บูชิท

กะเทยเรียกแทนกันว่าแม่ ส่วนชายแท้แทนกันว่า น้า กะ อาจารย์ จริงๆ แบบจริงๆ แม่งแบบน้าๆ เตะบอลมั้ย น้า 5555555555555

คนเดียวนี้กว่าจะพ่นคําว่าขอโทษมามันลําบากจังวะ

ฉันเลิฟ เทพลีลามากกกก นางไม่เหมือนบริษัทอ่ะ นางเหมือนอเคเดมีอ่ะ แบบบบ ดันน้องๆสุดทุกทางจริงๆ อย่าง let's girl ก็คือสอนให้ทำตั้งแต่ต้นจนจบ ให้น้องๆฝึกบริหารกันเอง ให้หุ้นไปเลย ส่วนนัชชานางชัดเจนมากนางมาเวย์สวย นางอยากเปนดารา นางงาม ก็ดันนางไปสุดจริงๆ เทพลีลาวิชชั่นโคตรดีๆๆๆๆๆ

ศิลปากรจะฆ่ากุป่ะ

ฟังหินหยดลงนํ้าเเล้วเขินชิบหาย

มันเป็นโรคประจําตัวหรอ เสียใจอ่ะ

ศลป.เล่นแยกวันเหมือนแยกกลุ่มสลิ่มกับไม่สลิ่มอ่ะ

เเล้วไม่ได้อยากเลิกคุยเพราะเบื่อ เเต่นิสัยเเบบคอนทราสเหี้ยๆๆๆๆ ไม่ไหว

กุรําคาญหนุ่ม swu มาก กุจะยุ่งกะลาดบังบอยละ 😵‍💫😵‍💫😵‍💫

จะเป็นซึมเศร้าหรือเป็นโรคอะไรมาไม่รู้นะ แต่ถ้าทำนิสัยไม่ดีกับคนอื่นก็ถูกจัดว่าเป็นคนนิสัยไม่ดีไหมอะ เข้าใจว่าคุณป่วย มันไม่ผิดเลยที่คุณจะป่วย เราไม่ได้ก้าวก่ายด้วยซ้ำ แต่คุณก็ไม่ควรเอาอาการป่วยของตัวเองมาเป็นเกราะป้องกันเวลาที่ทำตัวไม่น่ารักนะ คนอื่นเขาก็เซนซิทีฟได้เหมือนกันจ้า

เขาไม่ได้ถ่ายทอดสดผ่านโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย

แล้วเวลาคนบอกไก่ทอดหาดใหญ่ไม่อร่อย พร้อมยก ref จากร้านไก่ทอดหาดใหญ่ตามในกรุงเทพนุแบบ ก้อชชชช นั่นไม่ใช่ไก่ทอดหาดใหญ่! ไก่ทอดหาดใหญ่ที่ถูกคงต้องจะต้องมีหอมเจียวร้อนๆหอมๆ กินกับไก่และข้าวเหนียว no need น้ำจิ้มเพราะตัวไก่มักเครื่องเทศก็อร่อยแล้วแม๊ 😭😭😭😭 save ไก่ทอดหญ😔✌🏻

ดูสตอรี่กุไวมากมีใจ100000%หนุ่มถาปัด

คิดว่าโรงเรียนควรมีจิตแพทย์เฉพาะทางสแตนบายคอยช่วยแนะแนวหรือรับฟังปัญหาของนักเรียนเหมือนกัน การเข้าถึงการดูแลด้านนี้ควรจะง่ายแล้วก็เอื้อกับตัวเด็กให้มากที่สุดอะ

เพลง robbers - the 1975 เหมือนเพลงที่เปิดให้ร้องไห้ออกมาพร้อมกันได้ คล้ายกับระบายความรู้สึกทั้งหมดออกมาพร้อมกับเพลงที่ดำเนินไปตามจังหวะ but if you just take off your mask you'd find out that everything’s gone wrong ตั้งใจมองมันดีดีๆสิ ทุกสิ่งที่กำลังเป็นแม่งเพี้ยนไปหมดแล้ว

ไม่ได้เรื่องได้ราวคนคุยนิไม่ดั่งใจฝันเว่อ ไม่หนุกไม่ไฉไล

พี่ติ๊ก โรงเรียนบริหารเสน่ห์เจ้าชาย รุ่น 1 เบอร์ 1 รหัส 001 ค่ะ

คนเกาหลีงงตาแตก ทำไมห้องเรียนนักเรียนไทยถึงมีคังแดเนียลยืนเปิดซิกแพคอยู่ตรงนั้น55555555555555555555555555

“ ขอให้ไม่ต้องเจอกันอีกนะ ” ประโยคแสดงความหวังดีของจิตแพทย์ที่กล่าวกับคนไข้ซึ่งหยุดยาได้และไม่นัดแล้ว