บ่นไปเรื่อย

MIRANDA PRIESTLY ICONIC ENTRANCE?? OH WE’RE SO BACK

อุตส่าห์ตั้งใจว่าจะไปเที่ยวด้วยกัน พังไม่เป็นท่า 55555

ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย คิดว่าหายแล้ว แต่มันติดอยู่ในใจตลอดเลย

มันอีโมอะเวลาเห็นคู่รักอายุเยอะ ๆ มาแต่งกันวันนี้ เออมันไม่ใช่แค่กระดาษใบเดียวหรือการประกาศว่าเป็นเจ้าของกันและกัน แต่มันคือสิทธิตามกฎหมายและหลักฐานว่าคนในคอมมูเรามีวันนี้กันจริง ๆ อะ ชั้นน้ำตาไหลจริง 🥺

คนรวยมีลูกเอาไว้ส่งต่อความมั่งคั่ง คนจนมีลูกเอาไว้เลี้ยงดูตัวเองตอนแก่ คนชั้นกลางไม่กล้ามีลูก

รู้สึกดีจัง ที่เขารู้สึกโชคดีที่มีเรา

แกไม่เห็นใจคนที่เขาตั้งใจถนอมใจแกตั้งแต่วันแรกๆ ได้ยังไงอะ

กฎข้อต่อไปห้ามหวั่นไหวกับอะไรที่ไม่ชัดเจน

ถ้าจะผิดหวังก็โทษตัวเองนี่เเหละ ที่หวังมากเกินไป

แต่เดือนสิงหามันหนักมากจริงๆ ทั้งเจอเรื่องไม่ดีแล้วก็ร้องไห้หนักมาก หนักถึงขั้นที่ว่าอยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องเอาตัวเองไปอยู่กับเพื่อนหรือใครสักคนถึงจะดีขึ้น ข้างในอ่อนไหวไปหมด จากที่เคยรู้ว่าสามารถจัดการกับอารมณ์ตัวเองได้ยังไง ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้ว

ประโยคที่บอกว่า “ฉันเคยคิดว่าฉันรู้จักเขาดี แต่ความจริงตอนนี้คือฉันไม่รู้จักเขาเลย” ใช้ได้กับหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันไม่มีใครรู้จักใครดีไปซะทุกอย่างจริง ๆ ไม่มีใครรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของตัวบุคคลเลย สิ่งที่เราคิดว่ามันไม่น่าจะเกิดมันก็เกิด สุดท้ายคือมันเกิดได้หมด

ไม่มีมารยาท!!! ไปต่อคิว!!!

ที่ไม่พูด เพราะ น้ำตาเค้ามันจะไหลละคับ 555555555555555555

พรุ่งนี้ตื่นมาหน้าเด้ง

ประโยค “ตื่นแล้วทักมานะ” เป็นประโยคบอกว่าคิดถึง

ยังยืนยันคำเดิมว่าความสัมพันธ์ที่ไม่ปล่อยให้เราต้องหายงอนเอง มันดีจริงๆนะแค่อีกฝ่ายรู้ว่างอนแค่มาง้อ โอ๋ๆ กอดๆ แค่นี้ก็หายงอนไปแล้ว 99%

60? How?

:-)

ไม่เรียงสีตอนคืนเพื่อน = โทษประหาร