Hasret Yenilmez

Güzel kızım, gülümse… Hadi gülümse ki bulutlar dağılsın. Yoksa ben nasıl yenilenirim? Hadi gülümse. 16 Mart senin doğum günündü, gözümün nuru… Ama kutlayamadık. Bu minicik ömründe ne çok acı birikti. Yetmezmiş gibi, doğum gününde amcanı toprağa verdik. İkinci doğum günün için ne hayallerim vardı… Olmadı. Yanında olamadım. Bir yaşının büyük bölümünde yanında olamadım. Bizi ayırdılar. Seni çok özlüyorum… çok. Kokun burnumda tütüyor. Ayda bir açık görüşte sana sarılıp kokluyorum, kokunu içime çekiyorum. Sanki o anı içime hapsetmek istiyorum. Kokun üzerime sinsin, seninle koyun koyuna yatıyormuşuz gibi hep benimle kalsın istiyorum. Bebeğim… Bebekliğin cezaevinde geçiyor. Yüksek güvenlikli bir cezaevinin açık görüş salonunda oynarken neler hayal ediyorsun bilmiyorum. Benimse, sen oyuncak ile oynarken aklımdan uçurtmayı vurmasınlar filmindeki o sahne geçiyor.. Bahar gelecek kızım… Bahar mutlaka gelecek. Uçsuz bucaksız kırlarda özgürce uçurtma uçuracağız, baba-kız. Ablan çok sever pikniği. Ablan, abin ve annenle birlikte yere örtümüzü sereceğiz. Haşlanmış yumurtamız, haşlanmış patatesimiz, peynirimiz, böreğimiz ve çayımız olacak. Neşe içinde piknik yapacağız. Çimlerde yuvarlanacağız. İki ay ev hapsinde sen benim hücre arkadaşımdın. Şimdi tek başıma kaldığım hücremde ev hapsi anılarımız aklıma geldikçe gülümsüyorum. Sen de gülümse gülüm. Umudumuza kurşun sıkıyorlar ama unutma: Umuda kurşun işlemez gülüm Benim sazlarım vardı, ırmaklarım vardı. çakıl taşlarım vardı benim Ama sen başkasın.Anlıyor musun? Başkasın.. Benim küçük meleğim… Daha iki yıllık ömründe nice mücadeleye tanık oldun. O iki yıllık ömrün partide geçti. Cumhuriyet Halk Partisi’nin büyük İzmir Örgütü, yaptığı etkinliklerinde hep seni yanında gördü. Aliağa’da milli bayram kutlamasında da sen vardın, Selçuk’ta, Balçova’da kadın hakları yürüyüşünde de sen vardın… Cumhuriyet Meydanı’ndaki eylemde de sen vardın, Gündoğdu’daki o 2 milyonluk büyük İzmir mitinginde de sen vardın. Henüz yürüyemiyordun ama doğuştan devrimcilikte böyle birşeydi. Yürüyüşe katılmak için yürüyebilmek değil, o kadınların, o çocukların, o gençlerin yaşadığı uğradıkları haksızlığı yüreğinde hissetmek yeterliydi. Birlikte yürüdüğün gençler ve uğruna yürüdüğün kadınlar bugün senin acılarını hissediyor, biliyorum. Biliyorum, özgürce yürüdükleri İzmir sokaklarında akıllarına sen gelince gülümsüyorlar. Sen de gülümse. Bir Mayıs’ta da sen vardın. Birlikte yürüdüğün işçi kardeşlerim seni anıyorlar mı? En çok işçiler unutmaz; kendisiyle birlikte yürüyenleri, mücadelelerine omuz verenleri. Ev hapsinde hücre arkadaşıyken seni ziyarete gelen emekçileri unutma. Dayanışma yaşatır, hep aklında tut. Gülümse. Parti etkinliklerinde kucaktan kucağa geçtiğin gençlik kolları seni unutur mu sandın? Gencecik filizler yüreklerinde hissediyorlar sevgini. Ne çok severler seni. İlçelerin ilçe binalarında, il başkanlığı binasında seni seven Cumhuriyet Halk Partililer ne seni ne de seni ölümüne seven babanı unuturlar, bir tanem. Gülümse. Yoksa biz nasıl yenileniriz? Hadi gülümse. ⸻ Sen doğacağın zaman senin yanında olamamıştım. Çünkü yerel seçimler vardı. Sorumluluklarım ağırdı. Her gün bir ilçede, o gün CHP adayı olan, bugün belediye başkanı olan yol arkadaşlarım için çaba göstermeliydim. Şehri karanlığa teslim etmemek için, kişisel fedakârlık göstermeliydim, gösterdim. Senin yanında olmak yerine aday lansmanlarındaydım. O günlerde birlikte emek verdiğimiz, seçim kazandığımız belediye başkanlarının da o günler aklına gelince dudaklarının kenarında bir gülümseme oluşuyor mu? 2024’ün Mart ayı boyunca seçim otobüsü üzerinde yağmurdan sırılsıklam olduğumuz, günde yedi miting yaptığımız belediye başkanları veya parti yöneticilerinin aklına geliyor musun acaba? Sana minik bir oyuncak getiren, görüntülü arayan, baban cezaevinde tutsak tutulsa da, “Biz varız, yol arkadaşları var, gülümse.” diyenleri unutma. İkinci kez tutsak alınalı 100 gün oldu.

2019 öncesi ve sonrası için ikili hukuk uygulayanlar, adaletten söz edemez. Kayyım atayarak ya da tehdit ve şantajla bir ilçenin, bir ilin iradesini gasp etmeye yeltenenler, utanç verici katılım törenleri düzenleyenler, ahlaktan söz edemez. Gün gelecek, devran dönecek!

Şuna o kadar güldüm ki. Sanırsın kendileri buldu 5G'yi. Tüm dünya teknoloji ve bilimde çığır açtı, kendilerinin yaptıkları bir şey yok. Başkalarının icatlarına Bay Recep mutlu olsun diye tören yapıyorlar. (Aklıma laptopuma dokunmak için başımı bekleyen misafir bebesi geldi.)😃

Çok güzelsin Saraçhane.