz ortasınıftı ve şuan o ortasınıfın yaşantısını ancak zenginler yaşayabiliyor bizim haftada 3-4 kere içtiğimiz kahveye lüks deniyor. Ortasınıf yok oldu. Not: Y kuşağıyım.

Şu an 20 ve 30'lu yaşlarında olanlar olarak önceki jenerasyonlardan alışık olduğumuz sosyal güvenlik, emeklilik vs gibi haklara gelişmiş dediğimiz ülkelerde çalışarak dahi sahip olamayacağız ve bugünden bir şeyler yapmak zorundayız. Devletler de bunu gördükleri için sabah akşam göçmen lazım, daha çok çalışmalıyız, savaş çıkarmalıyız tarzı bakınca saçma gelen çıkışlar yapıyor. Öncelikle sorundan başlayalım, dünyada özellikle gelişmiş ülkeler ciddi şekilde borçlular, insanlar çocuk yapmadığı için nüfusları azalıyor ve yaşlanıyor, ekonomik büyüme aşırı yavaş. Benim çok borcum varsa ancak gelirlerim bunu ödemeye yetmiyorsa napacağım 1- Harcamalarımı kısacağım (kemer sıkma?) 2- Maaşımın artmasını bekleyeceğim (büyüme) 3- İşimi bir şekilde daha kısa sürede halledip ek iş yapacağım (verimlilik artışı) 4- Eş dosttan para toplayıp durumu toparlayınca geri vereceğim (iç borçlanma) 5- Başka borçla eski borcu döndürürüz (dış borçlanma) Devletler tabi ki bizden farklı çalışıyor ancak daha kolay anlaşılması açısından böyle anlatıyorum, yine de sorun çok da farklı değil. İdealde çözümlerin hepsini aynı anda uygulamak isteriz ama gerçekte işler bu kadar kolay olmuyor. Şu an bizim devlete ödediğimiz sosyal kesintiler, emeklilik olur sağlık sigortası olur yaşlanınca bize dönsün diye değil bugünkü yaşlılara harcansın diye kesiliyor, yani biz yaşlandığımızda o gün ülkede bizim paramızı ödemek için çalışacak nüfus yoksa bize de bir şey ödenmeyecek. Bu yüzden Almanya İtalya Fransa İspanya gibi ülkeler sürekli genç göçmen çekerek yaşlılarını finanse etmeye çalışıyorlar, bu yakın zamanda büyük patlayacak malum sebeplerden. Harcamaları kısma işi de pek mümkün değil çünkü hem büyümeyi negatif etkiler, hem insanların tasarruf etmesine sebep olur ve dolaşımdaki parayı baskılar, hem de insanları krize sürükleyen siyasi parti bir daha seçilemez, bu da kemer sıkma işini genel manada çöpe atıyor. Verimliliği artırabiliyor muyum, bu da şüpheli. Daha önce yazmıştım sanayi devrimi bir işçinin çok daha fazla üretim yapabilmesine, internet bir insanın çok daha fazla bilgiye ulaşabilmesine imkan sağlarken AI'ın tam olarak neye yaradığı biraz şaibeli ve kanıtlanmış bir gelişim yok. E ne olacak? Devletler muhtemelen otoriterleşecek, güçlü devletler daha zayıfları savaşa sürükleyerek onları borçlandıracak, silah satarak savaş finanse ederek bunlar üzerinden büyüme sağlamaya çalışacaklar. Enflasyonu dehleyerek iç borçları çöp etmeye mümkünse ödememeye çalışacaklar. Sosyal yardımları, emekli maaşlarını, sağlık harcamalarını, altyapı harcamalarını ne varsa çeşitli bahaneler arkasında minimize etmeye çalışacaklar. Biz ne yapacağız? Devlete ödediğimiz vergilerin bize dönmeyeceğini varsayarak yaşamak gerektiğini düşünüyorum. Bir yerlerde kira ödemeden kalacak bir evin olması, gereksiz harcamalardan kurtulmak, enflasyona karşı koruyabileceğiniz yatırımlarınızın olması ve parayla ilişkiyi iyi tutmak muhtemelen en iyi seçeneklerimiz ve önceki jenerasyonlara nazaran bizim için çok çok daha önemli olacaktır.

Bursa'da halk Belediye önündeki ablukayı yıktı. Yürüyüşe başladı.

Düğünü varmış öncesinde 3 gün rapor alacakmış. Çalıştığı yer rapor alabilirsin! demiş…