lefévre

“yaralarım benden önce de vardı, ben onları bedenimde taşımak için doğmuşum.”

yaramızdan vazgeçmek kendimizden vazgeçmek midir? arada kalmanın sessizliğinde kendi gerçeğini inşa etmenin, yarayı terk etmenin bedeli üzerine konuştum 🌿 open.spotify.com/episode/0npMJA…

“tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim.”

yüze tebessüm konduran ve yalnızlık hissinden kurtaran o bildirim :))

ikisinin ortasında çırpınıp durmak. beş koca sene. bir sonu olacak mı? @leumacen ❤‍🩹

@leumacen tam zamaninda, heep tam zamaninda. sakinlestiiim, tuz bastim yaramaaa 🎶

"belki de en büyük korkumuz, acımızın gürültüsü sustuğunda geriye kalan o saf sessizlikle tanışmak." @leumacen posta kutumun en sevdiğim bildirimi ✨️

hak ettiğim şeyi biliyorum, daha azına razı olacak değilim.

ayrılıkta acı veren şey, birlikte kurulan rutine, sıkıcı bir çarşamba akşamında bile ona baktığında duyulan şefkate, baharda esen o ılık rüzgârı birlikte hissetmeye dair duyulan özlemdir.

instagram’da şöyle bir sayfa var, fikri harika. yazarların yazdığı kitapları kimlere, neye ithaf ettiğini senelerdir paylaşıyor. bunlar da sevdiğim ithaflar:

her şeye en baştan başlama isteği. her gün. yeniden. en baştan.

“ne kadar güzel kokuyordu. taze sayfalar gibi. kurşun kalem talaşı gibi. baharda söğüt ağacının altında kitap okurken insanın yüzüne vuran güneş ve ayak parmaklarının arasına dolan çimenler gibi.”

sarıl bana. birbirimizden başka kimse yok.

organize bir şekilde devletin her basamağını kullanarak ortadan yok olmasına çaba verilmiş, canice katledilmiş gülistan doku. öğretmenleri ve öğrencileri katleden “çocuklar”. asılarak öldürülen hayvanlar. bundan sonra tasasız bir şekilde kim sırtını yaslayabilir?

âşık olmaya ve acıya dair en sağlam şarkılardan biri. her dinlediğimde seni, ankara’yı ve içinde seni sevdiğim ankara’yı düşünüyorum. open.spotify.com/track/7qdT4zHh…

sen beni güzel bir rüyaya yorarsın sandım.

“bazı insanların yerini bir başkasıyla doldurmak için bir ömür bile yetmiyordu.”

canım kızım, "her şeye alışılır" diyorduk. alışmak zorunda değilmişiz meğer.

canım kızım, iyileşmek, bir sabah uyanıp farklı hissetmek değildir. aynı hisle uyanıp ona farklı davranabilmektir. sen bunu öğreneceksin.

canım kızım, bu sana son cümlemdir: ayçiçeklerinin solma mevsimi geldi.