1997 🌈

กำลังใจที่ได้รับจากคนแปลกหน้า

ที่เคยเจอค่อนข้างสลับ พวกคนมีแฟนตลอดเวลาเนี่ยคืออยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องมีใครอยู่ข้างๆ ไม่งั้นเคว้ง เพราะงั้นใครเข้ามาก็เลยคว้าไว้ มันจะนิสัยไม่ดียังไงก็ทนไปก่อน ส่วนคนโสดนานๆ มันชินกับการอยู่คนเดียว ถ้ามีแฟนละชีวิตแย่ลง ไม่มีดีกว่า อยู่คนเดียวมีความสุขกว่าเยอะ

นิยามความรักเปลี่ยนไปตามอายุ พออายุมากขึ้นก็ไม่ใช่ความรู้สึกว่าเป็นความรักที่เป็น pure love อีกแล้ว มันมีเรื่องของเหตุและผลเข้ามากำกับกับหัวใจมากขึ้น ความรักสำหรับเราจึงกลายเป็นคำว่า 'ความเหมาะสม' ที่จะรักกันได้ระหว่างคนสองคน มากกว่าแค่เพราะรักก็เลยรัก ไม่ยาก แต่ก็ไม่ใช่ใครก็ได้

ชอบประโยคที่ว่า "ถ้าจะตัดต้องตัดให้ขาด ถ้าจะให้โอกาสต้องลืมทุกอย่างที่ผ่านมา"

หาแฟนหาให้ตรงจริตตัวเราเอง ถ้าคิดว่าชินกับการอยู่คนเดียว เจอกันนานๆทีครั้งได้ คสพแบบ ldr ก็ไม่ได้แย่อะไร แต่ถ้าชอบคนไปมาหาสู่กันได้ก็ต้องเลือกคนที่ไม่ไกลกันมาก เมื่อก่อนมีแฟนแบบคบทางไกลได้ แต่พออายุมากขึ้นคือ ขอให้มายืนตรงหน้ากันบ่อยๆได้ไหมอะ ชอบปฏิสัมพันธ์แบบจับต้องได้นะ

แฟนคือหน่วยซัพพอร์ตในการลงรูปมาก เวลาไปด้วยกันจะถ่ายรูปให้จนกว่าเราจะได้มุมที่ถูกใจ คอยชมว่าสวยตลอด ต่อให้วันไหนหน้าแย่แฟนก็จะบอกว่านี่สวยที่สุดในโลก