Herbert Karim-masihi ( Greg ) هربرت کریم مسیحی

ایران یکی از بزرگترین نگهبانان تمدنشو از دست داد. بدرود عالی جناب بهرام بیضایی جاودانه شد

«پیرمرد گفت: نگاه کن و غرق شو... اینجا گنبد آسمان است. گفتم: چگونه آدم‌ها آسمان را دیدند و این را ساختند؟ گفت: آدم‌ها نمی‌بینند، راوی. وقتی فقط ببینند، بنا می‌سازند. وقتی احساس کنند، شاهکار.»

پرسیدم: کجا می‌روید؟ یکی گفت: «به سوی نور؛ به سوی قدرت.» چیزی نگفتم. می‌دانستم قدرت نه روشن است و نه رهایی‌بخش؛ قدرت، تاریکیِ باشکوهی است که از دور می‌درخشد. پیرمرد گفت: «بگذار بروند. آنان از تاریکی می‌ترسند و هر نوری را قدرت می‌پندارند.» اگر دوست داشتین به اشتراک بذارید سپاس

هزاران سال ایستاده بودند میان خاک این سرزمین مدفون ماندند تا بگویند برای ایستادن و ماندن باید ریشه در خاک داشته باشه نه دستان رو به آسمان

مسجد عتیق اصفهان برای این عکس یه اسم بذارید ممنونم

@pire_meykhaneh متشکر از تذکرتون

@herbertgreg8 اصفهان مسجدی به اسم عتیق ندارد. اسم این مسجد، مسجد جمعه یا جامع در میدان کهنه است. به کار بردن عتیق به جای کهنه ناشی از کم اطلاعی از معنا و ریشه میدان کهنه است.

این آخرین تصویری بود که چشمانش از دنیا ثبت کرد؛ در حال سقوط، میان آسمانی که رهایش کرده بود و زمینی که او را برای همیشه در آغوش می‌کشید. تهران - خیابان منوچهری

می‌پرسم: «قدرت این حلقه در چیست؟» پیرمرد گفت: «قدرت در باوری است که انسان‌ها به آن می‌بخشند. تمام تاریخ همین است؛ دست‌هایی که چیزی را می‌گیرند و بعد به دست دیگری می‌سپارند. امپراتوری‌ها فرو می‌ریزند، اما آنچه می‌ماند فقط رد انگشتانی است که گمان می‌کردند مالک ابدیت شده‌اند.»

همین دو تا خار چشم تمام ایران ستیزان اند. نگهبانان جاویدان هخامنشی

@77Pardis26370 @GhaffariSaman حداقل میدونم زمینی که بهم نون میده بی منت مقدسه

@herbertgreg8 @GhaffariSaman بله درک می‌کنم میدونید اینروزا خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که مشکل اصلی ما ادمها از جایی شروع شد که بیش از حد چیزی یا کسیو مقدس دونستیم 🙏🏻

ستایش مخصوص خدایان است و من ایران را می ستایم.

@77Pardis26370 @GhaffariSaman بحث ایجاد شکوه در جمله است بزرگوار

@herbertgreg8 @GhaffariSaman چرا تقدیس و ستایش مگه احترام گذاشتن یا با ارزش دونستن چیزی یا کسی چه اشکالی داره؟ فقط سوال بود برام

سیمرغ سنگی ایران

مسجد شاه اصفهان

هنر سنگتراشی دوران هخامنشی. اگر دوست داشتین ریپست کنید

پیرمرد ایستاده بود و نگاه می کرد و زمزمه می کرد هیچ خشتی فرو نمی افتد مگر بعد از شکستن شیشه ها و انسانها شیشه های این جهانند. عالی قاپو زخمی فروردین ۱۴۰۵