Stephen Dedalus

@MeMKhaste ❤️

@iStephenDedalus گاهی آدم هیچچی نمیتونه بگه هرچی بگه احمقانه است امید بده احمقانه است امید نده هم احمقانه است فقط میتونم آرزوی بهبودی، آرامش و رهایی از درد براتون داشته باشم

از ما گفتن، کسی که دروغ‌ و فریب‌ براش قاعده است، برای کسی استثناء قائل نمی‌شه. انسان آخرش خلاصه‌ی عادت‌هاشه.

@farshidlf هان. امضای ما هیچ ارزشی نداره، خیالتون راحت :)

این هفته که گذشت «آپولون» توی جُنگ کناره و «فیلم‌نامهٔ پروست» در نشر نی درومد. «آپولون» اولین بخش از نوشته‌های روزگار دو سال گذشته است. پروست رو سال ۹۷ ترجمه کرده بودم‌.

@amirhgh5 گاهی خوب گاهی بد، با وجدانی سبک.

@iStephenDedalus حالت خوش نیست؟

@avemigratoria_ 🤝

@iStephenDedalus منم حرفم همینه

@farshidlf مرحوم سحابی باید امضا کنه که دیگه ممکن نیست.

اگر رمان رو خونده باشید می‌دونید اون جمله‌ی آخر یعنی چی.

این دیالوگ آلبرتین…

@nazaning بله، مرسی 🍀❤️

پاییزِ درختان لخت و کوچه‌های خیس.

🤸

@wrongdot11 😔

@iStephenDedalus این روزا مدام به این فکر می‌کنم که کاش یکی بیاد درگیر بشیم یه کم خون و عرق بریزیم.

این روزها گوشی به دست، کیف پول به دست و دزدخورش ملسه راه می‌رم ببینم کسی می‌آد سمتم که یکم سطح خشم و ریکاوریِ آمادگی جسمانیم رو تست کنم. فکر کنم عدم موفقیتم توی کتک خوردن هم به‌خاطر مدل گوشیه.

@avemigratoria_ 😁🤸🕳️

@iStephenDedalus :))))

به ابرها بگید نبارند.

@golnazah سپاس.

@golnazah دیگه دیره.

توی رینگ بوکس نرفته نمی‌فهمه بوی خون یعنی چی.

اِریس، خدای جنگ، ببخشه، دلم دعوا و بزن‌بزن می‌خواد 😔