Sabitlenmiş Tweet
Jacob Schiphof
851 posts
Jacob Schiphof
@jacobschiphof
Frysk&Fry / Bouwhistoricus #staypure ...and remember, always keep your head up! We're not only human. It takes one spark to scorch the World.
Fryslân. Katılım Nisan 2011
1.8K Takip Edilen614 Takipçiler
Jacob Schiphof retweetledi
Freddie Mercury’s passing didn’t mark the end of Queen’s golden era. That true closing chapter came with Made in Heaven, released on November 6, 1995. The album contained the last recordings Freddie made while gravely ill, and it also became the final full-length Queen album to feature bassist and co-founder John Deacon.
In the months after Innuendo was released in 1991, Freddie worked relentlessly to make sure Queen would have enough material to continue. He left Munich for Montreux, where Queen owned Mountain Studios, so he could keep recording during his final days.
Brian May later explained, “I think our plan was to go whenever Freddie felt well enough, to make the most of it. We basically lived in the studio for a while, and when he called and said, ‘Can I come over for a few hours?’ our plan was always to make the most of it.”
Even as his health declined rapidly, Freddie kept recording until September 1991, when he was too weak to finish “Mother Love.” In November, he passed away. It took nearly two years before the remaining members could face working on the material again.
Roger Taylor told Rolling Stone, “I’ve never gotten over his death. None of us have. I think we underestimated how deeply it would affect our lives. For those of us left behind, it’s as if Queen belonged to an entirely different life.”
Where did the songs on Made in Heaven come from?
Despite the heavy emotions behind it, the album became one of Queen’s most uplifting works—far more solid than its predecessor. As Freddie neared the end, everyone knew, and they came together like never before. “Freddie said, ‘Write things for me. Keep giving me lyrics. I’ll sing,’” May recalled.
Not all the songs came from Freddie’s final sessions. Some dated back to The Works era (1984), and others came from Freddie’s 1985 solo album Mr. Bad Guy. “You Don’t Fool Me” was crafted by producer David Richards from leftover fragments, yet the result felt complete and powerful.
The album radiates warmth and hope through songs like “My Life Has Been Saved” (written by John Deacon), Roger Taylor’s “Heaven for Everyone,” Mercury’s “I Was Born to Love You,” and the beautiful “A Winter’s Tale,” inspired by the scenery around Montreux that Freddie loved so much.
Queen’s final No. 1 album
Only in “Mother Love” does Made in Heaven reveal a deeper glimpse of Freddie’s struggle. Lines like “I’m a man of the world and they say I’m strong, but my heart is heavy and my hope is gone” hit especially hard. Freddie never finished the song—Brian May had to sing the final verse after Freddie died.
Made in Heaven became Queen’s fourth consecutive UK No. 1 album, and their seventh overall. Not long after, John Deacon stepped away from the band for good. As his longtime friend Robert Ahwai later said, “Freddie’s death affected him deeply. Maybe he thought, ‘Freddie was the band—what’s the point now?’”
#freddiemercury
English
Jacob Schiphof retweetledi
Na onze grote restauratie van de middeleeuwse muurschilderingen en het herstel van de scheuren in de gewelven, zijn nu de muren aan de beurt. Hiervoor blussen wij met schelpen, zand en ongebluste kalk. #kalk #ongebluste #kerk #monument #Noordbroek #traditioneel #ambacht #erfgoed
Nederlands
Jacob Schiphof retweetledi
Jacob Schiphof retweetledi
I absolutely love this! ❤️ The world needs more pool noodle fights with strangers… and less fear, violence, and hate. 🥹
English
Jacob Schiphof retweetledi
Kindness costs nothing, always remember that 🥹
English
Jacob Schiphof retweetledi
Jacob Schiphof retweetledi
When monks leave their monasteries to walk for peace, it's not symbolic, it's a warning.
They don't seek attention. They don't ask for power. They are not trying to convince you to change your religion (and they are been attacked by Christians).
They walk only when the world is out of balance.
If you see them, offer food and water. They carry nothing but what's given to them.This isn't a protest. It's a prayer in motion.The fact that Buddhist monks are walking for peace in America should make us all pause. This is serious. This is rare. And it matters.
They are been walking since October from Texas to Washington.
Whatever are your beliefs If They're finally in town, please keep them safe.
Why this is not all over social media? This is all the news I want to see! Because what we need right now is PEACE ☮️ 💜💜
English
Jacob Schiphof retweetledi
De stille opmars van gezichtsherkenning: China-praktijken sluipen ons land binnen
Wie denkt dat gezichtsherkenning slechts iets is voor Shanghai, Beijing of Shenzhen, heeft niet opgelet.
Wat jaren geleden nog sciencefiction was, is nu stilletjes de realiteit in Nederland.
Zonder publieke discussie, zonder mandatief debat, zonder dat burgers begrijpen wat er op het spel staat.
We hoeven niet langer naar China te wijzen als waarschuwing.
De waarschuwingsborden staan hier inmiddels óók langs de weg.
1. De technologie gaat sneller dan de democratie kan volgen
Overheden, gemeenten, politie, vervoersbedrijven, winkelketens, private beveiligingsbedrijven en zelfs evenementenorganisaties experimenteren met systemen die:
📸jouw gezicht scannen,
📸jouw emoties proberen te lezen,
📸jouw gedrag voorspellen,
📸jouw identiteit koppelen aan databases.
Sommige systemen herkennen niet alleen wie je bent,
maar ook wat je mogelijk van plan bent.
Technologie die bedoeld was voor nationale veiligheid,
komt nu tussen de chips en de shampoo in de supermarkt te hangen.
Dat is geen vooruitgang.
Dat is een glijdende schaal.
2. Het gevaar zit niet in de camera, maar in wie hem beheert
Een camera kan van niemand kwaad.
Maar een camera die:
📸kan herkennen wie je bent,
📸kan opslaan waar je bent,
📸kan vergelijken met historische data,
en dat combineert met je telefoon, ov-kaart, surfgedrag of aankopen…
… die camera wordt een instrument van macht.
Niet morgen. Vandaag.
En wie controle heeft over die data,
heeft controle over gedrag.
Dat is precies hoe het in China begon.
Niet met boze bedoelingen,
maar met “veiligheid”, “efficiëntie” en “bescherming”.
Precies dezelfde woorden die je nu in Nederland hoort.
3. De infrastructuur ligt er al
Camera’s in:
📸steden
📸stations
📸luchthavens
📸winkelstraten
📸winkelcentra
📸supermarkten
📸parkeergarages
📸scholen
📸universiteiten
📸bedrijfspanden
📸evenementenlocaties
Veel burgers denken dat dit gewone beveiligingscamera’s zijn.
Maar steeds vaker worden ze uitgerust met:
📸biometrische herkenning
📸gedragsanalyse
📸warmte- en bewegingsprofielen
📸AI-ondersteunde crowd-control
En dat alles wordt vaak gedaan zonder actieve toestemming van burgers.
Soms zelfs zonder dat ze weten dát ze worden gescand.
4. Het argument “wie niks te verbergen heeft, heeft niks te vrezen” is een leugen
Dit is altijd het eerste argument van mensen die de gevaren onderschatten.
Maar:
📸vrijheid is niet iets wat je pas mist als je iets verkeerd hebt gedaan
📸privacy is geen luxe, maar bescherming tegen misbruik
📸toezicht wordt nooit minder, alleen meer
De geschiedenis laat zien dat systemen die worden gebouwd voor “veiligheid”
altijd worden uitgebreid voor controle.
Wat vandaag verboden is, kan morgen verplicht zijn.
Wat vandaag optioneel is, kan morgen automatisch zijn.
Wat vandaag zogenaamd anoniem is, kan morgen gekoppeld zijn aan je ID.
Zo gaat dat altijd.
Ook hier.
5. De samenleving went sneller aan controle dan je denkt
Het meest beangstigende is niet dat de overheid deze systemen inzet.
Het meest beangstigende is hoe snel burgers eraan wennen.
“We willen veiligheid.”
“We willen efficiëntie.”
“We willen gemak.”
Maar gemak is altijd het voorportaal van vrijheidsverlies.
Geef mensen een app, een pasje, een QR-code,
en binnen een jaar vinden ze het normaal dat alles wordt gemonitord.
China is niet in één jaar een surveillancestaat geworden.
Het is erin gegroeid, ongemerkt.
Precies zoals het nu bij ons gebeurt.
6. Niemand heeft een mandaat gegeven voor dit experiment
Er is:
📸geen referendum
📸geen brede parlementaire discussie
📸geen nationale ethische commissie
📸geen transparant toezichtmechanisme
Kortom: geen democratisch mandaat
voor de grootste surveillancestap in de Nederlandse geschiedenis.
Toch gaat het door.
Dag na dag.
Camera na camera.
7. De vraag is niet meer: “Komt het hier ook?
De vraag is: “Hoe ver zijn we al?”
En het antwoord is helder: veel verder dan de meeste mensen denken.
Nederland bouwt, net als de rest van Europa, aan een steeds efficiëntere controle-infrastructuur.
Vaak onder het mom van veiligheid.
Vaak verpakt als innovatie.
Vaak goedgepraat als bescherming.
Maar wat je beschermt door iedereen te monitoren,
is niet de democratie. Het is de macht.
Slot
We zeggen graag dat we geen China willen worden.
Maar we bouwen wel dezelfde systemen.
We gebruiken dezelfde argumenten.
We leggen dezelfde infrastructuur aan.
We accepteren dezelfde inbreuken.
China komt niet naar ons toe, wij bewegen ernaartoe.
De vraag is niet of we het kunnen stoppen.
De vraag is of we het durven.
linkedin.com/posts/romy-qui…
Nederlands
Jacob Schiphof retweetledi
Goeie collumn van @MaxVonKreyfelt.
Paul Rosenmöller was alleen geen prutser. Het was een sloper. Want daar staat de lange mars door de instituties voor: Sloopwerk.
Nog even een belangrijke vraag: Waar bleef de #vakbond? Heeft iemand @FNV of @CNV zien ingrijpen? Natuurlijk niet. Want die schoven aan bij de tafels van Ed Nijpels toen tot deze #groenigheid werd besloten. 💰 #ABP #pensioenen #Marxisme
Max von Kreyfelt@MaxVonKreyfelt
Column: 100 miljard verlies en de exit van de Groene Rentmeester. Max von Kreyfelt Opnieuw is een groene priester de kerk uitgewandeld. Paul Rosenmöller is vertrokken bij ABP. Abrupt, zeggen ze. Persoonlijke redenen, zeggen ze. Balans tussen werk en privé, zeggen ze. Wanneer politici dit soort frases gebruiken, weet je één ding zeker: het heeft niks met werk en nóg minder met privé te maken. Dit is geen vertrek. Dit is een ontsnapping door de zijdeur. Een pensioenfonds dat bijna 100 miljard euro verdampt, dat jarenlang met ideologische oogkleppen heeft belegd alsof rendement een vies woord is, dat kritiek stapelde tot het dak: dat heeft geen behoefte aan balans. Dat heeft behoefte aan verantwoordelijkheid. En aan bestuurders die het verschil weten tussen klimaatbeleid voeren en pensioengeld beheren. Het ABP is geen jongerenklimaatraad. Het is het pensioen van miljoenen mensen. Agenten. Leraren. Ambtenaren. Mensen die dertig, veertig jaar hebben gewerkt en terecht verwachten dat hun pensioenfonds zich gedraagt als een veilige kluis en niet als een politiek project. Maar in plaats van financiële veiligheid kregen ze een bestuurder met twee petten: senator én pensioenbaas. Een man die in talkshows moralistisch kon oreren over het klimaat om vervolgens in de bestuurskamer met miljarden te schuiven op basis van dezelfde moraal en de tunnelvisie van zijn vrienden. Het is de “lange mars door de instituties”, in praktijk: je nestelt je in het grootste pensioenfonds van het land, je impregneert het beleggingsbeleid met ideologie, je duwt het risico bij de deelnemers en wanneer de kritiek oploopt en de cijfers roodgloeiend staan, stap je uit de rook weg met een glimlach en een mededeling over “nieuwe energie”. Natuurlijk. Nieuwe energie is heilzaam, maar voor het fonds blijft alleen oude schade over. 100 miljard weggeklungeld. En het mooiste? Zijn vertrek lost niets op. Niet het beleid. Niet de groene tunnelvisie. Niet het verwaterde idee dat een pensioenfonds rendement hóórt te leveren en niet een politiek doel hééft te dienen. Dit soort exits zijn cosmetisch. De kern blijft verrot: een pensioenstelsel waarin bestuurders mogen experimenteren met de toekomst van miljoenen mensen, zonder dat iemand lijkt te beseffen dat pensioen geen speeltuin is, geen zandbak met zandkastelen. Het is een contract. Een belofte. Een verantwoordelijkheid. Rosenmöller vertrekt nu om “te genieten” van een onaangetast pensioen, op basis van de oude regels. Over die 100 miljard verlies bij het ABP? Geen woord. Geen verklaring. Geen berouw. Geen rekenschap. De man is weg, maar het systeem staat nog overeind, vierkant en zelfvoldaan. En dat systeem leert ons iets pijnlijks: Nederland wordt bestuurd door prutsers, en kwaliteit staat langs de zijlijn te wachten tot iemand het nog belangrijk vindt. 📌 Vergeet niet mij af en toe te doneren via max1909.backme.org
Nederlands
Jacob Schiphof retweetledi
"We take the theft very seriously — this kind of ammunition must not fall into the wrong hands."
dw.com/en/germany-bun…
Ondertussen: Heeft u uw opwindzaklamp-radio al uitgeprobeerd? #Noodpakket #opgebrandelontjes @politie
youtu.be/EVyAWb4tXi4
YouTube
Nederlands
Wat een heerlijk moment. Dauw, rijp, knisperend gras na de eerste nachtvorst en de zon die op het punt staat om zich te laten zien.
#waadhoeke #sunrise
Nederlands
Op deze mooie ochtend werd ik begroet door Jupiter, Castor en Pollux. #lovestars #universe #waadhoeke
Nederlands
Jacob Schiphof retweetledi
Not all hurt people hurt people.
Some spend their lives making sure no one else feels what they did.
Some break cycles.
Some build safe spaces. Some turn pain into purpose.
Hurt people don't just hurt people.
Hurt people heal people too.
English
Jacob Schiphof retweetledi
CASH DIES IN 847 DAYS
Europe just legislated the end of financial freedom and nobody noticed.
January 2027: Every euro above €10,000 becomes illegal tender. Every Bitcoin needs government permission. Every transaction becomes a datapoint in Brussels’ surveillance grid.
This is not proposed. This is law.
340 million Europeans will wake up in a cage built from their own bank accounts.
THE KILL SHOT
The EU Anti-Money Laundering package doesn’t just track criminals. It treats every citizen as one. Starting 2027, buying a car in cash becomes a crime. Sending €1,001 in Bitcoin without state approval triggers prosecution. Anonymous wallets vanish overnight.
The Digital Euro arrives 2029. The European Central Bank spent €1.3 billion building what they call freedom. But leaked proposals cap holdings at €3,000 per person. Every purchase tracked. Every pattern analyzed. Every dissent potentially bankable.
THE LIE THEY’RE SELLING
“This stops money laundering.” Europe launders €500 billion yearly, they claim. So they’re building a panopticon for 340 million people to catch the fraction who commit crimes.
China’s digital yuan already programs money to expire, to restrict, to control. The ECB promises Europe will be different.
They promised deposit safety in Cyprus too. Then they seized accounts in 2013.
WHAT HAPPENS NEXT
Privacy coins migrate to the shadows. Black markets replace grey ones. The state gains omniscience. You lose the right to buy bread without permission.
This isn’t about crime. It’s about power. €20 trillion flows through the eurozone. Every cent will soon require approval from Frankfurt.
The infrastructure of tyranny gets built in the name of safety. Always.
THE CLOCK IS RUNNING
847 days until your cash becomes contraband. 1,308 days until the Digital Euro launches. Zero days of mainstream coverage asking the only question that matters:
Who decides what you’re allowed to buy when money becomes permission?
The European Union just made Orwell an instruction manual.
And you heard it here first.
English
Jacob Schiphof retweetledi
Neil Oliver: "I firmly believe the objective is to keep the population on edge—constantly anxious about what's coming next."
"Fear of disease; engineered shortage of money; deliberate shortage of reliable, affordable energy; existential fear of the end of the world, and wars without end."
"The antidote to the fear is knowledge."
"Know that the key players in a world of technology they control, of censorship of dissent, of control of our money, energy and food—it's all and only about wealth, and the power wealth confers."
"And the most lucrative game any of them can think of is war."
"The only war worth fighting now is the war we must all fight against the fear, and those who sell it."
Credit: @thecoastguy
English
Jacob Schiphof retweetledi
In een tijd waarin vrijheid steeds vaker wordt ingeruild voor zekerheid, blijft één man zich uitspreken en weigert hij te zwijgen. Zijn vasthoudendheid heeft hem al meerdere keren in aanraking gebracht met de autoriteiten.
In het ruige noorden van Nederland, waar ooit een volk leefde zonder heer of meester, praat wetenschapsjournalist, fotograaf en vrijdenker Rypke Zeilmaker over zijn scherpe kritiek op klimaatbeleid, globalisme en de groeiende greep van de overheid op het dagelijks leven. De Friese non-conformist spreekt openhartig over identiteit, verzet, geloof, gemeenschap en de vraag: Wat blijft er over van een volk dat zijn geschiedenis vergeet? Een gesprek over moed, waarheid en de kracht om jezelf te blijven — ook als de wereld om je heen iets anders van je vraagt.
Nederlands