มาขิงไอเหี้ย

เอาจริงๆก็เข้าใจนะครับ ใจเขาใจเรา แต่มันก็เหงาๆ บางทีก็รอจนเนื่อย ท้อ น้อยใจ จนปลงแล้วนะแต่ปลงไม่ได้ตลอด อยากอยู่ด้วยกัน มันอธิบายไม่ถูก แต่ก็คืออยู่ตรงนี้เสมอ เวลาเหนื่อยก็พร้อมจะปลอบแล้วก็อยู่ข้างๆเสมอเลย เพราะรักเลยไปไหนไม่ได้

ทำไมเหมือนเห็นตัวเองแต่กลับกันเราเป็นคนที่ไม่มีเวลาให้ แต่จริงๆมันมีนะแต่แบบไม่อยากคุยอยากทำนู้นนี้อยากใช้เวลากับตัวเอง ทำให้ไม่ได้คุยกับแฟน