Ur

ไม่รู้ว่าพูดได้มากน้อยแค่ไหนที่จะไม่โดนฟ้องสแลป แต่นี่ซื้อมาอ่านด้วยความที่พนักงานในบูธบอกว่าเป็นของนักเขียนไทย วันนี้นักเขียนมาขายเอง ชั้นก็อยากอุดหนุน ตอนนักเขียนเซ็นให้ยังบอกชั้นเลยว่าฝากรีวิวด้วยนะคับ มาถึงบ้านชั้นแกะของเค้าอ่านเล่มแรกเล้ย อยากรีวิว อยากให้นักเขียนไทยแมส สรุป เจอคำผิดเยอะจนต้องพัก คร่ำหวอดเป็นคว่ำหวอด แต่ก็พยายามอ่านเรื่อยๆ อยากอ่านให้จบจะได้เขียนรีวิวในส่วนที่ชอบและไม่ชอบ แต่ยิ่งอ่านยิ่งท้อในความไม่สมูธแม้แต่จุดเล็กๆ เช่น ตัวเอกบอกแม่บ้านว่าคิดถึงฝีมือการทำอาหารของแม่บ้าน ถัดมาอีกครึ่งหน้าแม่บ้านถามว่าจะอยู่กินข้าวเที่ยงไหม ตัวเอกปฏิเสธ ชั้นแบบ เอ่า แล้วสรรพนามเช่นบุรุษที่ 1 เรียกข้า บุรุษที่ 2 เรียกเธอ ข้ากับเธอ ก็ยังพอจะหยวนๆ อาจจะมีคนพูดงั้นจริง แต่บุรุษสรรพนามในพาร์ทบรรยายมันเดี๋ยวนางเดี๋ยวเธอทั้งที่อยู่ในพารากราฟเดียวกันและกำลังกล่าวถึงคนคนเดียวกันชั้นอ่านแล้วต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตลอดเลย