mari

รำคาญคนที่แปะลิงก์ขายของในคอมเมนท์ที่มีคนถามบางอย่างมากเลยอะ ประหนึ่งตอบคำถามแต่แปะลิงก์ เป็นนายหน้า การตลาดที่โง่และสะเหล่อที่สุดที่เคยเห็นมาในชีวิตนี้

Reading is personality จริงๆ นะ เราสามารถเข้าใจส่วนหนึ่งของใครสักคนได้โดยดูจากสิ่งที่เขาอ่านอ่ะ หนังสือที่ชอบแม้จะแตกต่างกันที่ประเภทหรือเนื้อหาแต่มันจะมีจุดร่วมเล็กๆ ที่เหมือนกันอยู่เสมอ และสิ่งนั้นแหละที่สามารถบอกความเป็นเขาคนนั้นได้อย่างดีเลย

-ขี้โกหก -พูดไม่รู้เรื่อง อะไรที่บอกว่าไม่ชอบ ไม่โอเค แล้วยังทำเรื่อยๆ -สกปรก ไม่รักษาความสะอาด -เห็นแก่ตัว งก -ไม่รักสัตว์ -ชอบดูถูกคน เหยียดคนอื่น -ติดเกม ฯลฯ จนจัดการเวลาไม่ได้ -ตัวเองถูกหมด โลกหมุนรอบค-ย -ชายแท้ -ใ้ช้กำลัง ควบคุมและจัดการอารมณ์ไม่ได้

พี่นางุโมะ รอยสัก: 🔥🎭👺👹🐍 หน้า: 🥺🥺🥺🥺🥺🥺

how some of y’all making theories #ONEPIECE1181

mornings with clarice lispector

아자쇼 20대, 공식일러 같은 곳에서는 진짜 이쁘게 웃으면서 왜 30대 때 토토로 웃음 아저씨 된 거야...

girl 😭😭😭😭😭😭😭

การใช้ภาษาแบบ 🔥

นอกเรื่องแต่ในเรื่อง ฉากนี้ของ possession คือ ฉันให้เลยออสก้า อิซาเบลทำกูบ้าตามได้ + จะอ้วก ตำนานรถไฟใต้ดินมาก

this gintoki >>>>

#วันพีซตอนใหม่ 1181 ⚠️ สปอยล์ ‘พระเจ้ากับปีศาจ ต่างกันตรงไหนเล่า’ เอาจริงๆตัวตนของเทพกับปีศาจก็ไม่ต่างกันนะ เพราะไม่ว่าจะฝั่งไหน ก็ไม่ใช่มนุษย์ ภาพในอดีตที่อิมยืนมองจอยบอยแล้วเหมือนกำลังพูดคุย หัวเราะกัน หรือจุดเริ่มต้นจริงๆของทั้งคู่อาจจะเคยเป็นคนใกล้ชิด เป็นมิตรกันมาก่อน แต่พอมองในมุมที่สัญลักษณ์ของจอยบอยคือเทพ ส่วนอิมคือปีศาจ ทำให้ทั้งสองคนไม่มีวันลงรอยกัน มันก็เมคเซนส์ เพราะมีแนวทางที่ต่างกัน ก็เลยมีจุดจบแบบนี้ (รึเปล่า)

빨머단 키 궁예

#วันพีซตอนใหม่ โซโลเคยทัก s-hawk ว่ามีความเป็น "มนุษย์" มากกว่าตาเหยี่ยว มาวันนี้ตาเหยี่ยวใช้ความสามารถเดียวกับอิม มิฮอว์คนายเป็นใครรรรร

ถ้าไม่มีฉากเดกุกับโอชา ขอกรี๊ดอัดนะ

จริงๆโฮริขายคู่นี้มาตั้งแต่วันแรกที่เดกุเหยีบยูเอเลยด้วยซ้ำ ชื่อเดกุที่เรียกกันๆ ใครเป็นคนทำให้เขาเลือกชื่อนี้ ใครเป็นคนเปลี่ยนความหมาย ในวันที่เดกุโดนคนทั้งประเทศด่าทอ ใครเป็นคนพูดให้เดกุกลับเข้ามาให้ป้อมยูเอได้ มาตั้งข้อสงสัยคือสงสัยอะไร สงสัยตัวเองเถอะทำไมปิดหูปิดตาขนาดนั้น

Some faces don't change

ONE PIECE ×NBA MASTER STARS PIECE シャンクス 参考展示 本日から開催のNBA House にて展示中！！

เก็บห้องแล้วไปเจอของสิ่งนึง ที่เมื่อก่อนเคยชอบมาก แต่ตอนนี้ไม่ชอบแล้ว เลยเข้าใจว่าความชอบมันมีวันหมดอายุนะ

“น่าเสียดายที่ฉันคิดว่าการเติบโตเป็นผู้หญิงคือการตระหนักว่าความเกลียดชังผู้หญิง (misogyny) ฝังรากลึกอยู่ในทุกสิ่งและแทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย มันอยู่ในสื่อที่เราบริโภค, บทสนทนาที่เราพูดคุยกัน, ความคาดหวังว่าคุณแม่จะทำอาหารเย็นให้พร้อม, ผู้ชายที่จ้องชุดที่คุณใส่, มันอยู่ในมุกตลกที่เราได้ยินในผับ, มันอยู่ในบทสนทนาหนึ่งบรรทัดในละครทีวีเรื่องโปรด, มันคือญาติผู้ชายที่นั่งลงหลังอาหารค่ำวันคริสต์มาส, มันคือการสนทนากับผู้ชายที่ตั้งใจในการให้บริการคุณ เราถูกทำให้เคยชินกับมันอย่างน่าเศร้า”