منبع آگاه

حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمد خاتمی در جمع مشاوران خود تصریح کرد: صلح را خیانت دانستن و صلح جوئی را خلاف مرام حسین بن علی(ع) معرفی کردن و نام حسین(ع) و حماسه جاودان او را بهانه قرار دادن برای توجیه و تحمیل خواسته های متوهمانه و تعرض به مذاکره و مذاکره کنندگان، به هیچ وجه با جوهراسلام محمدی (ص) نسبتی ندارد. ایران عزیز امروز با پیکر زخم دیده، نگران، اما همچنان سربلند برپا ایستاده است و نیازمند فکر گریز از تنگناهای سختی است تدوین تفاهم نامه ١۴ ماده ای برای رفع مخاصمه و نیل به توافق پایدار و تأیید آن از سوی رهبری و امضای نهایی آن توسط رئیس جمهور، فرصت و آغاز راهی است که با همه دشواری ها می تواند سند راه‌گشای یک افق جدید ملی و بین المللی برای عبور از بحران باشد.  جا دارد  از تدبیر شجاعانه و فداکارانه رئیس جمهور محترم در اداره کشور با وجود کمبودهای شدید و سوق دادن جامعه به سوی آرامش و امنیت و رفع خطرات برای موجودیت ایران و حرکت به سوی آینده بهتر ملت از صمیم قلب قدردانی کنیم اکثریت مردم با گرایش های مختلف از دخالت و به خصوص تجاوز خارجی خشمگین و در عین‌حال نگران از آینده و خواستار رفع مخاصمات برای رهانیدن کشور از مشکلات عدیده هستند. اینک بیش و پیش از هر چیز مردم و بخصوص نظام حکمرانی باید به صلاح ایران و ملت با همه تفاوت ها و تنوع‌هایش بیندیشند و مراقب باشند که فرصت های ارزنده توافق از دست نرود و خدای ناخواسته به تهدید مبدل نشود. خشم شدید دلبستگان به انقلاب و حتی بخش‌هائی از جامعه که ایران عزیز را سربلند می‌خواهند، از شهادت رهبر فقید کشور و نیروهای فداکار نظامی و امنیتی و سیاسی و انبوهی از شهروندان بی پناه و کودکان مظلوم، مشهود بود اگر محوریت توافق و تعهدات آن در این میان مخدوش گردد، می تواند خود به چالشی  جدید بر سر راه آرامش بعد از طوفان و استقرار امنیت در ایران و در منطقه تبدیل شود. من به حکم انصاف و اخلاق و خرد، طرفداران جنگ و انتقام و تلاشگران سیاسی و رسانه ای را برای ناکام گذاشتن توافق و ایجاد دوگانگی در حکمرانی و قطبی کردن جامعه، همدل با اسرائیل نمی دانم، ولی می گویم اگر چه بسیاری از آنان نیت خوب دارند، در عمل همان راهی را می روند که اسرائیل می‌رود. در آخرین نامه ای که پس از جنگ تجاوزکارانه دوازده روزه به رهبر فقید نوشتم یادآور شدم که عنوان کتاب ارزنده ‌ای که ایشان ترجمه کرده اند «پرشکوه ترین نرمش قهرمانانه تاریخ» درباره صلح حضرت امام حسن مجتبی(ع) است و عرض کردم که برای حفظ حکومت (و نه واگذاری آن) و حفظ اقتدار کشور گام به سوی صلح برداشته شود. امروز از پدرکشتگی مردم ایران با آمریکا سخن می رود که سخن درستی است. رهبر فقید پدر همه کسانی بود که به انقلاب و جمهوری اسلامی وفادار بودند. ولی آنچه اکنون باید مهم و مبنا باشد عبور از بحران ها و تنگناهاست. اکنون با صراحت می گویم با همه وجود طرفدار صلح شرافتمندانه ام و بعید می دانم که اسرائیل نیز به آسانی بگذارد در منطقه ما صلح پایدار برقرار بشود، ولی هر گامی که در جهت رفع سایه شوم جنگ از کشور و پرهیز از تلخ تر و پررنج تر شدن زندگی مردم برداشته شود عین صواب و مصلحت برای ایران است. کار بزرگ رئیس جمهور و شورای عالی امنیت ملی را می ستایم و بر ضرورت حمایت همه جانبه از توافق و پیشبرد الزامات و تعهدات آن، پشتیبانی ازمذاکره و مذاکره کنندگان تأکید می کنم. من به عنوان شهروندی کوچک اما دغدغه مند و نگران ایران و اسلام، انتظار دارم در این شرایط خطیر همه شخصیت‌ها و اندیشمندان و جریان ها و نهاد های مدنی و سیاسی ورسانه ها و نهادهای تبلیغی در تبیین و ترویج اندیشه صلح و عقلانیت و گفتگو و تحذیر از افراط و خشونت وجنگ افروزی به میدان آیند و به پیشبرد توافق پایدار و تأمین زندگی بی دغدغه مردم و توسعه همه جانبه یاری رسانند.

اصلاح‌طلبی آمده بود تا از حقوق مردم و حاکمیت ملی دفاع کند، نه آن‌که سر از تسلیم‌طلبی و هلدینگ‌طلبی درآورد. اعتدال‌خواهی هم لزوماً به معنای عقب‌نشینی و امتیازدهی نیست؛ آن‌گاه که دشمن تنش کامل و تسلیم کامل می‌خواهد، ایستادگی خود عین اعتدال است.

کاش امت مبعوث برن سمت کارحزبی. من معتقدم میتونن اسم حزبشونو هم بذارن حزب بعث!