venus

"สำหรับพวกเรา ถ้า ONCE ภูมิใจนั่นก็มากพอแล้ว" - นายอน -

"ฉันมักจะบอกชื่อตัวเองกับสุนัขของฉันบ่อย ๆ ค่ะ ฉันได้ยินมาว่า... เมื่อสุนัขไปสวรรค์ พวกมันไม่รู้ชื่อของแม่ตัวเอง เพราะไม่เคยมีใครบอก เพราะงั้นก็เลยหาครอบครัวของตัวเองไม่เจอ ฉันหวังว่าพวกมันจะจำชื่อของฉันได้จริง ๆ ค่ะ" - จองยอน

"สิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจเลยคือฉันเป็นคนประเภทที่จะมีชีวิตที่มีความสุขมากขึ้นเมื่อมีสุนัขอยู่ในชีวิตค่ะ!"

“การอยู่ร่วมกับสัตว์ไม่ใช่เรื่องยากค่ะ ตอนเด็กฉันก็กลัวพวกมันเหมือนกัน โดยเฉพาะแมว ฉันเคยเชื่อด้วยซ้ำว่าถ้าจ้องตากับแมวความทรงจำของเราจะหายไป แต่ถึงยังไงการอยู่ร่วมกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เราแค่อยู่ในโลกใบนี้ร่วมกัน และแน่นอนว่าระบบและข้อบังคับบางอย่างก็ควรได้รับการปรับปรุงเช่นกัน"

"ผู้คนในต่างประเทศมองสุนัขตัวโตต่างกับเรา ที่เกาหลียังมีคนมากมายกลัวสุนัขตัวเท่ายูกิอยู่เลย แน่นอนว่าก็เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ แต่ฉันหวังจริงๆ ว่าจะมีโอกาสที่มุมมองและอคติของผู้คนจะเปลี่ยนไป ฉันอยากให้ยูกิและสุนัขที่ตัวโตตัวอื่นๆ ซึ่งมีค่ากับฉันมากได้มีชีวิตที่อิสระและอบอุ่นมากขึ้น"

"ช่วงปี 2019 ช่วงที่งานยุ่งมาก ๆ สุนัขที่ป่วยของฉันตายไปค่ะ ตอนนั้นฉันร้องไห้ในรายการวิทยุ และแม้กระทั่งตอนร้องเพลงระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต มันเป็นตอนที่ฉันคิดได้ว่าการเป็นครอบครัวเดียวกันมันไม่จำเป็นต้องสายเลือดเดียวกันเลย สัตว์เลี้ยงของฉันมีชีวิตอยู่เป็นทั้งพี่สาวและน้องสาวของฉัน"

“ฉันสงสัยมาตลอดว่าทำไมชีวิตของพวกเขาถึงสั้นนัก แต่ก็ตระหนักได้ว่าสุนัขรู้จักที่จะรัก และนั่นก็ทำให้ชีวิตแสนสั้นของพวกเขามีคุณค่าเกินพอจะอยู่บนโลกใบนี้แล้ว ฉะนั้นฉันเลยสัญญากับตัวเองว่าจะรักพวกเขาอย่างสุดหัวใจในวันที่พวกเขายังอยู่ และจะปล่อยพวกเขาไปอย่างสงบเมื่อถึงเวลา” - จื่อวี

จองยอน: จื่อวีเป็นน้องเล็กของ TWICE แต่นับตั้งแต่ที่เธอเริ่มรับผิดชอบดูแลสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ฉันก็เห็นว่าเธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริง ๆ จื่อวี: แต่พี่น่ารักขึ้นนะคะ! พี่ยิ้มและมักมีความสุขเวลาอยู่กับเหล่าสุนัขของพี่ ส่วนฉันก็นอนกับคายาและบัตเตอร์อย่างสุขสบายดีค่ะ

จองยอน: หลังจากสุนัขตัวแรกของฉันไปสวรรค์ ฉันก็เริ่มสนใจสุนัขจรจัดมากขึ้นค่ะ การไปหาพวกมันสัปดาห์ละครั้งสองครั้งอาจจะทำให้พวกมันมีความสุขขึ้นได้อีกนิด นั่นเลยกลายเป็นชีวิตปกติของฉันไป พอถามเมมเบอร์ว่าไปด้วยกันไหม พวกเธอก็ให้ความสนใจ และฉันก็จะมีพวกเธอสักคนหรือสองคนที่ไปอาสาด้วยกัน

จื่อวี: ตอนฉันเห็นคายากับบัตเตอร์ในสื่อโซเชียล ฉันก็รู้เลยว่าพวกเขาเกิดมาเพื่อเป็นครอบครัวเดียวกับฉัน ฉันอยากไปเจอพวกเขา และก็โชคดีที่พี่จองยอนไปกับฉันที่สถานสงเคราะห์ด้วย ทันทีที่เราได้เจอกัน มันรู้สึกว่าเพื่อน ๆ พวกนี้คือโชคชะตาของฉันค่ะ

"บางครั้งฉันก็คิดนะคะ ฉันสงสัยว่าคายากับบัตเตอร์เป็นลูก ๆ ของฉันในชาติก่อนหรือเปล่า" - จื่อวี

จีฮโย: พวกเราคุยเล่นกันว่าถ้าไปทำงานอื่นพวกเราจะทำงานอะไร แนะนำหลายๆ อย่างให้กัน แต่ท้ายที่สุดแล้ว พวกเราแค่รู้สึกขอบคุณจริงๆ ที่ได้มาเป็น TWICE เพราะถ้าไม่มีมัน เราก็คงไม่ได้มีวันที่สวยงามเหล่านี้

จีฮโยบอกว่าหลักฐานของการเติบโตของวงที่เห็นภาพชัดที่สุดเลยคือแก๊งน้องเล็ก จื่อวี: ตอนนั้นฉันไม่รู้อะไรเลยนอกจากร้องกับเต้น ใสซื่อมากๆ เลยค่ะ แต่โชคดีที่ได้เดบิวต์และได้เข้าร่วมทีมนี้ ได้รับประสบการณ์มากมายที่ช่วยให้ฉันเติบโตเป็นฉันในตอนนี้

ลีดเดอร์จีฮโย จีฮโย: ช่วงแรกๆ บทบาทของฉันมันก็ไม่ได้แตกต่างไปจากคนอื่นๆ เท่าไหร่ค่ะ เราทุกคนยังเด็กกันมาก แต่พอวงของเราเติบโตขึ้น มีชื่อเสียงมากขึ้น มันก็มีอะไรให้ต้องประสานงานกันระหว่างเมมเบอร์และค่ายมากขึ้นด้วย ฉันกลายเป็นสื่อกลางผู้คอยไกล่เกลี่ยมากขึ้นค่ะ

จีฮโย: พวกเราเท่กว่าตอนเด็ก ๆ เยอะเลยค่ะ เราเรียนรู้ที่ยอมรับกับและกันอย่างอ่อนโยน ตอนนี้เราเข้าใจแล้วว่าการแบ่งปันความคิดเห็นและคุยกันมันมีประโยชน์ต่อวงมากกว่าเยอะเลย

โมโมะ: พวกเราเข้าใจกันและกันจริงๆ ค่ะ ในตอนแรกเริ่มของวง ฉันไม่รู้วิธีที่จะแสดงออกได้อย่างชัดเจนเท่าไหร่ แต่ฉันเรียนรู้มันจากคนอื่นๆ ว่าความจริงแล้วการพูดความคิดเห็นของตัวเองออกมามันก็มีความสำคัญมากในการรักษาวงของเราให้แข็งแรง

นายอน: สิบปีนั้นนับเป็นเวลาที่ยาวนาน แต่มันก็ผ่านไปไวมากเหมือนกันค่ะ พวกเราทำงานอย่างหนักและมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเลย เราทุ่มเทช่วงวัยยี่สิบทั้งหมดของเรากับอาชีพนี้ ดังนั้นทศวรรษที่ผ่านจึงเป็นช่วงเวลาที่มีค่ามาก มันมีความหมายที่แสนพิเศษสำหรับเรามากเลยค่ะ

นายอน: เรียกว่าพวกเราใช้ชีวิตกันในห้องซ้อมได้เลยค่ะ เราตื่นมาตอนเช้า ไปห้องซ้อมและอยู่ที่นั่นจนหมดวัน ในระหว่างซ้อมก็มักจะเตรียมอะไรบางอย่างไปด้วย

ดาฮยอน: เพราะเรามีเก้าคน ถ้าทุกคนพูดออกมาก็จะใช้เวลามากเกินไปในการตัดสินใจอะไร นั่นคือเหตุผลที่เราบางคนมักเงียบเมื่อไม่มีอะไรที่อยากออกความเห็นเป็นพิเศษค่ะ ปกติเราจะยึดตามการโหวต ถ้าเห็นด้วยฉันก็จะแค่ตามน้ำไป ถ้าไม่เห็นด้วยถึงจะพูดออกมา ฉันว่าเมมเบอร์ที่รักสันโดษคนอื่นก็เหมือนกัน

เมมเบอร์ที่ไม่ค่อยพูด(มินะ ดาฮยอน จื่อวี) ซานะ: เพราะพวกเธอไม่ค่อยพูด เมื่อไหร่ที่พวกเธอพูดนั่นเลยแปลว่าพวกเธอมีเรื่องที่อยากจะพูดจริงๆ ดังนั้น(เมื่อพวกเธอพูด)แน่นอนว่าพวกเราก็จะฟังค่ะ

จีฮโย: พวกเราเตรียมตัวกันหนักมากค่ะ ดังนั้นสิ่งเดียวที่เราต้องทำได้ให้เลยคือต้องแข็งแรงพอที่จะทำทุกอย่างได้สำเร็จ ฉันแค่หวังว่าพวกเราจะมีสุขภาพที่ดีเพื่อทำทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์