llppwie

พี่เจฟ : นุนิว เราไม่ใช่ลูกแมว เราคือราชสีห์ / อ๋อ ชั้นเจอละ สาเหตุที่นุนิวกลายพันธุ์จากแมวน้อยเป็นแม่เสือสาวแบบที่พี่คนอื่นในรายการเม้าแฟ่ด ท่านสอนมาอย่างดี 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 NUNEW RUNNINGMANTH EP10 #RunningManTHEP10

ในที่สุดก็ได้พูดถึงตัวละครนี้ #LoveYouTeacherSeriesEP7 ซัน/โซลาร์คือภาพของเด็กคนหนึ่งที่พยายามเอาชีวิตรอดจากบาดแผลที่หนักเกินวัยในระดับที่จิตใจต้องแยกตัวเองออกมาเพื่อรับมือ ซึ่งในกรอบจิตเวชส่วนตัวคิดว่าใกล้เคียงกับ Dissociative Identity Disorder (DID) ที่มักมีรากจาก trauma และความรู้สึกไม่ปลอดภัยในวัยเด็ก ซันเติบโตมาในบ้านที่ไม่ใช่ safe space ตั้งแต่ต้น แม่ที่สูญเสียงาน สูญเสียตัวตนหลังคลอด ความเครียดสะสมจนกลายเป็นผู้ป่วยจิตเวช บรรยากาศเต็มไปด้วยความขัดแย้งของพ่อและแม่ การระเบิดอารมณ์ และความไม่แน่นอน เด็กตัวเล็ก ๆ ต้องอยู่กับความรู้สึกที่ว่า คนที่ควรปกป้องเราอาจทำร้ายเราได้ ทำให้เกิด developmental trauma ที่เกิดซ้ำและต่อเนื่องมาตลอดตั้งแต่ซันเกิดมา เมื่อไปถึงเหตุการณ์ที่รุนแรงที่สุดอย่างการที่แม่พยายามพาลูกไปจบชีวิตพร้อมกัน มันไม่ใช่แค่ความสูญเสียที่เกิดขึ้น แต่คือ trauma ที่กระแทกจิตใจโดยตรง ซันรอดชีวิตก็จริงแต่ต้องอยู่กับทั้งความสูญเสียและการถูกทอดทิ้งในเวลาเดียวกัน เด็ก 7 ขวบคนหนึ่งไม่มีทางมีเครื่องมือจะทำความเข้าใจสิ่งเหล่านี้ได้ สิ่งที่จิตใจทำได้จึงมีแค่ “เอาตัวรอด” และหนึ่งในกลไกสำคัญคือ dissociation การตัดขาดจากความทรงจำที่โหดร้ายเมื่อเกิดในระดับลึกและยาวนานมันจะสามารถพัฒนาไปสู่ ”การแยกตัวตน“ ได้ ซันจึงไม่ได้แค่ลืมความทรงจำทั้งหมด แต่เป็นการสร้างโซลาร์ขึ้นมาทดแทนตัวตนของตัวเอง โซลาร์เองก็ไม่ใช่ตัวตนที่ไม่มีที่มา แต่มีรากฐานมาจากหุ่นมือที่แม่เคยใช้ในรายการซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของเธอ หุ่นมือโซลาร์เป็นหนึ่งในไม่กี่ความทรงจำที่ยังอบอุ่นอยู่ในชีวิตของซันและอีกนัยอาจหมายถึงของรักของหวงของแม่ที่แม่ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อรักษาเอาไว้สุดกำลัง จิตใจของซันจึงหยิบสิ่งนั้นมาสร้างเป็น safe identity ตัวตนที่ปลอดภัยพอที่จะไม่ต้องรับรู้ความเจ็บปวดทั้งหมด จากเด็กที่ถูกมองว่าเป็นปัญหา กลายเป็นเด็กที่สดใส ยิ้มง่าย และเป็นที่รักของทุกคน ในแง่หนึ่งมันอาจจะสะท้อนความต้องการส่วนลึกของจิตใจซันที่ว่า ถ้าเป็นแบบนี้ บางทีโลกอาจใจดีกับเขามากขึ้นก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ปมของซันไม่ได้เกิดแค่ในครอบครัว แต่ยังถูกตอกย้ำจากสังคมด้วย ในนิยายลงรายละเอียดกว่าในซีรีส์ กล่าวคือ ซันถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กเกเร ทั้งที่จริงกำลังทำสิ่งถูกต้องเพื่อช่วยเหลือเพื่อน แต่ไม่มีใครรับฟังความจริงเหล่านั้น การที่เสียงของเด็กไม่มีค่าเป็นอีกหนึ่งรูปแบบของ trauma ที่เกิดขึ้นกับซัน เด็กที่พยายามอธิบายแต่ไม่มีใครสนใจ ไม่มีครอบครัวคอยรับฟัง สุดท้ายเด็กจะหยุดอธิบายไปเอง ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่เพราะรู้ว่าพูดไปก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี และนี่คือจุดที่ความรู้สึกผิดและความด้อยค่าในตัวเองของเด็กก่อตัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว ในบริบทของ DID มีหลายงานวิจัยบอกว่า สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่ trauma ที่เกิดขึ้น แต่คือการไม่มีใครช่วยยืนยันความจริงและความรู้สึกของเด็ก (lack of validation) ซึ่งซันเผชิญสิ่งนี้แทบทั้งหมด ท่ามกลางโลกที่ไม่มีใครเชื่อเขา ครูปราณีจึงกลายเป็นคนสำคัญมากที่เข้ามาในโลกของซัน การที่ครูยอมฟัง ค้นหาความจริง และยืนยันว่าซันไม่ผิด คือประสบการณ์ที่ช่วยเยียวยาความเชื่อเดิมว่าไม่มีใครอยู่ข้างเขา แม้มันอาจไม่พอจะหยุดการแตกตัวของตัวตน แต่ก็เพียงพอจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ซันยังสามารถเติบโตได้อย่างดีและสามารถมีความรักกับใครสักคนได้ในอนาคต คิดว่าความเข้าใจ ความอาทร ความรัก และความเสียสละของครูปราณีนี่แหละเป็นอีกส่วนสำคัญที่ทำให้ซัน/โซลาร์เติบโตขึ้นมาเป็นคนที่มีความอบอุ่นและความรักเผื่อแผ่ให้กับทุกคน สุดท้ายแล้ว ซันก็แค่เด็กคนหนึ่งที่อยากมีพื้นที่ปลอดภัย อยากมีใครสักคนที่เชื่อในตัวเขา อยากมีครอบครัวและคนที่รักเขาอย่างเอื้ออารีย์ ดูไปก็อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าโลกในตอนนั้นใจดีกับซันมากกว่านี้นิดเดียว ถ้ามีใครสักคนฟังซันให้เร็วกว่านี้ ถ้ามีใครยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่ความผิดของซันบางทีเด็กน้อยคนนั้นคงไม่ต้องแบกรับโลกทั้งใบและคงไม่แตกสลายเท่านี้ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ยิ่งรู้สึกว่าการที่โซลาร์ยังยิ้มได้ ยังรักเป็น ยังใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขตลอดชีวิตที่ผ่านมา คงเป็นการที่เด็กคนนั้น ยังเลือกจะมีชีวิตอยู่ต่อในแบบที่ตัวเองพอจะไหวแล้วจริง ๆ

ผ่านมาแล้ว 10 EP มาช่วยกันตั้งสมญานามให้ AGENT ทั้ง 7 กับ GUEST ทุกคนให้เราหน่อย #RunningManTHEP10