はな

คนที่ผ่านเวลาที่ยากมาได้แล้ว มีอะไรอยากบอกกับคนที่กำลังแตกสลายไหมคะ

เข้าใจว่าเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่มองด้วยตาเนื้อมันว้าวมากจริงๆ

คำถามจริงจังนะ มีใครไหมที่อยู่บ้านคนเดียวได้ทั้งวัน โดยไม่รู้สึกเหงา และไม่อยากเจอใครเลย

โตขึ้นจึงรู้ว่า อิสระที่สุดในชีวิต ไม่ใช่การมีเงินมากที่สุด ไม่ใช่การมีชื่อเสียงมากที่สุด และไม่ใช่การชนะใครทั้งหมดบนโลกนี้ แต่อิสระที่สุด คือวันที่เราไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใครอีกแล้ว ไม่ต้องพยายามทำให้ทุกคนเข้าใจ ไม่ต้องคอยอธิบายว่าเราดีพอหรือยัง ไม่ต้องใช้ชีวิตเพื่อรอคำอนุมัติจากสายตาใคร หลายปีของชีวิต คนเราหมดพลังไปกับการพยายาม “เป็นที่ยอมรับ” พยายามเก่ง พยายามสำเร็จ พยายามดูเข้มแข็ง พยายามเป็นคนที่คนอื่นจะไม่ผิดหวัง จนบางครั้ง เราเหนื่อยเกินไป ทั้งที่ยังไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการจริง ๆ เลย ความจริงข้อหนึ่งคือ ยิ่งโตขึ้น เราจะยิ่งพบว่า ต่อให้เราพยายามดีแค่ไหน ก็ยังมีคนที่ไม่เข้าใจเราอยู่ดี และต่อให้เราทุ่มทั้งหัวใจ ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมองเห็นคุณค่าของมัน วันหนึ่ง เราจึงเริ่มเลิกเสียเวลากับการพิสูจน์ เลิกอธิบายทุกอย่าง เลิกพยายามให้ทุกคนรัก เลิกฝืนเป็นคนแบบที่โลกต้องการ แล้วหันกลับมาใช้ชีวิต ในแบบที่หัวใจเราสงบแทน แปลกนะ พอเราไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองอีก เรากลับยิ้มง่ายขึ้น หายใจโล่งขึ้น และมีความสุขกับเรื่องธรรมดาได้มากขึ้น เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ต้องอยู่กับชีวิตนี้ทุกวัน ไม่ใช่คนอื่น แต่คือตัวเราเอง ดังนั้น ถ้าวันนี้เธอยังเหนื่อยกับการพยายามทำให้ใครเข้าใจ อยากให้รู้ไว้ว่า บางคนไม่ได้เกิดมาเพื่อเข้าใจเรา เหมือนที่เราเอง ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิต เพื่อให้ทุกคนพอใจ ขอแค่ในท้ายที่สุด เรายังรักตัวเองได้ ยังภูมิใจในตัวเองได้ และยังนอนหลับด้วยหัวใจที่สงบได้ แค่นั้นก็เป็นอิสระที่มีค่ามากพอแล้ว