DENİZ

Mozaik yapımı:

@bigitdoga Bırak kardeş kardeş gitsinler.

Balayı yapamadığımız için sonunda otel ayarlayıp küçük bir tatil planladık.
Bugün eşimin kız kardeşi “ben de geleyim” demiş. 
Ben bunu istemediğimi söyleyince eşim “gereksiz problem çıkarıyorsun” dedi. Ben mi abartıyorum yoksa balayına görümce gelmesi gerçekten garip mi?

@pandoraimperx Yetmez. Dışarı hiç çıkmayalım.

Götümüzden günah uydurmayalım buna dikkat edelim inşallah 🥀

@Sari_Haber Çocuk öyle ulu orta emzirilmez nazar değer sütüne. Annem öyle demişti.

🔸Bir kafede, herkese açık alanda çocuğunu emziren kadının bunu çekip paylaşması tartışmalara neden oldu.

Misafir gibidir insan bazen kendi bedeninde. Sığamaz üstündeki tene; ne çıkarıp atabilir ne de tam yerleşebilir içine… İşte tam bunu çizer Egon Schiele O kasılmış eller, deriyi zorlayan kemikler... Bir yuva değildir onda beden; ruhun sıkıştığı dar bir kabuktur sadece…

@tibbiyelisozluk Aaaaa bayram trafiğine mi kalsınlar. Dönüşü uzatmak için orada da aynı şeyi yapacaklar.

Devlet 9 gün tatil vermiş üstüne bir de 3 gün USULSÜZ RAPOR İSTEMEK NEDİR 😡 YARIN VERİLECEK TÜM RAPORLARI DEVLET İNCELEMEYECEK Mİ SANIYORSUNUZ 🤔 BU KADAR ÖZGÜVEN ÇOK AMA ÇOK FAZLA !

@tirajnews O da elini sürmemiş pek anlaşılan. Böreği tabağa bile almaya gerek duymamış.

"Eşimin ailesi beni aramak yerine oğullarını arayıp kahvaltıya geleceğiz demiştir" diyen bir kadın: "Ben de her şeyi oğullarına yaptırdım. Elimi bir şeye sürmedim. Beni arasalar yapardım."

Bu tabloya dair ilginç bir çağdaş okuma var. Van Gogh’un muhtemelen son resmi “Tree Roots”, ilk bakışta soyut bir karmaşa gibi görünür. Parlak renkler. Kıvrılan çizgiler. Birbirine dolanan biçimler. Göz alıştıkça başka bir şey belirir. Toprağa tutunan kökler, kesilmiş gövdeler, yarım kalmış dallar… Kardeşi Theo’nun kayınbiraderi Andries Bonger, bu resmi Van Gogh’un “ölümünden önceki sabah yaptığı, güneş ve hayat dolu” bir orman içi sahnesi olarak tarif eder. Bu sebeple tablo her ne kadar ölümün hemen kıyısında duruyor olsa da içinde tuhaf bir yaşam inadı da taşır. Kökler hala toprağa tutunur. Renkler hala ışığa açılır. İşte çağdaş yorumu etkileyici kılan şey de biraz burada başlıyor. Van Gogh’un izleri üzerine çalışan Fransız bir fotoğrafçı, tablonun üst kısmında gizli bir otoportre olabileceğini ileri sürüyor. Kapalı bir göz. Kızıl sakal etkisi. Tanıdık yüz hatları. Bu silueti, Dr. Gachet’nin Van Gogh’un ölümünden sonra yaptığı ölüm döşeği çizimiyle de karşılaştırıyor. Üstelik iddia sahibi sıradan bir kişi de değil. Van Gogh’un Arles, Saint-Remy ve Auvers hattındaki izleri üzerine çalışan; araştırmalarını “Van Gogh’un İzinde” adlı kitabında toplamış profesyonel bir fotoğrafçı. Ama bu okuma, kendi içinde de ihtiyat payı taşıyor. Çünkü iddiayı ortaya atan kişi de bunun bir “pareidolia” olabileceği ihtimalini dışlamıyor. Yani karmaşık bir yüzeyde zihnin tanıdık bir yüz seçmesi. Bulutta yüz görmek gibi. Duvardaki lekede insan silueti yakalamak gibi. Bu yüzden bu okuma, kesinliğinden çok içinde barındırdığ ihtimalle etkileyici. Van Gogh’un ölümünden hemen önce yapılmış olma ihtimaliyle yüklü bir tabloda, yalnızca kökleri değil; o köklere son kez bakmış olabilecek ruhu aramamız…

@Propof0l Çıkıkçıdan kons yemek. Hahhahahah. Sinir bozucu ama çok güldüm yani kusura bakma hocam.

hastanın ayağı burkulmuş çıkıkçıda merdaneyle oturtulmuş ağrısı da geçmeyince acile gönderilmiş film çektir gel diye 😂

@rastignaccc İşte basketbol fln oynasaydın o gazla okulun popüler çocuğu olabilirdin.

Lisede kitap okuyan erkeklerden hoşlanan bi kız vardı, hemen okul kütüphanesine üye oldum ve Kürk Mantolu Madonna'yı ilk kez orda okudum. Kızı her gördüğümde, böyle bir eser nasıl klasikler arasında olmaz diye bağırıp havaya yumruk atıyor, ayaklarımı yere vuruyordum.

@sefcurryy Laf atmak var mı hala ya. Neyse iyi olmuş

Az önce mahallede yavşağın teki yolda yürüyen kızlara laf attı kızlar da buna bağırmaya başladı tartışma çıktı tam o esnada bi araba yanlarında durdu tahminime göre kızların tanıdıklarıydı ve yavşağı güzelce benzettiler ağzını burnunu kırdılar millet ellerinden zor kurtardı yemin ediyorum içimin yağları eridi. Keşke bunları direkt hadımlayıp sınır dışı etseler güzel ülkemde şerefsiz insan görmek istemiyorum

Sabah gelir ama günü getirmez. Işığı bazen umut gibi değil, omuzlanması gereken yeni bir gün gibi çarpar yüze. Pencereye bakan kadın hiçbir şey yapmıyor aslında. Ama insan onun zihninden geçen ağırlığı hissediyor. 🎨Sabah Güneşi, 1952 Edward Hopper

@ZamHaberAjans Kızlarrr. Sakın.

İzmir’de Fatma Turgut konserine giden genç kız, erkek arkadaşına sürpriz evlilik teklifi ettiği anları paylaştı. 🔹 Erkek arkadaşı, beklemediği teklif karşısında bir süre donakaldı.

@dognntugce Sevdiğim bir detay hatırlamıyorum valla. İyi ki büyüdüm. Kaç yaşına dönmek istersin diye sorsalar 20 den başlarım.

Çocukluğunuza dair bugünkü çocukların asla anlayamayacağı, sadece o döneme ait en sevdiğiniz detay neydi? Yorumlara bekliyorum. 👇🧸

@rooktay Görmek istemediği değildir. Jest yapmış sana bence dikkatin dağılsın üzülme diye

15 yaşımdayken annemle büyük bi kavga etmiştk bütün gün o evden çıkmak için dua etmiştim sonra anneme telefon geldi 1kişilik Edirne turu için boş kontenjan var gelir misin diye annemde görmek istemediği için beni göndermişti Kimsesiz telefonsuztek başıma Edrneye gezmeye gitmiştim

Van Gogh’un büyüklüğü, acıyı güzelleştirmesinde değil; ona bakılabilir bir biçim vermesinde… Ne yıldızlar huzur taşır onda, ne de ayçiçekleri yalnızca neşe. Ne oda gerçekten dinlendirir, ne de kargaların gölgesindeki tarla açar insanın içini. Van Gogh’un dünyasında güzellik vardır fakat her rengin içinde yaralı bir ruh hâli dolaşır.

@_umay00 Çok üzüldüm inanın. Dilerim en kısa zamanda iyileşir kardeşiniz.

Az önce kardeşime zorla da olsa yemek yedirdim, elimi tuttu abla galiba ben öleceğim iyilesemicem dedi. Yüzüne bakamadım, saçmaladın hee dedim, iyi olacaksın ve bu dediklerine sonra birlikte güleceğiz dedim. Allah biliyor ya o laf içime öyle bir oturdu ki, mutfakta sessizce ağladım çaresizlik kadar zor bişey var mı? Allah'ım derdi veren sensin, nolur şifasını da ver 🤲🏻😢

@akso_dilan Şunları okuyup sinirleniyorum insanların bu kadar anlayışsız olmasına. Bilmiyor değil artık kimse yaklaşmaması gerektiğini hangi devirdeyiz yani.

Çünkü öpüyorlar. Ben sakınmayacağım çocuğumu dedim. 20 günlükken rsv den hastanede yattı. Uykusuzluğumu, dualarımı bir ben bir Allah bilir. İyileşti hadi kapatmayalım eve çocuğa da yazık dedik. Öpme dediğim halde öpüp ‘e sen öpüyorsun’ denildi pişkin pişkin. salak mısınız ben +

“Onu yaparken korkunç acı çektim. Bütün süre boyunca kendimi zorlamak zorunda kaldım. Bir daha böyle bir konu resmetmeyeceğim.” Işığın ressamı Sorolla'nın kendi eseri için kurduğu cümleler bunlar. Onu hep o parlak Akdeniz güneşi, uçuşan beyaz elbiseler ve neşeyle anarız. Oysa "Acı Miras" muhtemelen en karanlık işi… 19. yüzyıl, bu çocukların bedenindeki kırılganlığı çoğu zaman ebeveynlerin hastalıklarına, günahlarına, “kötü mirasına” bağladı. Bugün ise aynı tabloda, özellikle bazı figürlerde, daha çok çocuk felcinin izleri okunuyor. Sorolla’ya başarı getiren tablo, belli ki onun için bir zaferden çok yük olmuş. 
🎨Acı Miras / ¡Triste herencia!, Joaquín Sorolla 1899