🎈SEEN_SU🤓🫰🏻

”แดงจำนวนนับ“ ตลอด 20 ปีของเส้นทางที่คนเสื้อแดงเดินมา แม้วันแรกเดินไปด้วยความคิดที่สอดรับกันในระดับกอดคอร่วมกันสู้ แต่ในปัจจุบันนั้น แต่ละคนก็ต่างมีเส้นทางและความคิดของเป็นของตนเอง บางคนยังเดินอยู่บนเส้นทางเดิม กับเพื่อนคนเก่า หลายคนจำนวนน้อย เลือกเส้นทางใหม่ มิตรสหายใหม่ นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดาของวันเวลาและความคิดคน ที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน ผ่านความเหนื่อยล้า และความเจ็บตาย แต่สิ่งที่มิอาจปฏิเสธได้เลยคือ การเป็น “จำนวนนับ” ของคนเสื้อแดง ในหลายการต่อสู้ทางการเมือง จะว่าไปก็ตั้งแต่ก่อนมีเสื้อแดงเสียด้วยซ้ำ เราต่างเป็นจำนวนนับให้การต่อสู้ของเราเอง ตั้งแต่ปี 2549 2551 2552 2553 ยาวไปจนถึงรัฐประหาร 2557 และการไปเป็นแนวร่วมและเป็นจำนวนนับ ให้กับอีกหลายการต่อสู้ที่เกิดขึ้น ปฏิเสธไม่ได้อย่างเด็ดขาด ขบวนการนักศึกษาหลังต่อต้านรัฐประหาร 2557 การชุมนุมของคนรุ่นใหม่ ในปี 2563-2564 ที่มี “คนเสื้อแดง” ร่วมเป็นจำนวนนับ เติมเต็ม สนับสนุน ยืนเคียงข้าง แม้ในวันที่อันตรายที่สุด ในวันที่หลายคนเดินเข้าคุก-ออกคุก หรือในวันที่ยังมีเข้าใจไม่มากพอว่าคนกลุ่มนั้นๆ กำลังต่อสู้เพื่ออะไร แต่ก็มี “คนเสื้อแดง” นี่แหละ ที่พร้อมจะเข้าใจ แม้ว่าจะยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้ เพราะกลัวภาพว่าจะแปดเปื้อน ก็ไปยืนแอบๆ เก็บซ่อนตัวตนไว้อย่างมิดชิด แต่ก็เป็นจำนวนนับให้เติมเต็ม ผมเห็นภาพคนเสื้อแดงที่หน้าเรือนจำ จำนวนนับเท่าไหร่ไม่อาจทราบได้ มารอรับคุณทักษิณหน้าเรือนจำ ผมเห็นหลายคนที่ผมเห็นหน้ากันมาเป็นสิบปี ยืนดูอยู่ฝั่งตรงข้าม บางคนมายืนหลบๆ มุมไม่แสดงตัว แต่ผมจำพี่ได้ หลายคนมาจากต่างจังหวัด เสียค่าเครื่องบิน เสียค่ารถ ค่าน้ำมัน ทนนั่งมาเป็นวันๆ มาแล้วก็ถูกถ่มถุย เวลาตอบคำถามว่า "ทำไมคุณยังชอบทักษิณอยู่" ก็ยังคงถูกเหยียดว่าเป็นพวกรับจ้าง เป็นชาวบ้านไม่มีสติปัญญา เป็นคนโง่ ถูกกดด้วยมุมมองที่แทบจะไม่เหลือศักดิ์ศรีความเป็นคน สิ่งนี้เกิดขึ้นจริงในโลกอินเตอร์เน็ต และเป็นสิ่งที่โดนมาซ้ำๆ เหมือนที่เคยโดนมาในอดีต ทำให้ผมนึกถึงเป็น “จำนวนนับ” ของคนเสื้อแดง หลายคนผมเห็นเขาใส่เสื้อแดงตัวเดิมมา บางคนเขาก็เอาสัญลักษณ์สีแดงที่เก็บซ่อนไว้ตั้งแต่ปี 53 ถือมาด้วย เขามีความสุขกับการแสดงตัวตนที่ชัดเจน เขารักใคร และเหตุผลที่ยังให้ใจกันอยู่คืออะไร เขามาทำอะไร และมีจุดยืนต่อความเชื่อของเขาอย่างไร วันนี้เขาเปิดออกมาหมด และทุกคนยอมรับในตัวตนของเขา เคารพในความเชื่อและการแสดงออกของกันและกัน ไม่ต้องหลบซ่อนเหมือนการเป็น “จำนวนนับ” ในหลายๆ ครั้งที่ผ่านมาในอดีต ประหนึ่งว่า การเป็น “จำนวนนับ” เพื่อรับคุณทักษิณออกจากเรือนจำในวันนี้ คือการเป็นจำนวนนับให้กับคนที่เขามองว่าเป็น ”เพื่อนร่วมรบ“ ที่ผ่านความทุกข์ยากมายาวนานร่วมกัน ผ่านวันที่ยืนเคียงกัน ผ่านวันที่ต้อนจูนความคิดกัน จนในวันนี้คนเสื้อแดงที่ยังยืนอยู่และเข้าใจสิ่งที่อดีตนายกฯคนหนึ่งต้องเผชิญชะตากรรม กับตัวคุณทักษิณเอง กลายเป็น “เนื้อเดียวกัน” ที่ต่างไม่ต้องหลบซ่อนตัวตนซึ่งกันและกันอีกต่อไป ระหว่างการกลับมาพบกันในครั้งนี้ ทราบดีว่าเส้นทาง 20 ปีนี้มีร่องรอยของความเจ็บปวดที่ไม่อาจประสาน มิตรหลายคนหล่นหายระหว่างทาง บางคนเลือกเดินหันหลังให้ไปตลอดกาล ซึ่งเราทำได้เพียงเคารพในรอยร้าวและทางเลือกของกันและกัน เพราะนั่นคือหลักฐานเดียวที่พอจะยืนยันได้ว่าสิ่งที่พวกเราเผชิญร่วมกันมาตลอดสองทศวรรษนั้นคือเรื่องจริง แต่มันก็เพียงพอจะยืนยันได้ว่า การมาเป็น “แดงจำนวนนับ” ในวันนี้ คือการยืนยันศักดิ์ศรีว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม้จะเป็นจำนวนนับ แต่เราไม่ใช่เพียงแค่มีไว้นับ เราคือมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ ผู้ซื่อสัตย์ต่อความคิดของตนเอง และไม่ใช่แค่การมาเป็นส่วนประกอบ และในวันที่ไม่ต้องหลบซ่อนตัวตนอีกต่อไป “แดงจำนวนนับ” เหล่านี้คือ Owner ของประวัติศาสตร์หน้านี้ ที่เขาขอเขียนเองว่าพวกเขามาทำไม และมาทำอะไร “แดงจำนวนนับ” ที่มีหัวใจ แด่เพื่อนร่วมทางที่ถูกกระทำมาร่วม 20 ปีพอๆ กัน ที่ชื่อ #ทักษิณ ชินวัตร

โดนจนได้ 😅 โมเดลของทักก้าเนี่ย มันคือการแบ่งเศรษฐกิจสร้างสรรค์ออกเป็นแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรม และเลือกตัวแทนในแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรม มาระดมความคิดกันว่าอยากทำอะไรให้กับอุตสาหกรรมตัวเองบ้าง เพื่อให้เติบโตขึ้นอย่างยั่งยืน ทักก้าฝั่งอุตสาหกรรมละคร ซีรีส์ และภาพยนตร์ ก็เป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่แข็งขันมากพอสมควรในตอนนั้น เราระดมสมองกัน คิดโครงการมากมาย รวมถึงสามารถของบประมาณ เพื่อสนับสนุนการสร้างสื่อได้ (ตอนนั้นดีใจกันมาก) แม้งบประมาณจะไม่ได้มากขนาดนั้น แต่ก็พยายามจ่ายให้ครอบคลุมทุกประเภทสื่อ ทั้งต้นน้ำและปลายน้ำ หลังจากเปิดให้ภาคอุตสาหกรรมส่งเรื่องของบ จะมีส่วนกลาง ที่เป็นกรรมการคัดสรร (โดยส่วนใหญ่ไม่ใช่อนุกรรมการของแต่ละอุตสาหกรรม) คือเป็นคนนอกที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับงบ เป็นคนอนุมัติอีกทีว่าเรื่องไหนจะได้บ้าง ได้เท่าไหร่ โมเดลที่เรากังวลกันตอนนั้น คือเราไม่อยากให้หน่วยงาน ลงไปเฟรมมิ่งการสร้างงานมากไป เพราะจะเป็นการจำกัดความคิดการสร้างสรรค์ของผู้สร้าง และตอนของบ ส่วนใหญ่จะมาเป็นโครงร่างและรายละเอียดอื่นๆ ยังไม่ได้เห็นบททั้งหมด จะเห็นได้ว่างบประมาณถูกกระจัดกระจาย แจกจ่ายให้กับหลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใดก็ตาม ไม่ได้มี agenda setting ใดในนั้น เพราะคนทำงานที่เป็นอนุกรรมการของแต่ละอุตสาหกรรมนั้น เป็นคนภายในของอุตสาหกรรมจริงๆ เป็นเอกชนนี่แหละ มาจากทุกฝ่ายการเมืองด้วยซ้ำ ผมเข้าใจว่าทักก้า เป็นโครงการที่เกิดขึ้นในยุคของพรรคเพื่อไทย หลายท่านพอกล่าวถึงพรรคเพื่อไทย ก็อาจจะมีอคติ รวมถึงมองในแนวทางลบได้ แต่นี่คือโครงการที่มีประโยชน์มาก เป็นยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่องกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ขอบคุณพี่ไอซ์ที่กล่าวถึงด้วยความกังวลในผลกระทบต่อภาคสังคม แม้จะอยากพี่ไอซ์ให้โอกาสทักก้าได้ทำงานต่อ แต่วันนี้ไม่มีทักก้าแล้ว เสียใจแต่ก็ต้องทำใจ สู้กันไปด้วยวิธีการอื่นๆ ทักก้าเองก็ทำงานได้ปีสองปี มันมีอะไรที่พัฒนาให้ดีได้อีก ผมเชื่อว่าแนวคิดเราอยากให้สังคมได้รับประโยชน์สูงสุดเหมือนกันครับ แต่เราอาจเห็นคนละมุม ฝั่งนึงเป็นมุมคนทำงาน อีกฝั่งเป็นมุมจากคนข้างนอก

บุคคลที่ใช้คำว่าคนไทยคนแรกได้คุ้มที่สุด คนไทยคนแรกที่ได้ไปร่วมแสดงพิธีเปิดบอลโลก 2026 คนไทยได้ไปบอลโลกแล้วนะ แต่ไปร้องเพลง

อันนี้คือที่สุดของความธรรมชาติเลย นี่ไม่ได้รู้สึกว่ากำลังดูละครอ่ะ เหมือนมานั่งฟังเพื่อนเม้าท์มอยมากกว่า

และนี่คือตำนาน พจมาน พานทองแท้ พิณทองทา แพรทองธาร พิณธารา พิณนารา ชินวาคิณ ธิธาร พฤจ์ธาษิณ โทนี่ ทีน่า

ต้นกำเนิด “อย่าให้ฉันรู๊วบ์”

ฉากนี้เป็นความโกรธที่น่าสงสารของลำยอง คนเป็นแม่ที่ไม่มีอะไรดีเลยรักแต่ตัวเอง บทพูดที่บอกว่ากุอุส่าเก็บไว้ให้มึงมันไม่เหลืออะไรแล้ว ร้องไห้แบบคนหมดตัวจริงๆ คือฝีมือการแสดงของนุ่นชั้นชื่นชมมาก ชอบชีเล่นละคร

การแสดงแบบลื่นไหล แม้ต้องเล่นเป็น 3 คนที่คาแรคเตอร์ต่างกันยังทำออกมาได้ดีทั้งที่ต้องพูดภาษาเหนือที่ไม่ถนัด เป็นอีกเรื่องที่ชอบ ญาญ่ามาก จนเกิดฉากในตำนานกูจะกินแกงหอย !!!! ชั้นอึ้งที่ญาญ่าดูญาญ่าที่กำลังบังคับญาญ่าให้ญาญ่าไปแกงหอย #กลิ่นกาสะลอง #ญาญ่าอุรัสยา

อยากให้ทุกคนได้ลองดูการแสดงของ กัน อรรถพันธ์ นี่โดนตกจาก the gifted ep.5 ฉากนี้คืออยากกราบโคตรเก่ง อวยมากี่ปีแล้วก็ไม่รู้ จริงๆ not me กัน ก็ทำได้ดีมากๆๆ

ขอยกตัวอย่างจาก กรงกรรม พี่ใหม่บอกฉากนี้ด้นสด พี่อ๊อฟบอกพอพูดบทเสร็จให้ปิดประตูเข้าบ้าน แล้วลอง improvise ว่าหลังจากนี้แม่ย้อยจะมีรีแอ็คยังไง พออีกฝั่งด่า “อีเหี้ย” พี่ใหม่เลยเปิดประตูแล้วถีบใส่ พร้อมด่ากลับ “มึงสิเหี้ย!!” นี่คือนักแสดงที่เข้าใจคาแรกเตอร์ที่ตัวเองกำลังเล่นจริงๆ

เหมือนนักแสดงไม่ค่อยอินบทที่ได้รับคือแสดงได้แต่มันขาดการ improvise ไปหน่อย บางซีนที่เป็นตำนานอย่าง ยายปั้นvsยายแล อันนี้ไม่มีบทด้นสดล้วน เรายกให้เป็นตำนานการด่าของช่องสาม

แต่คนที่เคยดูแล้วเชื่อจริงนี่ให้พี่ ต่อธนภพ บทพี่ยิม side by side ที่เล่นกับ สกาย น้องโด่งอ่ะเชื่อจริงๆว่าพี่ต่อเป็นแบบนั้น การพูดรีแอคน้ำเสียงมันสงสารจริง ร้องไห้แบบจะตาย พอเห็นโพสนี้นึกถึงเรื่องนี้เรื่องแรกเลย

ด่าแบบฟังออกทุกคำหลับตาฟังยังซี๊ดปาก

นี่นึกถึงตัวละครในบุพเพสันนิวาส ไม่จำเป็นต้องใช้แรงให้ร่างกายต้องรู้สึกโกรธอ่ะ อินเนอร์ล้วนๆ คือทำให้คนดูรู้สึกโกรธตามตัวละครได้เลย เนี่ย เขาถึงเรียกกันว่า ศิลปการละะคร

@iamNn_SC จริงค่ะ เราว่าการแสดง เรื่องแรกของนักแสดงสมัยก่อนกับปัจจุบันไม่เหมือนกัน สมัยนี้ปล่อยผ่านง่ายๆ ขอให้ได้ใจแฟนคลับก็พอ

ชั้นทันพลิกดินสู่ดาวนะ แข็งในตอนนั้น มันยังอยู่ในจุดที่พอรับได้นะ คำพูดคำจาฉะฉานฟังง่าย งานสายตาพอไหว ซีนอารมณ์ไม่ได้เยอะมาก คือสมัยก่อนงานละครช่องใหญ่อะ ผกก ค่อนข้างจะตัวเป้ง เคี่ยวนสด.พอควร เพราะฉะนั้นเล่นแข็งสมัยก่อนกับเล่นแข็งสมัยนี้ต่างกันแน่นอน

@viconazole ก็จริงค่ะ เรื่องแรกแนววัยรุ่นล่าฝัน เล่นตามวัยแก 😄

คิดถึงเรื่องนี้ของเฮียเลย แต่เรื่องแรกเฮียก็แข็งเหมือนกัน🤣😂

ขอแสดงความยินดีกับคุณน๊อบ ณภัทร ทวีสิน ลูกชายอดีตนายกเศรษฐา ทวีสิน Love wins 🌈

@jamornvivat @monmanaew ผอมก่อนชุดไหนก็หล่อ เลิกกินโค้กหรือยัง?

“ วันนี้มีโอกาสดีจึงชวนกันมาพบท่าน ไม่ว่าจะอย่างไร ใด ๆ สิ่งที่เกิดประโยชน์กับน้อง ๆ ได้พัฒนาสู่อาชีพที่ตนเองรักมาเล่าให้ท่านฟังเพื่อภูมิใจไปด้วยกัน และขอบคุณผู้ที่สนับสนุนโครงการดี ๆ ทำจริง สร้างโอกาส สร้างอาชีพได้จริง เสียดายที่สาระบางครั้งก็แพ้ดราม่า ”