𝒥

เชื่อเถอะ กูจับตัวเองปรับทัศนคติบ่อยมาก

เพื่อนสมัยเด็กนี่ เที่ยวตปท.ลงรูปในไอจีตลอด เคยไปบังเอิญเจอกันที่ญี่ปุ่น เพื่อนมาขอนอนด้วย ( นี่นอนโรงแรม 5 ดาวในโตเกียว ) เลยถาม ตอนนี้นอนโรงแรมไหน เผื่อลองไปพักบ้าง ตอนเพื่อนบอกนอนบ้านคนที่เปิดแบ่งให้พัก นี่ก็เอะ เห็นไปเที่ยวต่างประเทศบ่อย กิน Fine Dining นึกว่าทำธุรกิจอะไร คุยไปคุยมา เลยอัพแพคชีวิตกัน เพื่อนก็เล่าตรงๆว่าได้เงินจากการบริจาคไข่ รอบละ 4-5 หมื่น นี่ก็มองว่ามันเงินดีเหมือนกัน แต่วิธีบริจาคมันดูเสี่ยงและต่อไปจะมีลูกยากด้วย เพื่อนบอกไม่เป็นไร ไม่ได้อยากมีลูก อยากใช้ชีวิตมากกว่า ก็ไม่อะไรแค่รู้สึกเป็นอีกมุมที่แปลกดี แบบ อะไรที่เราเห็นในโซเซียล ของจริงมันอาจมีอะไรมากกว่านั้น ไม่รู้ตอนนี้เพื่อนเป็นไงบ้างไม่ได้คุยกันหลายปีล่ะ

บางวันก้ปลงมาก ๆ บางวันก้ยึดติดมาก ๆ บางวันก้เหมือนเข้าใจทุกอย่าง บางวันก้เหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย

เวลาหงุดหงิดมากๆ สิ่งแรกที่ไม่อยากทำเลยก็คือคุยกับคน

กลัวนางไปสมัครเป็นคนนำเต้นแอโรบิกสวนลุมอะ

หลายครั้งก็เผลอรู้สึกว่า การเป็นตัวเองจริงๆ จะทำให้ใครสักคนตกหลุมรักได้จริงๆหรอ

ประโยคที่ว่า “ถ่ายเอาไว้ดูตอนคิดถึง” เพิ่งเข้าใจกับตัวเองตอนที่คิดถึงก็กลับไปเปิดดูจริงๆอ่ะ เป็นสิ่งเดียวที่ฮีลใจได้ดีที่สุดในตอนนั้นเลย

ผ่านช่วงนี้ไปได้ชั้นน่าจะเป้นมนุดที่มีความสุขมากๆอะ

สภาพกุช่วงนี้ :

หล่อสุดๆ โชคดีลงสถานีนี้ตลอด เลยแวะไปเติมก่อนกลับบ้านมาหลายวันละ

ดวงดาวบอกฉันทีต้องไปทางไหน

ฤดูร้อนไม่เหมาะกับการมีความรัก

‘อยากมีความสุข แบบที่ไม่ต้องคอยขอพรข้อนี้อีก’

ใครสักคนที่รับได้ในสิ่งที่กุเปน ส่วนกุรับไม่ได้

อยากเก็บตัวจนให้คนอื่นลืมว่าเรายังมีชีวิตอยู่

ยอมรับแล้วว่าตัวเองไม่เก่งและไม่เคยเก่งเลย

อยากรักษาคนๆนึงให้อยู่ในชีวิตไปนานๆ แต่ถ้ามันไม่ได้ ก็คือไม่ได้แล้วจริงๆ 😔

มากกกกก คนอื่นโคเชลล่า ชั้นเฮดไลน์กว๊านพะเยา เมืองรองสู่เมืองหลัก ปัดทิ้งเมืองผ่าน เดินหน้าสู่เมืองหลวง

อย่าไปแชร์ goals ในชีวิตให้ใครฟัง จนกว่าจะทำสิ่งนั้นสำเร็จแล้ว เพร่ะไม่ใช่ทุกคนที่จะหวังดีกะเราและอยากให้เราทำสิ่งนั้นๆสำเร็จ

ไม่มีความฝันอะไรเลย แค่อยากกินอิ่ม นอนหลับ มีคืนที่ทุกข์ใจน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าเรื่องพวกนี้นับเป็นความฝันได้ ความฝันกุก้มีเท่านี้แหละ