javid_r

زندگی در فقر برای انسان قیمت گزافی دارد...

صبح بیدارم میکرد صورتمو ضدآفتاب میزد دکمه های فرمم رو میبست بوسم میکرد،میرفتم بعد که برمیگشتم درسارو میخوند به من خلاصشو میگفت مشقامو مینوشت نقاشیامو مامانم میکشید تحقیقامو مامانم مینوشت انشاهامو مامانم مینوشت و بعد برای نمره‌هام تشویقم میکرد نمره‌هایی که درواقع خودش گرفته بود

به مدت دو سال دخترم رو در پایه‌های هفتم و هشتم در یک مدرسه غیرانتفاعی ویژه ثبت نام کردم، که غالباً فرزندان مسئولین، ثروتمندان و افراد جاافتادده و اصیل شهرمون اونجا درس میخوندن. هدفم این بود که دوران بلوغ رو در محیطی کم آسیب‌تر بگذرونه. محیط سالمی بود،مدیران و معلمان آرام و باکلاسی داشت و مراسمات و مذهبی پرورشی متنوعی رو ترتیب می‌دادن. در این مدرسه قالب بچه‌ها وضعیت تحصیلی خوبی داشتن و به ندرت کسی نمرات پایین می‌گرفت. حتی با بچه‌ها با احترام بیشتری برخورد می‌کردن به طوری که برعکس مدارس دیگه هیچ وقت کیف دختران رو نمی‌گشتند. دخترم از مدرسه رضایت نسبی داشت تا اینکه امسال به خاطر بُعد مسافت و اینکه تا ساعت ۱۴ نگه‌شون می‌داشتن، از اون مدرسه خارجش کردیم و در یک مدرسه در نزدیکی منزلمون که در پایین شهر هستش،ثبت نامش کردیم. به زور دخترم رو پذیرفتن چون جا نداشتند، بعدش گفتن درسته که این مدرسه در پایین شهر هست ولی خیلی سخت‌گیره مدیر مدرسه زنی بود که دست کمی از شمر ذی‌الجوشن نداشت و روی بچه‌ها بی‌نهااااایت کنترل داره! خلاصه به سختی دخترم رو ثبت نام کردیم. ساعت ۱۲ تعطیل میشن و به خونه میرسن لذا فرصت می‌کنند یک ساعت بخوابند در کنارش پول سرویس و شهریه نمیدیم و همون هزینه رو صرف کلاس‌های فوق برنامه و باشگاه می‌کنیم و اما نکته مهمتر اینکه مدیرشون خیلی بد اخلاقه وراه به راه فحششون میده و تهدیدشون می‌کنه و عین پادگان کیفشون رو می‌گرده اما نکته بسیار عجیب اینه که دختر من از این برخورد مدیر مدرسه و ناظم‌ها که خیلی داد و بیداد می‌کنند کمتر از تذکرات مدیر و مسئولین مدرسه قبلی ناراحت میشه و حتی کمتر دچار اضطراب می‌شه! اول فک کردم فقط دختر من اینطوریه ولی دیدم چند تا از بچه‌هایی که با دخترم از مدرسه قبلی کوچ کردن و به این مدرسه اومدن هم همین حس رو دارند! تا جایی که احساس کردم دخترم از وقتی اومده این مدرسه شادتر هستش... ازش ماجرا رو پرسیدم گفت: "بابا اینجا همه جور بچه‌ای هست لذا من هر نمره‌ای که بگیرم از خیلی از بچه‌های کلاس بهترم و کلاً حالم بهتره ...دوم اینکه بچه‌های اینجا ادایی و مسخره نیستند و کمتر با هم قهر می‌کنند و کمتر پشت سر هم حرف می‌زنند و کمتر بابت گوشی و امکانات و شغل پدرشون پز میدن. وقتی یکی از بچه‌ها دچار مشکل میشه بقیه بیشتر هواشو دارند وقتی میریم پای تخته بیشتر تقلب می‌رسونند و این صحبت‌ها ....و کلاً بیشتر می‌خندیم" هیچی دیگه وقتتونو نگیرم ...شاید این حرفام به دردتون نخورده ولی دوست داشتم این تجربه رو با شما دوستان در میان بذارم!