พิชญ์ is ช่างแม่ง

No one is coming to save me.

ชอบคำว่าชาติหน้าเอาใหม่มาก เพราะมันดูทำอะไรไม่ได้แล้วชาตินี้555

รีวิวชีวิตกุ :

คนนี้ใคร

สุขก็เล่า เศร้าก็โอ๋ โกรธก็ฟ้อง อยากได้กอดก็อ้าแขนรอรับเสมอ

“ไม่มีอะไรสอนเราได้เร็ว เท่ากับลองโง่ดูสักครั้ง” คือโคตรจริงใช้ได้กับทุกๆเรื่องเลย

ใจคอจะให้กุรู้จักแฟนมึงทุกคนเลยหรอ 55555555555555555

This.

ในชีวิต ถ้ามีเพื่อน คนที่สนิทที่เราสามารถระบายอะไรในใจออกไปได้สักเรื่อง โดยคนๆ นั้น ไม่ตัดสิน ไม่มาสอน Mindset ไม่มาบอกให้ต้องต่อสู้หรืออะไร แค่ได้ระบาย แล้วมีคนรับฟังเงียบๆ จงเก็บคนๆ นั้นไว้ และจงเป็นคนๆ นั้นของเพื่อนสนิทของเราด้วย

ก่อนที่จะมีเด็กพี่ขอมีแดกก่อน

Social Exchange Theory ในยุคนี้ การมี “แฟน” มักจะมาพร้อมกับ Package เสริมที่เราไม่ได้สั่ง เช่น การต้องพัฒนาตัวเองให้ดูดีเสมอ, การวางแผนอนาคตร่วมกัน, หรือความคาดหวังว่าต้องเป็น “ทุกอย่าง” ให้กันและกัน คนไม่เลือกสถานะ “แฟน” เพราะชีวิตประจำวันเราเหนื่อยพอแล้ว การมีใครสักคนที่คุณสามารถ “หน้าสด-หัวยุ่ง” ใส่ได้ มันคือพื้นที่ปลอดภัย (Safe Zone) ที่คุณไม่ต้อง “แสดง” เป็นคนเก่งหรือคนสวยตลอดเวลา ปรากฏการณ์นี้อธิบายได้ผ่านกรอบของ Social Exchange Theory ที่มองความสัมพันธ์เป็นการแลกเปลี่ยน “ต้นทุน-ผลตอบแทน” เมื่อความรักเริ่มมี “ต้นทุนทางอารมณ์และเวลา” สูงขึ้น คนจำนวนมากจึงเริ่มตั้งคำถามว่า ความสัมพันธ์แบบมีสถานะคุ้มค่าจริงหรือไม่ สิ่งที่น่าสนใจคือ คนไม่ได้ปฏิเสธความรัก แต่กำลังปฏิเสธ “รูปแบบของความรัก” ที่สังคมเคยกำหนดไว้ ดังนั้น การมีใครสักคนที่คุณสามารถ “หน้าสด-หัวยุ่ง” ใส่ได้ไม่ใช่แค่เรื่องของความสบายใจแต่มันคือการลด cognitive load ของการต้องแสดงตัวตนและสร้างพื้นที่ปลอดภัยทางจิตใจ (psychological safety) สุดท้ายแล้ว สิ่งที่หลายคนตามหา อาจไม่ใช่สถานะแต่คือความสัมพันธ์ที่ “ต้นทุนไม่สูงเกินไป แต่ยังให้ความหมายได้จริง” และในโลกที่ทุกอย่างเรียกร้องจากเรามากขึ้นเรื่อยๆบางที ความรักที่ไม่ต้องพยายามมากอาจไม่ใช่ความรักที่น้อยลงแต่เป็นความรักที่ “พอดี” มากขึ้นต่างหาก

ซึ่งก็จริง อยากมีคนนุ้บนิ้บ แต่ไม่พร้อมรับผิดชอบอะ คือรู้ว่าเห็นแก่ตัว แต่เราก็บอกพ้อยของเราแต่แรกนะ ถ้ารับไม่ได้ก็ช่วยอะไรไม่ได้เหมือนกันอะ แค่ตัวกุเองก็หนักหนาพอละ

อันนี้คืออาการอยากได้รับสิทธิ์พิเศษแบบคนรัก แต่ไม่อยากรับผิดชอบความสัมพันธ์เพราะมันหนักเกิน

5555 จะบ้า

ประโยคที่ทำให้ไม่อยากตอบ 1. หาย 2. ตอบหน่อย 3. ??? 4. ไปไหนละ 5. มึง 6. ถามไรหน่อย

อย่าคิดว่าแรงเป็นคนเดียว กูก็ไม่ธรรมดา แต่กูมีมารยาท

แผน A อยากมีแฟนสุขุม นิ่ง โตกว่า มีวุฒิภาวะ แผน B อยากมีแฟนเหมือนกันแต่อยากได้คนตลก โบ๊ะบ๊ะกันได้ ชอบคนที่เราโกรธแต่ก็พยายามทำให้ยิ้มได้ แบบว่าโกรธยังไงก็หลุดขำกับมุขบ้า ๆ บอ ๆ ของฮี

กุจะไม่เสพห่าไรละ นอกจากกาม

กูมีล้านบุคลิก อยู่ที่ว่า มึงเป็นใคร

ชั้นว่าชั้นไม่ได้อยากมีแฟนที่ผุกมัดกันทางความสัมพันธ์แบบลึกซึ้ง ชั้นแค่อยากมีคนให้แชร์เรื่องเล้กน้อยระหว่างวันด้วยได้ คนที่ชั้นสามาดหน้าสด หัวยุ่งแล้วโทรไปหาได้แบบไม่คิดอะไร คนที่คอยช่วยชั้นเลือกเมนุตอนเที่ยงได้ หรือแค่คอยเล่นสตกไลน์โง่ ๆ กับชั้นไปวัน ๆ อะ