Sabitlenmiş Tweet
🇹🇷İbrahim bey, babanız gibi düşünenlere selam olsun, iman ile göç etmiş olanlara dualar ile...
"Üç kuruş fazla gelir elde edeceğim diye genel tabirle tüyü bitmemiş yetimin hakkına göz dikenlerden Allah hesabını soracaktır."
Biz inanların "..Allah hesabını soracaktır.." ile sadcee şahsımızın inancını beyan ederiz.
Aslında inanan bir kulun CANI'da MALI'da KUTSALDIR. Yani koruması farzdır. Yani, dünyada sorulması gereken hesapları bizim sormamız gerekmez mi?
Ülkede neden hesap soranlar hareketi başlatmıyoruz? Elbette buna milletvekillerinden, Hâkimlerden, Savcılardan da iştirak edenler olacaktır! Buna en fazla katkı sağlayabilecek MEDYA kuruluşlarından bir tane olsun iştirak edenler olacaktır!
DEVLETİ ve HALKI soyanların ifşa edilmesi gerekmektedir! Bilhassa siysal İslamcılardan özel hesap sorulmalıdır!
Hollanda Modeli — Suçu İslam’dan Ayıran Uzmanlık Yaklaşımı
1990’lı yılların sonlarında Hollanda’da polis ve devlet kurumları, göçmen topluluklar içinde işlenen bazı suçların “din”, “namus”, “aile şerefi” veya “kültürel gelenek” adıyla meşrulaştırılmaya çalışıldığını fark etti. Bu çerçevede İslam, Türkçe, Arapça, kültür ve kriminalite alanlarında uzman kişilerle çalışan özel bilgi merkezleri ve uzmanlık birimleri oluşturuldu.
Bu alanda öne çıkan isimlerden biri Willem Timmer’dir. Timmer, Hollanda polisinde kültür, suç ve namus bağlantılı şiddet konularında uzmanlaşmış; daha sonra Landelijk Expertise Centrum Eer Gerelateerd Geweld çevresinde anılmıştır. Bazı kaynaklarda onun çok-kültürlü polis çalışmaları ve namus bağlantılı şiddet alanında öncü uzmanlardan biri olduğu belirtilmektedir.
Bu yaklaşımın özü şuydu:
“Bir kişi suç işleyip ‘bunu dinim emretti’ diyorsa, devlet bu iddiayı körü körüne kabul etmez. Din uzmanları, kültür uzmanları ve hukukçular olayı inceler. Eğer İslam’da böyle bir emir yoksa, failin dini istismar ettiği ortaya konur.”
Bu model çok önemlidir. Çünkü burada devletin yaptığı şey “İslam’a karşı mücadele” değildir. Aksine, İslam’ın suç için kalkan yapılmasını engelleme çalışmasıdır.
Bu yaklaşım bugünkü Müslüman ülkeler için de örnek olabilir. Türkiye gibi dinî söylemin siyasette yoğun kullanıldığı ülkelerde de benzer bir uzmanlık merkezi kurulabilir. Fakat bu merkez devletin propaganda aracı olmamalı; bağımsız akademisyenler, ilahiyatçılar, hukukçular, sosyologlar, insan hakları uzmanları ve mali şeffaflık uzmanlarından oluşmalıdır.
Bu merkezin görevi şu olmalıdır:
1. “İslam adına” yapılan siyasi, ekonomik ve toplumsal iddiaları incelemek.
Örneğin bir yönetici “biz dindarız” diyorsa, onun uygulamalarının kul hakkı, emanet, liyakat, adalet ve şeffaflık ilkeleriyle uyumlu olup olmadığı değerlendirilmelidir.
2. Suç ile din arasındaki sahte bağlantıyı ayırmak.
Namus cinayeti, kadın baskısı, aile içi şiddet, rüşvet, torpil, kamu malını yağmalama veya hukuksuzluk “din” adına savunuluyorsa, uzmanlar bunun İslamî dayanağı olmadığını açıkça göstermelidir.
3. Dinin siyasî istismarını belgelemek.
Bir parti, cemaat, vakıf, tarikat veya kamu görevlisi dini kullanarak menfaat sağlıyorsa, bu durum delillerle raporlanmalıdır.
4. Müslüman toplumlara şu mesajı vermek:
“İslam’ı savunmak, İslam adına yapılan her şeyi savunmak değildir. Gerçek savunma, İslam’ı kullanan zalime, rüşvetçiye, torpilciye ve yalancıya karşı durmaktır.”
Bu noktada bizim başlatmak istediğimiz hareket, Hollanda’daki uzmanlık yaklaşımından daha ileri bir ahlaki seviyeye taşınabilir. Hollanda modeli daha çok güvenlik ve kriminal olayları çözmeye odaklanmıştı. Bizim teklifimiz ise bunu genişletiyor:
“Dini suçtan ayırmak yetmez; dini siyasî istismardan, rüşvetten, torpilden, yalandan ve devlet gücüyle yapılan haksızlıktan da ayırmak gerekir.”
Bence raporun ana fikri artık şöyle kurulabilir:
“İslam’ı Suçtan ve Siyasî İstismardan Koruma Hareketi”
Bu hareketin temel cümlesi şu olabilir:
“Kim İslam adına konuşuyorsa, önce İslam’ın adalet, emanet, kul hakkı, liyakat ve merhamet ölçülerine uymak zorundadır. Suç, rüşvet, torpil, kadınlara haksızlık, akraba kayırmacılığı ve kamu malını yağmalamak İslam’la (İMAM HATİPLİ OLMAKLA) savunulamaz.”
Bu, Avrupa medyasına da güçlü bir cevap olur. Çünkü Avrupa medyası çoğu zaman “İslam sorun üretiyor” der. Bizim cevabımız şöyle olur:
“Hayır. Sorun İslam değildir. Sorun, İslam’ı kendi suçu, çıkarı ve iktidarı için kalkan yapan insanlardır. Biz de tam olarak buna karşıyız.”
Türkçe
