سپید☁️

عزیزم چقد سوالای سختی از من میپرسی. انگار نه انگار که منم اولین بارمه دارم زندگی میکنم‌.

اگه bridgerton از نظرتون آبکی و زرده پیشنهاد میکنم the buccaneers ببینید زرد واقعی رو میبینید

الان تنها چیزی که ازش مطمئنم اینه که ریدم تو اسلام و تمام دین‌ها

@hommasi خواهیم دید چه خواهد شد

@isepforyou واقعاً نه

استوری گذاشتن دوستم تو بله رو مسخره کردم امیدوارم سر خودم نیاد

@tahgiv 🤣🤣

@isepforyou اپ با هم را نصب کنید عالیه

ای بابا من واسه امروز دلم بغل میخواست اینم شانس مایه

@radioaamagh چشم در اسرع وقت

@isepforyou چرا سعی نمیکنی یه کار برای خودت راه بندازی. امسال چندین میلیون بیکار خواهیم داشت

احتمالا به نظر احمقانست ولی از کار پیدا نکردن و بی‌کاری بیشتر از جنگ میترسم

@mmdmosadegh گذاشتم😭😂

@isepforyou از پروفایل گزاشتن شروع کن

@farajpour_m بله واقعا وحشتناکه این موضوع

@isepforyou همین الانم خیلی ها بیکار شدن و با شرایط خیلی سخت دارن گذران عمر میکنن

نصف شب یجوری صدای جنگنده‌ میومد انگار داشتن میومدن من و ببرن

@behnameslamy استرس پیک نوروزی بیشتر از استرس جنگه

کاش حداقل پیک نوروزی داشتم اونو حل می‌کردم برای فردا

@Parilssa گناه داریم

دلم برای مردمم میسوزه. ما هرکاری کردیم برای زندگی کردن، برای امیدواری؛ اما زندگی نکردیم.

اگه این جنگ بی‌نتیجه تموم بشه، باید چندماه دیگه منتظر جنگ بعدی باشیم🙄

@namednegin بنظرم اونا درست زندگی میکنن

من ایتالیا رو‌ خیلی دوست دارم ولی این کشور شدیدا باعث منفعل شدن و کون گشادی آدم میشه! بس که ریلکس و شل و آرومن، به کم قانعن، انگار هیشکی هیچ تلاشی نمیکنه برا زندگی بهتر! ب طرز عجیبی این وایب لش بودنشون آدم و میگیره! این دوسال میشه گفت هیچ دستاورد درستی نداشتم! فقط استراحت😑

الان یکی از خوشحالیام اینه که شیرینی‌ها و شکلاتایی که برای عید گرفتیم هنوز تموم نشده و من هر لحظه که بخوام میتونم چاییم رو با یچیز خوشمزه بخورم.

هرچی زمان جلو تر میره بیشتر میفهمم که واقعا اون موقع، پهلوی از سر مردم ایران زیادی بوده بنده خداها رم کردن

من از نابود شدن پل کرج، آسیب دیدن انستیتو پاستور، کشته شدن بچه های بیگناه میناب،... ناراحتم ولی این ناراحتی من قابل مقایسه با حجم تنفری که تو من بعد از قتل عام چند ده هزار نفر ایرانی توسط جمهوری اسلامی بوجود اومد نیست هیچوقت فراموش نمیکنیم که چجوری بچه هامون قصابی کردین.

بنظرم بعنوان کسایی که سه سالِ منتظر کارت ملی هستید، زیادی نگران بازگشت به عصر حجرید!

صادقانه که بخوام به قضیه نگاه کنم اون دسته از اطرافیانم که «نه به جنگ» هستن همشون متعلق به بخشی از جامعه ایران بودن که واقعا جنگ براشون از ادامه جمهوری اسلامی بدتره نه لزوما چون وصل به نظام هستن، صرفا جزو قشری بودن که خانوادشون استاندارد زندگی خوبی حتی تو سالای آخر جمهوری اسلامی داشته و یجورایی جمهوری اسلامی «براشون کار میکرده». اینقدری از بطن جامعه دور بودن که خیلی درکی که ندارن زندگی واسه اکثر مردم چقدر تحمل‌ناپذیر بوده. (منظورم فقط پول نیست، صرف «پایتخت‌نشین» بودن خودش یک مرحله آدما رو از واقعیت دورتر کرده و «بالاشهر»‌نشین بودن یک مرحله بیشتر) ولی از اونور چون جنگ ذاتا آسیب برابر‌تری رو برای همه ایجاد کرده، شرایط جنگی واقعا به استاندارد زندگیشون آسیب بیشتری میزنه و درد ملموس‌تری هست براشون تا ادامه نظام حاکم. این‌هم که بعد قطعی اینترنت فضای مجازی بیشتر به سمت ضد جنگ کشیده شده برای اینه که ذاتا درصد این گروه توی قشر خارج‌نشین بیشتر از داخل ایرانه چون واضحا اپلای و مهاجرت… پروسه‌ای هست که privilege خیلی بهش کمک میکنه. با وجود درک این حقیقت، چیزی که این وسط منو ناراحت میکنه «نداشتن احساس هم‌دردی» آدماست. اینکه کسی ورای حباب خانواده و دوستاش رو نبینه آدم رو ازشون نه تنها نا‌امید میکنه، بلکه در یک سطحی میترسونه.