Manager Yoshida 🧂

[ ชี้แจงจาก - เมเนเจอร์ - โยชิดะ ชิโฮโนะ ] [ ในตอนนี้แอคเคานต์นี้จะทำหน้าที่เป็น NPC เมเนเจอร์โรงเรียนจูจุทสึเต็มตัว สามารถโรล/โต้ตอบได้ ให้ถือว่าเป็น NPC อิสระสำหรับทุกคน และหากมีอีเว้นท์อะไรเกิดขึ้น ก็อาจชวนเล่นได้ทุกเมื่อ ] [ พร้อมแจกเกลือครับ ]

(ได้วาดน้องซักที😂 ซับคาร์บ้านรอง น้องสาวแท้ๆของชิอง // อิบุกิ ชิโอริ (14) ชอบกินของหวานที่สุดเลยค่า--)

@Natsumekun_OC “ครั้งนี้มีรางวัลพิเศษให้คนตะกละด้วยแหละ 🤗” [ หน้ากากเมเนเกลือ!!! เอาไว้ใส่กันเกลือ ] “หือ ของแถมไม่เข้าหรอ ไม่รู้สิ เห็นชอบเขากันเยอะแยะเลยนี่~”

@Natsumekun_OC เดินเข้าไปหาเพื่อนร่วมชั้นจากโตเกียวผู้เห็นหน้ากันมานาน แค่รอบนี้ไม่ได้อยู่ในลุคชุดนักเรียนหรือชุดอื่นๆ แต่เป็นชุดเมด!!! “กินเยอะเกินไปแล้วนะนาย!!! กินเยอะแบบนี้มันถึงได้…อ่ะ ไม่มีอะไรหรอก” พูดจบก็แอบยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะวางบรรดาอาหารที่สั่งเยอะตรงหน้าเพื่อน “แล้วก็นะ~ ” +

"โอ่ย น า ย ท่ า น !!" "อะไรนะ? ขอโมเอะบีม? จากอายาเมะคนนี้งั้นหรอ---" อายาเมะจังโหมดคุณเมดประจำการ

“ยินดีต้อนรับนายท่านและคุณหนูครับ~” “ถ้าต้องการเรียกใช้พ่อบ้าน อย่าลืมกวักมือเป็นสัญญาณด้วยนะครับ🐱” “เอ~แต่ก่อนจะสั่งอาหาร..ต้องพูดว่าอะไรน้า~?”

“จำใส่สมองเอาไว้ด้วย ผมไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอกนะ ก็แค่… ช่างมันเถอะน่า!!!!!! เงียบๆ แล้วสั่งซะ อย่าคาดหวังอะไรมาก” “อย่าเปิดกระโปรงเซ่!!!!! เพราะงี้ไงถึงได้ใส่กางเกงไว้ข้างใน นึกอยู่แล้วมีแต่พวกโรคจิตทั้งนั้น” “เซมไป!! รับอะไรดีครับ~ เดี๋ยวผมจัดให้เยอะๆ เลย 😉”

[ maid & butler ] status : coming soon

แหม อีเว้นท์ฮาโลวีนกันแล้ว พึ่งจะเดือน 7 เองนี่ครับ อิอิ

แบบนี้เองสินะครับมิยาซากิตุง ☺️✨

/โพสรูปอะไรซักอย่างบนโซเชียลตัวเอง ไม่มีแคปชั่นใดๆ แล้วฝังตัวเองอยู่ในห้องทั้งวันไม่ยอมออกมา/

[ คำอธิฐานที่ไม่ได้แขวนอยู่บนกิ่งไผ่ ]

@naohakoneko (ว้ากกก! คุลหมาป่าปลอมล่ะ! /สมมติว่าเปนปีก่อน(…))

7.7(ย้อนหลัง)

[ ประชาสัมพันธ์เล็กๆน้อยๆ ครับ ] ในวันศุกร์ที่ 9 กรกฎาคม หรือวันพรุ่งนี้ เวลา 5 โมงเย็นเป็นต้นไป จะมีคาเฟ่เมดและพ่อบ้านมาตั้งในโรงเรียนกันด้วยครับ!?! เมเนเองก็ประหลาดใจมาก แต่พอรู้อีกทีก็สบายใจได้ คาเฟ่นี้ดำเนินงานโดยคุณเลขาสาวคนใหม่ของผมเองแหละครับ ☺️ มากันเยอะๆนะครับ ✨

[ 9.23 ] เหมือนเจ้าของห้องจะไม่อยู่ห้องตั้งแต่แรกเพราะออกไปที่ไหนซักที่ตั้งแต่เช้า แต่แน่นอนว่ากลับมาหลังจากนั้นไม่นาน.. เขามองถุงคุกกี้ที่เด่นหราอยู่หน้าประตูก่อนจะหลุดยิ้มออกมา ตัวหนังสือนั้นเดาได้ไม่ยากหรอกว่าใครเป็นเจ้าของ "แล้วอย่างนี้ใครจะกล้ากินล่ะเนี่ย" น่ารักซะ..

[ บทสนทนาในวันทานาบาตะ ] “คิดคำขอพรไม่ออกหรอ” ไคโยเอ่ยถามยามเห็นกระดาษที่ว่างเปล่าของอีกฝ่าย “หรือว่าไม่เชื่อ” เธอพยักหน้า “ก็ไม่เห็นจะมีใครสมหวังนี่” “แต่คำขอปีก่อนของผมเป็นจริงนะ?” “เห—เพราะขอแต่อะไรธรรมดาๆ น่ะสิ” “ไม่ธรรมดาซะหน่อย” “งั้นอะไรล่ะ” “อ่า เป็นความลับน่ะ”