จง

#BCU_COMMU ร.ต.อ. จงเจตน์ จาง | ผู้กองจง ( 30 ) NPC | ตำรวจ co,role,dm 24/7 ❕ doc : bit.ly/43rITP2

@D2skii_BCU มีคนเดียวที่เรียกได้

@jongg_bcu อะไรอ้วน

โสด

“หรือถ้ามันหนักหนาไป พี่ก็พอมีตัวช่วย” “ครับ?” สารวัตรหนุ่มตั้งคำถาม ตัวช่วยเป็นอะไรครับ ทว่าเมื่อได้คำตอบ คำถามจึงควรเป็น ตัวช่วยเป็นใครครับ เสียมากกว่า

“อืม ที่จริง…จง พี่ว่าเราค่อยไว้คุยวันอื่นดีกว่าไหม เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เป็นพี่นะ โน้น กลับบ้านไปกอดเมียแล้ว” อีกครั้งที่เสียงหัวเราะคลอ คราวนี้มีคนร่วมด้วย อืม แฟนผมไม่น่ารอ ถ้ารอ ถ้าอยู่ด้วย การกอดคงมาทีหลังจากคำว่ามอมแมม หรือที่สุด การกอดจะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่ถูกซัก +

7.34 pm “วันนี้เป็นร้อยเวรหรอ” “เปล่าครับ” “ทำไมยังไม่กลับล่ะ” “กุญแจแฟลตผมอยู่กับจ่า งานบางส่วนก็อยู่ตรงนี้ เลยคิดว่—-” “หมายถึงกลับบ้าน สารวัตร” เสียงหัวเราะของผู้มีอายุคลอแผ่ว จากฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ “ทีแรกผมแปลกใจที่คุณทำเรื่องขอแฟลต แบบว่า คุณคงเข้าใจ” +

@khndbcu คุณสัตตบุษย์คงเบื่อจนแก้มปริเลย

@jongg_bcu เบื่อคุณจริง ๆ

@khndbcu อาจจะเป็นเรื่องเดียวจากทั้งปวง ที่ผมชนะ open.spotify.com/track/5i1VCFzA…

@khndbcu เผลอมาไกลทีเดียว เอ้า หลังยิ้มแฉ่งมีอะไรให้ด้วย

@jongg_bcu ฟังคุณโม้แล้ว ไปมาเหมือนผมจะเผลอขับรถหลงมาล็อบบี้คอนโดคุณจาง

@khndbcu เดี๋ยวไปยืนยิ้มต่อหน้าเลย คุณอยู่ไหนคะ

@jongg_bcu จงเจตน์ พิมพ์ไปก็อย่ายิ้ม

@khndbcu /อ้า า า า าา าา า า/ ผมโมโหคุณจริง ๆ

@jongg_bcu คิดถึงค่ะ

@khndbcu เพราะคิดเดียวที่คุณจะคิดถึงกันก็คือแกล้งผมน่ะสิ

@jongg_bcu แล้วรู้ได้ไงว่าตัวเองชนะคะ

@PeemV_BCU แล้วเมื่อไหร่คิดจะถึง

ดึกขนาดนี้แล้วมัวแต่นึกอะไร

กลับกัน ตานี่คงนอนไม่หลับกินไม่ลงหากคดีที่รับผิดชอบไม่ถูกปิด “บทจะเอื่อยก็เอื่อย จะขยันก็ขยัน เดาใจมึงไม่ถูกเลย” คนฟังทำหูทวนลม “เอาเถอะ กูมาส่งเสบียงให้” “ข้าวกับขนม” เรศยกกล่องข้าวกับถุงอีกใบ ส่วนสารวัตรโอดครวญ เพราะรู้ว่าเมนูในนั้นต้องเป็นข้าวเหนียวทุเรียนแน่นอน

“….กูพึ่งลองตรวจสอบจากจ่าที่จับนักค้าอาวุ ธเถื่อนได้ ปืuรุ่นนั้นขนจากยุโรป ได้ยินข่าวคดีล่าสุดที่ —-” “โอเค โอเค” ผู้มาเยือนทำหน้าเหยเก ก็อยากเรียกว่าพ่อหนุ่มเห่อยศอยู่หรอก ถึงจะรู้ดีว่าการที่เพื่อนกระเตื้องทำการทำงาน ไม่มีส่วนเกี่ยวกับพระเกี้ยวบนบ่านัก +

5.45 pm ผู้มาเยือนไม่เคาะห้อง เพราะต่อให้เคาะ เจ้าของห้องก็อมทุกข์เกินกว่าจะลุกจากที่นั่งมาเปิดให้ “กูไปสน. คนที่นั่นบอกว่าวันนี้มึงลา” “ทำงานอยู่ กูไม่ถือว่าลา” เสียงคนจากอีกฟากของเอกสารเป็นตั้งบนโต๊ะโต้กลับ ฟังดูแหบแห้งและล้าอยู่หน่อย +