آربی

حتی بر فضیلت نیز باید حدی گذاشت. «منتسکیو»

«من می‌توانم هر کاری با زبانم بکنم ولی با بدنم نه. آنچه با زبانم پنهان می‌کنم بدنم آن را می‌گوید‌.»

زبان (واژگان) مدت‌ها است که هم‌ارزی عشق و جنگ را اثبات کرده: در هر دو مورد، مسأله تسخیر کردن، به یغما بردن، اسیر کردن، و ... است. «بارت»

ابی تا شب نیلوفری (۱۳۸۲) خواننده بود.

از مسیح به بعد، «سوژه» آن کسی است که رنج می‌کشد. «بارت»

@YellenMeieh همه که مثل تو نمیشن😘

@jeetilee من هم نیستم ولی همیشه می‌گم

من هرگز به خود نمی‌گویم که: «چه فایده؟»، من نیهیلیست نیستم. «بارت»

ج.ا شریک چندان مهمی برای چین نیست.

دلسوز، لولوخورخوره‌ست چون «تک‌گویی» می‌کند.

من به بهبود اوضاع، سوای مناسبت آن با اشتیاق خود، باور ندارم. من دیالکتیکی فکر نمی‌کنم. «رولان بارت»

این واقعیت، خیالاتی بودن را به آدم تحمیل می‌کند.

هر که مسبب جنگ را جز حکومت ملاها بداند مرا دشمن است.

همچون کسی که در یک کشتی شکسته، از تیرکی در حال سقوط آویزان شده باشد. اما شاید او از آنجا نشانه‌ای به رهایی را بازیابد. از نامه‌ی بنیامین به گرشوم شولم - ۱۹۳۱

«روان‌پریشی درک هراسناک حد اعلای یک ناممکن است.»

«من می‌دانم که تو می‌دانی که من می‌دانم: این قاعده‌ی کلی ناراحتی است.»

هنوز دی‌ماه است و خون، میان انباشت و فدا لُمبر می‌خورَد. خون در هدررفتن خود پیروز است و از اینرو باشکوه. این است که شرف را از معامله رها می‌کند.

راه فرو خوردن نفرت و تحقیر به‌ هیچ‌وجه جستن به اصطلاح «کرامت» انسان نیست، بلکه برعکس، نگریستن به او به سان موجودی قابل ترحم است. — شوپنهاور

می‌ترسم از غم‌هایی که جهان را خاکستری می‌کنند.

اویی که زیر سیطره‌ی تصاویر است هیچ‌چیزی ندارد که به بازی دال‌ها بدهد. گرفتار تصویری ثابت است و زبان خلاق ندارد. زبانش تکراری، کلیشه‌ای و مستقیم است. کم خواب می‌بیند و اندک رؤیاهایش هم فقیرند. زبان لذت نمی‌بَرد و به قتل می‌رسد.

«اگر از تقلیل‌گرایی فرهنگی بگذریم، خشونت (استراتژی بقا) محصول ساختار است: نزاع بر سر منابع رو به زوال (کاهش منابع رانتی)، غیرمنسجم بودن نهادها و فقدان یک نهاد داوری بی‌طرف.»

تلویزیون‌ها برنامه‌ای ندارند، «تصویر» دارند.