kovsei

ระบบมันดีจริงๆ

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ตั้งแต่วันที่บุกอิหร่าน จนมาวันนี้ เหตุผลคืออะไรนะ

แต่เรื่องไม่น่าประทับใจในงานหนังสือคือ มีคนเดินมาชี้โซนเควียร์แล้วพูดว่า "เดี๋ยวนี้มีแต่เพศที่ 3 เนาะ เสียของ" ป้าช็อก ครั้งแรกที่เจอโฮโมโฟบแบบตัวเป็น ๆ

ไปปล่อยตัวปล่อยใจให้ไอ้เชลย แล้วสุดท้ายเป็นอย่างไร ตัวมันรึก็หนีกลับอโยธยา หนำซ้ำยังทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขไว้ในครรภ์เจ้าอีก

คืองง แล้วลูกสาวรักแม่อะไรปานนั้นก่อน ผ่อนบ้านให้อยู่ ตัวเองกับสามีนอนห้องเช่า

Hello! I had planned to stop writing about the manga industry on X for about half a year. However, over the past few days, the posts I shared received an unexpected and remarkable response. I’m not referring to the reactions here. Of course, I’m grateful for the responses here as well—but I’m talking about what’s happening elsewhere. Because of that, I’ve decided to set aside my plan to stop writing about the manga industry and instead write about it from time to time. So this time, I’d like to add a bit more explanation about “diversity”. First of all, when I say “MANGA(漫画) must be diverse,” I am not referring to Japanese manga. Japanese manga already possesses the kind of diversity that the rest of the world should aspire to. Of course, it would be even great if it became more diverse still. My message about diversity is directed at those around the world who dream of and are planning to build their own manga industries. “The essence of Japanese manga is diversity. Aim to become as diverse as Japanese manga.” And once that diversity and scale are achieved, someday, your own version of Shōnen Jump will naturally emerge. (Your own Shōnen Jump—I am not referring to the exact level of the existing one.)