Frankger retweetledi
ถึง ‘ลูกสาวทุกคน’
ประโยคหนึ่งที่จริงเสมอคือ “การเป็นลูกสาวไม่เคยง่าย แต่เราก็ยังพยายามอยู่ทุกวันเท่าที่หัวใจจะพาไปไหว” เราโตมากับความคาดหวังที่ซ้อนทับกันหลายชั้น ต้องอดทนให้เก่ง ต้องเป็นคนดีให้สมกับคำสอน ต้องกตัญญูโดยไม่ตั้งคำถาม จนบางครั้งเราเผลอหลงลืมไปว่า ใจของเราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาที่เหนื่อยเป็น เจ็บเป็น และอยากถูกถามบ้างว่าโอเคไหม ทุกวันนี้ลูกสาวหลายคนกลายเป็นคนที่ดูแข็งแรงจากสายตาคนอื่น แบกรับหน้าที่ ดูแลครอบครัว ทำงานไม่เคยบ่น และยิ้มเก่งขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า รอยยิ้มนั้นถูกฝึกมาในวันที่ใจล้าแค่ไหน เราเก็บความกังวลไว้เงียบ ๆ เก็บความฝันบางอย่างไว้ในมุมที่ไม่กล้าเปิด และกลืนน้ำตาลงไปพร้อมคำว่า “ไม่เป็นไร” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเป็นลูกสาวจึงไม่ใช่แค่การทำให้ใครภูมิใจ แต่คือการพยายามรักษาหัวใจของตัวเองไม่ให้แตกสลายระหว่างทาง หากวันไหนเรายังเลือกใช้ชีวิตในแบบของเราได้ แม้จะช้า แม้จะยังไม่พร้อม แม้จะยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่ยังไม่ละทิ้งความรู้สึกของตัวเองไป แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับคำว่า
“ลูกสาวที่เก่งมากคนหนึ่ง”
และเราควรอนุญาตให้ตัวเองภูมิใจกับตรงนี้ได้อย่างไม่ต้องรู้สึกผิดเลย
ไทย
