@Alireza_kaf قربونت، خوشحال شدم.
شما که مستحقاید قطعاً با اون همه حضور فعال.
(برای ما با هیچی بالا نمیاد، این بیخبری کمی شیرینیشو گرفته، تهران وضعیت چجوریه؟ نقاطی که زدن تلفات جانبی نداشته خدای نکرده؟)
در مقام اثبات، همهٔ شور و انرژی و سازندگی و حسهای زنده و یکهٔ انسانی حذف میشن و نموندنیان،
ثقل و افسردگی و کدورت و پلیدی، در تکثیر و حاکمیت مطلق و بهنظر جاودانه میآن.
و واقعاً در لحظه اینو حس کردم که ارزش چند کلمه دیالوگی که اینجور انسانها دارن با بقیه از همهٔ زندگی و بودن من بیشتره. نمیدونم «بودن یا نبودن» کدومش آقای شکسپیر، ولی اگه بنا به بودنه جای اینهاست این دنیا نه من.
و لعن و صد اُف بر این روزگار ما که رسمش بهعکسه./
دیروز پیک موتوری موقع تحویل غذا یه جمله در تبلیغ رستورانشون گفت، حالت چهره و حسی که تو صداش بود چیزی رو منتقل میکرد که دیدم یادم نمیآد آخرینبار کِی دیدم توی کس دیگه؛ شور و سرزندگی./
چه دستوپا و تقلّای غمانگیز و حقیریه این جمله و توییتسازیهای چند روزه و تحتمحاصرهٔ جوّ و «شرم» و فشار همیشه گفتن و بودن در سمت «درست» برخی با واژههای «وطن»، «هموطن»، «مردم»، «وطنپرستی» و...
من استعداد نقد و حتی هجو ندارم، هچنین سعهٔصدر و فکر بلند.
فقط میتونم از دروغ، فریب و چیزها/آدمهای غلط و اشتباه فرار و دوری کنم.
احتمالاً میزان قابل توجهی بیکنشی، انزاو و بیمسئولیتی رو القا میکنه ولی کمی هم مراقبت توش هست.