fefel

شاهزاده رضا پهلوی گفت که من عامل هیچ‌کس نیستم، من نماینده ملت ایران هستم

این «مذاکره» اون «مذاکره» نیست؛ چند نکته درباره‌ی «تله‌ی مذاکره» که ترامپ برای مجتبی پهن کرده: ببینید، حتی اگر گزینه‌ی آمریکا 'شخصی در داخل رژیم' باشه، به نظر من الان شرایطی که اون شخص/جریان بخواد در داخل ج.ا عرض اندام کنه و مشابه رودریگز در ونزوئلا در جهت منافع آمریکا گام برداره، به وجود نیومده. منظورم چیه؟ منظورم اینه که این «مذاکرات» که الان اخبارش اومده ممکنه در اسلام‌آباد برگزار شه و گفته می‌شه که عراقچی مجوزش رو از مجتبی گرفته، احتمالا اون «مذاکرات» پشت‌پرده‌ای که آمریکا داره با یک شخص در داخل رژیم می‌کنه، نیست. چرا؟ چون هنوز شرایط برای اینکه کسی در داخل بخواد تسلیم آمریکا بشه بوجود نیومده، و به همین دلیل همچنان پلن‌ نظامی آمریکا و اسرائیل پیش خواهد رفت. تأیید این صحبت چیه؟ ویدئوی بی‌بی نتانیاهو بعد اظهارات ترامپ درباره‌ی مذاکرات که گفت حملات همچنان ادامه خواهد داشت، تا رسیدن به 'همه‌ی اهداف'. این 'اهداف' چیه دقیقا؟ کنترل تنگه‌ی هرمز، کنترل خارک، نابودی کامل باقیمانده‌ی موشک‌ها و لانچرهای رژیم، و خروج ذخایر اورانیوم از خاک ایران. اینها مسائلی هستند که رژیم در مذاکراتی که تحت نظر مجتبی باشه قطعا راجع به‌شون امتیازی نخواهد داد. نتیجه‌ای که می‌شه گرفت اینه که این مذاکرات—یعنی مذاکرات اسلام‌آباد‌— همچنان می‌تونه ترفند ترامپ باشه برای اینکه جمهوری اسلامی رو دوباره غافلگیر کنه تا نیروهاش برسن و پلن کنترل تنگه هرمز و جزیره‌ی خارک و … رو پیش ببره. به نظر من، بازی قدرت تازه پس از کنترل تنگه و خارک، خروج اورانیوم، و خنثی‌سازی چند نفر دیگه از جمله مجتبی، اژه‌ای، وحیدی و …، آغاز خواهد شد. اونجاست که المان‌های قدرت در جمهوری اسلامی فروپاشیده دچار تغییر اساسی میشه؛ یعنی وقتی کنترل تنگه هرمز رو سپاه از دست بده، بزرگ‌ترین ترمینال نفتی‌ش رو آمریکا در اختیار بگیره، ذخیره‌ی موشک و لانچرهاش به‌صورت نزولی رو به اتمام باشه و خودشون بدونن که دیگه دست‌شون پر نیست، و همزمان حذف‌های سیاسی رخ بده، در اون شرایط خلأ قدرت اون گزینه‌ی رودریگز ‌ممکنه بیاد و کار رو با آمریکایی‌ها ببنده. چرا؟ چون اون موقع باقی‌مانده‌ی بدنه‌ی نظامی و امنیتی رژیم می‌دونه که اهرمی در دستش نیست و دو گزینه بیشتر نداره: یا سناریوی ونزوئلا، یا براندازی. انتخاب باقیمانده‌ی بدنه‌ی رژیم طبیعتا سناریوی ونزوئلا خواهد بود، ترجیح آمریکا هم که مدل ونزوئلاست. پس تنها المانی که می‌تونه در اون نقطه بازی رو عوض کنه نفوذ اپوزیسیون در غرب هست که آیا خواهد تونست بازی رو به نفع مردم عوض کنه یا نه. در اون نقطه‌ی حساس، فقط توانایی روی زمین برای در دست گرفتن کنترل اوضاع حرف آخر رو خواهد زد، نه برنامه و پلن داشتن برای بعد براندازی؛ اون هم به کمک آمریکایی که مشخصا می‌گه دنبال مدل ونزوئلاست و اسرائیل، که در این زمینه در نهایت با واشنگتن هماهنگ خواهد شد نه با مخالفان رژیم.