مدَّعی

نوشتْ از آن کلمات خون چکیده و خشک شده در دهانهای باز و گاهِ فریادهای بی صاحب، تمامْ از آن خفقان بن بست های روشن لا الهِ جاری از آن گنبدهای سرخ حیران منم در میان ما

دوست دارم همه‌ی دوستام رو وصل کنم بیان دور هم باشیم 😭

حتی دولینگو هم زیادی جهان اولی بود.

شما یادداشت‌های بغداد و روزها در راه رو بخونی متوجه میشی بدبختی ادامه‌دار رو ‌.

هفت سال پیش چنین روزی fleabag به hot priest گفت : I love you و اونم جواب داد : It’ll pass

چه روز بدی بود چهارشنبه. خیلی بد

اگر حوصلهٔ خواندن متن نظری و حوصلهٔ گوش‌کردن تحلیل ندارید و می‌خواهید داستان بخوانید، جومپا لاهیری داستان کوتاهی دارد به اسم «آقای پیرزاده». درس بزرگی توش هست دربارهٔ اینکه یک مهاجر اگر مشتاق خانه‌اش است، چطور به جنگ در خانه‌اش فکر می‌کند و از غریبه‌ها دعوت می‌کند همراهش باشند.

@_l1314l_ الحمدلله. من هم

@helemiir آره. جستم. شما چطوری؟

به‌نظرم گربه‌ها هم فهمیدن اینجا پایین‌شهره و قرار شر کردن رو اینجا می‌ذارن. عین دو هفته‌ای که برگشتم هر روز دعوا داشتن.

قطع نشو کانفیگِ رایگان😭 هنوز کانفیگ پولیم رو نفرستادن 😭

در مه زنده‌ام. خواب و بیدار، دست می‌سایم و پیش می‌روم. دریا دریا حرف در دلم موج می‌زند اما زبان و قلم قاصر. گاهی به هوای گفتن نمره‌ی دوستی را می‌گیرم، اما سنگینی واقعیت جاری همیشه چیره‌ست، صحبت به جنگ و ترس می‌رسد. نگرانم در خواب بروم و نگفته بماند، ناگفته بمانم.

«آیا مفهوم زندگی این بود، که آدم شاهدِ رجاله‌بازیِ یک دسته مادرقحبه بشود؟» • صادق هدایت

اشک و آه و حسرت.

بنظرم پیچیده‌ترین مسئله در جنگ و غیرِجنگ، ساخت و حفظ و پیش بردن روابط انسانیه.

@beleshtoock زر فیلم. لینک دنیای سریال رو هم برات می‌فرستم

@s_saffarianpour باورم نمیشه جایی که باید از قطع اینترنت بنویسین دارین پادکستی رو که حتی دیگه به اپلیکیشن پخشش دسترسی نداریم معرفی می‌کنین

حالا که اون ابله به «عصر حجر» اشاره کرده بد نیست دعوت کنم پادکست «عصر حجر» را بشنوید که هیچ ربطی هم به اون مزخرف نداره! متاسفانه این مدت نشد اپیزود جدید ضبط کنیم. اما حالا که فصل بهاره و جانوران مشغول جفت‌یابی هستند اگر حوصله داشتید این اپیزود را بشنوید. castbox.fm/vd/499613538

@shahtootam کجا

پدرسگ دانشگاهو چرا می‌زنی؟

@beleshtoock هیسسسس

@mozhgadn آخی :(((

این نمایشگاه عین بچه‌امه. تا الان یکی از کارها رو دزدیدن، دو تا دیگه رو خراب کردن، هرروز هم یه ابله رندومی میاد کسشر میگه. اصلا نمی‌دونم دیگه چرا کار هنری می‌کنم.

وسط این هاگیر واگیر، تغییر محل کار چه استرسیه به خودت میدی زن!