ᴀᴘᴏ

ben yapiyim de yapmasam da yaptı derler

benden bir sey saklayabilecegine inanan herkesi tebrik ederim ya icime dogar ya karsima cıkar

hatalarım bile o kadar muhteşem ki pişman olamıyorum

bir yere kadar elimizden geleni , bir yerden sonra kafamıza eseni arkadaşlar

bizi değişenlerden koru Allah’ım

hayat geçer böyle nereye kadar sabrederiz , erkek adamız ya ne gelirse hallederiz

parktaki o küçük serseriler , size bakınca kendimi gördüm

paramparça tüm hisler , böyle olmasını istermiydim

iyi bir insanım ama hergün değil

kimseyle tartisacak halim yok her konu hakkinda siz haklisiniz uzatmayin

sana ihtiyacım varı öfkeyle anlatmak zorunda kalmak kadar çaresiz hissettiren bir durum yok bu hayatta

hiç kimseye gerek duymadan kendi değerimin farkındayım

insanlar da fotoğraf gibi , ne kadar büyütürsen o kadar kalitesi düşüyor

insanoğlu herşeyi becerir ama insan olmayı beceremez

insan yırtıcısı dünya ormanında avda

çabalar önemlidir , vaatler değil

bütün öfkeme rağmen gayet nazik biriyim

herkes kendine yakışanı yapsın

öyle sana yapılan herşeyi affedersen sonra kendini affedemezsin

git gide kötüye gittiğimin farkındayım daha fazla uykusuz kalıyorum , kafamdaki sesler artmaya başladı , tutunacak dallarım teker teker kırılıyor , öylece oturmuş bakıyorum , artık ne umudum kaldı ne de ümidim