غلامرضا طریقی

شاعر: #غلامرضا_طریقی

من مرده‌ام من سالها پیش‌تر از آنکه به دنیا بیایم مرده‌ام این که به روی شما لبخند می‌زند کارگر روزمزدی است در جلد من که به قصد غذای حاجت! برایتان دست تکان می‌دهد تا فریب بخورید در شعبهٔ سوم رستوران جهان #غلامرضا_طریقی

گفت‌و‌گو با برنامه «کتابخوان» در تاجیکستان زیبا youtu.be/4D3eor9vAkk?si…

نیامدی #غلامرضا_طریقی @MahyaSaedi

#شعرشب غلامرضا طریقی مهربان میگه: گفتنٌ اینکه «دوستت دارم» اولین راه و آخرین راه است ای فدای بلندی قدت، عصر، عصر پیامِ‌کوتاه است عصر تنهایی عمیق بشر، بینِ صدها رفیق، عصری که با وجود هزارها «همراه» دوره‌ی انقراض «هم‌راه» است ... «دوستت دارم» این همان رازی‌ست که جهان را نجات خواهد داد «دوستت دارم» این همان اسبی‌ست که سوارش همیشه در راه است ای چراغ همیشه روشن عشق، باش؛ تا صبح دولتم بدمد تو در این عصر خوش‌تری زیرا، ماه پیش ستاره‌ها ماه است

@MMoshrefpour محبت کردید و دیدید...

امروز یک گفت‌وگو نگاه کردم از غلام‌رضا طریقی، چقدر چسبید، یک‌دفعه دیدم شبیهم به کسی که در محله‌ای از زنجان به دنیا اومده و حالا شاعری شده که قدری از حرف‌های نگفته من رو با شعرهاش می‌گه. چقدر آدم بودن عجیبه، هنوز بهش عادت نکردم.

«نهنگِ شعله‌وری هستم که می‌توانم - اگر باشی میانِ آبی اقیانوس محیط را بزنم آتش» غلامرضا خانِ طریقی

@MahyaSaedi ممنونم خانم ساعدی عزیز

شگفت این که کمتر از سی سال پیش در همین مملکت، کسی در قواره احمد شاملو با فردوسی شوخی می‌کرد. انگار از این نظر هم کیلومترها سقوط کرده‌ایم.

ای چشم تو شیشه ی عمر من، آغوشِ تو غربتم را وطن... #غلامرضا_طریقی

قفس دلتنگ پرواز کسی نیست #غلامرضا_طریقی

@Hsaye_ همین مصراعها را سرچ کنید با کلیپ و... ببینید.

شاعر و خواننده هیچ، یعنی هیچ‌کس در صدا و سیمای عریض و طویل نیست که بداند معنی «تا چادر فاطمه شده بیرق ما» یا «به خون‌خواهی صهیون می‌آییم» منفی است؟

@eesa_mohammadi ارادت

@grtarighi به‌به؛ روان‌شاد شديم با اين بيت‌ها...

مباد بیم خزانت که روی شاخهُ پیرت جوانه هست و تو هستی من از تو غرق تماشا عبور می‌کنم اما زمانه هست و تو هستی #غلامرضا_طریقی

@MahyaSaedi زنده باشید

@grtarighi به‌به

به روی خاک تو شاید همیشه شاد نبودم... ولی غریب نبودم

وطن! لباس نبودی که با پریدن رنگت لباس تازه بپوشم

چگونه یخ‌زده جانم؟ که مثلِ آدمِ برفی دهانِ خنده ندارم دلم چگونه گرفته؟ که می‌توانم از امروز هزار سال ببارم غلامرضا طریقی‌ِ نازنین