Luis Nixe

Das Aussterben der Dinosaurier.. ...Verdammt, so ist es also wirklich passiert 😂😂😂

🎬 Gelin size Hollywood filmlerinde kamera ne zaman Meksika’ya, 'Ortadoğu’ya', Güney Asya’ya ya da Afrika’ya dönse ekranın neden aniden tozlu bir sarı tona büründüğünü anlatayım: Sinema literatüründe "Yellow Filter" (Sarı Filtre) olarak bilinen bu uygulama, aslında sadece sanatsal bir tercih değil, modern bir oryantalizm ve sömürgeci bakış açısıdır. Breaking Bad ve Traffic’te Meksika’yı, Extraction ve Slumdog Millionaire’de Hindistan’ı, Black Hawk Down’da Afrika’yı ya da pek çok ajan filminde İstanbul’u ve “Ortadoğu’yu” sanki üzerine sarı bir sis çökmüş gibi görmemiz tesadüf değildir. Bu görsel manipülasyon, Edward Said’in bahsettiği "Öteki"ni inşa etme sürecinin en kestirme yoludur: Batı dünyası parlak ve "soğuk mavi" tonlarla rasyonelliğin, ilerlemenin ve medeniyetin merkezi olarak sunulurken; "Küresel Güney" olarak adlandırılan ve tarih boyunca sömürgeciliğe maruz kalmış coğrafyalar sarı filtreyle boğularak "kaotik, tehlikeli ve durağan" birer suç mahalline indirgenir. Bu durum, kolonyalizmin kurduğu o üstenci görsel hiyerarşiyi her karede yeniden üretir. Sarı ton; kuraklığı, fakirliği ve "eskiyi" sembolize ederek izleyiciye bu bölgelerin modern zamana ait olmadığı ve "ıslah edilmesi gereken, kirli bir geçmişte takılı kaldığı" mesajını bilinçaltından fısıldar. Hikaye anlatma biçimi olarak bu filtreyi seçmek, o coğrafyanın gerçek renklerini ve modern dokusunu yok edip Batılı izleyicinin zihnindeki stereotipleri beslemektir. Sonuçta sinematografi, burada bir sanat dalı olmaktan çıkıp dünyayı "medeni merkez" ve "egzotik/vahşi çevre" olarak ikiye bölen politik bir araca, yani sömürgeci zihniyetin görsel bir mührüne dönüşür.

Starbucks CEO defends a cup of coffee costing $9 He says the customers needs to just not think about it as a $9 cup of coffee, you’re paying for the “experience” of getting a Starbucks coffee “In some cases a $9 experience does feel like you're splurging, and then what that means is we have to make it worthwhile.” He says Starbucks customers “want to have a special experience and regardless of what your income level is, in some cases, a $9 experience does feel like you're splurging — well, this is a really affordable premium experience” How out of touch could a person possibly be…

Fíjense cómo está la profesión. Supuestos «analistas» y «periodistas» como Gerardo se suman sin pudor a la caza de un colega por hacer su trabajo: preguntar. ¿Quién detiene esta campaña de odio? ¿Cómo no es esto acoso, del peor? Ayer preguntó sobre España una periodista estadounidense. La semana pasada una colega italiana preguntó sobre su país varias veces y Trump respondió también con dureza. Pero el problema, por lo visto, es el periodista español del ABC. En España hay demasiados mamporreros dedicados a deshumanizar, insultar y humillar a quien pregunta lo que al poder no le conviene. Matones como Gerardo hacen desde hace años el trabajo sucio del Gobierno y ahora tratan de convertir una respuesta incómoda del presidente de Estados Unidos en una culpa del periodista que formuló la pregunta. Nos dirán que es Vito e ir tras los políticos el problema pero no, es esta guerra sin cuartel contra la decencia y el oficio. Son activistas políticos, nada más.