Hatef Khorramshahi هاتف خرمشاهی
1.6K posts
@hatef54
Digital | Data | ai | Growth Hacker📈 Techpreneur | Funder | Partner | Owner 🚀 5X Cofounder, BoD, CDO, CITO, CEO: @Kherad_Berlin🇩🇪@KheradGroup🇮🇷@SellerYar
پل b1 کرج بزرگترین پل خاورمیانه بعد از ده سال در حال بهره برداری بود که در آتش جهالت وطن فروشها بمباران شد💔
فاطمه زهرا بازمانده حادثه حمله به ساختمان مسکونی در بندرعباس است که مادر و مادربزرگش به شهادت رسیدند آقا امدادی اومد نجاتم داد💔
🇮🇷اتفاقات مهمی در جریان است🇮🇷 برنامه مذاکرات ۵ شنبه در اسلا آباد: توقف جنگ و ترک تخاصم تثبیت توانمندی موشکی غنی سازی در مجلس ۵ سال تعلیق کنسرسیوم غنی سازی خارج ایران فروش نفت ۲ م بشکه فروریختن سد تحریم بازگشایی سفارتها تبادلات تجاری همه در پکیج توافق هستن 🇮🇷 #زنده_باد_ایران 🇮🇷
Following today’s classified briefing on Iran by Secretary of State Marco Rubio to members of the Gang of Eight, Senate Minority Leader Chuck Schumer, (D-NY), stated to reporters, “This is serious, and the administration has to make its case to the American people.”
رشدحیرت اور صنعت هوش مصنوعی و رباتهای انسان نما در مدت یکسال 🤯🤯 در مقایسه نمایش جشن سال نو چینی سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶
۱/ #رشتهتوییت| هزینه ماهانه برای «حداقل خوراک» یک خانواده چقدر است؟ برای پاسخ به این پرسش، ابتدا باید «حداقل خوراک» تعریف شود. در این محاسبه، حداقل خوراک به معنای تأمین کالری لازم برای بقای زیستی اعضای خانوار است، نه تغذیه لاکچری، نه الگوی توصیهشده پزشکی و نه سطح رفاه غذایی. 👇
ونزوئلا حداقل ۱۳ سال درگیرِ مشکلات شدید اقتصادی بود؛ همین معضل کاری کرد که کمتر از ۱۲ ساعت هم در مقابل حمله آمریکا نتواسنت مقاومت کند و مادورو با کمترین مقاومت تسلیم و بازداشت شد؛ با اینکه ونزوئلا در برخی «مصادیق» سلاح های پیشرفتهتری نسبت به ایران داشت! بشار اسد نیز تنها ۱۱ روز در مقابل حمله «تحریر الشام» دوام آورد! «اقتصادِ ضعیف» ابتدا مردم را ناراضی و پس از آن نیروهای نظامی را نسبت به دفاع، دُچارِ تردید میکند! «اقتصاد»، «اقتصاد» و «اقتصاد»....
مژده شمسایی: «زمین زیرِ پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد آسمانم رنگی ندارد وقتی چشمان آسمانیاش به آن نمینگرد کوهها مظهر هیچاند وقتی ایستادگیاش جایی ندارد جهانم خالیست وقتی صدایم نمیکند عشق تنها واژهایست وقتی نیست که نثارش کنم وطنم نامیست وقتی او از آن نمینویسد راهها به بیراهه میروند وقتی به او نمیرسند زندگیام باریست بر دوش وقتی با او نمیگذرد…» استاد بزرگ، بهرام بیضایی عزیز، امروز در هشتاد و هفتمین زادروز خویش درگذشتند. یادش جاودان.
من خیلی از جوانهای عربستان سعودی را میشناسم که با بورسهای دولتی میآمدند آمریکا و در بهترین دانشگاهها مجانی کارشناسیارشد میگرفتند—بیشترشان در رشتههای مهندسی. خانوادههایشان هم فقط پول کوروت و فراری و ماشینهای لوکس میفرستادند که بچهشان «بد نگذرد». با خیلیهایشان همکلاس بودم؛ بیاستثنا همه بعد از تمام شدن درس برگشتند کشورشان، ازدواج کردند، دوباره دشداش پوشیدند و هرچه یاد گرفته بودند را رفتند همانجا ساختند و اجرا کردند. در تمام آن سالها ما فقط باد انداختیم به گلویمان و گفتیم «ما فرهنگ ۲۵۰۰ ساله داریم» و بقیه را با اه و پیف نگاه کردیم. حالا که شرکتهای غولتک آمریکایی یکییکی در عربستان سرمایهگذاری میکنند، چندان دور نیست روزی که نخبههای خود ما برای کار و آینده مجبور شوند به عربستان سعودی مهاجرت کنند—و آنها هم از خدا میخواهند نیروی متخصص و ارزان جذب کنند. ما تنها از اسب نیفتادیم؛ داریم از اصل هم میافتیم
