鲸

คิดว่าความรู้สึกพวกนั้นมันหายไปแล้ว แต่ความจริงมันแค่ตกตะกอนไปตามเวลา พอมีอะไรมากระทบ ก็ขุ่นมัวขึ้นมาอีก

# ยกเลิกเปิดเทอม เพื่อนวัย12ขวบของชั้นไปโรงเรียน มิเคร

เดทด้วยการเดินคุยกันเรื่อยเปื่อยตามริมฟุทบาท ต่อด้วยการยืนเถียงกันที่ป้ายรถเมล์ว่าสรุปกรุงเทพโรแมนหรือเปล่า แวะซื้อดอกไม้ที่ต่างฝ่ายไม่ชอบแลกกันเพื่อดูปฏิกิริยา จบด้วยการนั่งคุยกันด้วยเรื่องเพ้อเจ้อจนถึงตีสาม นั่นแหละ ในฝัน

i am always surviving something

nothing feels more personal than someone learning the difficult parts of you and responding softly instead of leaving

dont ask me about college or driving license or internships or jobs or romantic interests actually just dont talk to me okay

ชั้นคงจะตายไปพร้อมกับเรื่องที่พูดไม่ได้สัก 600 เรื่อง

ร้องไห้ทั้งวัน รู้สึกเหมือนเป็นมีมสป้อนบ้อบที่ร้องไห้จนตัวแห้ง

ขนตาไม่ได้แห้งเลยจริง ๆ

ก็แค่อยากให้มันดี แค่นั้นเอง

จะใช้ชีวิตโดยไม่คาดหวังได้ยังไงวะ

ถ้าชันไม่รัก ชันไม่มานั่งคลายปมตัวเอง พูดปัญหา เปลือยรูปแบบที่ชันโตมาให้ฟังหรอก ชันให้ผัวชันเหนทุกอย่างที่ชันเปน ที่ชันรุจักตัวเองมาทั้งหมด พยายามหาจุดที่เราจะอยู่ร่วมกันได้ถึงแม้จะไม่ต้องก้าวไปพร้อมกัน แต่เขาก็ยังไม่พร้อมที่จะจับมือกับชัน เศร้าไหม อย่าร้องนะ

eh horrível ter que decidir entre se afastar da pessoa e chorar de saudade dela ou ficar perto e chorar porque ela te faz se sentir um tanto faz

ทำไมป่วยแล้วต้องปวดเนื้อปวดตัว

no fundo eu sou uma crianca querendo me tornar a pessoa favorita de alguem

and reading, the dream of my life

oh to be considered

Enjoy being while becoming

the real loser is me each time i say “it’s okay”

ชอบการเข้าร้านหนังสือ ต่อให้ไม่ได้ซื้อเล่มไหนเลย แต่การดั้นด้นเดินด๊อกแด๊กไปจับ ๆ มอง ๆ ก็มีความสุข