Logomaniac

#برای اون روزی که هر کسی که در هر شکلی از قدرته، از نفر اول مملکت گرفته تا کارمند ساده یه اداره دولتی موظف باشه بابت عملکردش جواب پس بده. #جمهوری_سکولار #زن_زندگی_آزادی

کاری کمکی از دست من برمیاد پدر؟ ولو شم یه ساعتی بهم درکونی بزنی یه‌کم خوشحال شی؟

@kal_agha زیربنا هم نسبتا آبرومند بود اون موقع. :)))

@logomaniac01 معلومه روبنا رو خوب ساخته بودی، ولی زیربنا...؟ امان از زیربنا! 😄

داشتیم با دوستم تاریخچه لاولایف‌مون رو مرور می‌کردیم. یادم اومد درخشان‌ترین دورانم از لحاظ وفور نعمت مال وقتی بود که تازه از کوبا برگشته بودم. لاغر و متناسب شده بودم با شکم تخت و پوست برنزه. دخترا توی مهمونی‌ها می‌پرسیدن عه تو همون کس‌خلی هستی که این همه راهو کوبیده رفته تا کوبا؟

یعنی اگه فرض کنیم ما ضدجنگ‌ها عاملیتی داشتیم جون بچه‌های اعدامی رو متاسفانه نتونستیم نجات بدیم اما لااقل جون بچه‌های یه مدرسه دیگه مثل مدرسه میناب یا کارگرهای بی‌گناه پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌های برق رو نجات دادیم. امثال تو هیچ کاری جز گه زیادی خوردن نکردین فاشیست‌های کودن.

در همه عکس‌های تولد خانوادگی من لباس خونه تنمه، بلااستثنا. چون همین‌طور بعد شام نشستیم که ناغافل کیک میارن که امشب تولد فلانیه‌. بعد هم سریع می‌گن عکس بگیریم. سال‌ها بعد برای نسل‌های بعدی خانواده می‌شم اون عمو/دایی مرحومی که موهاشو گوجه‌ای می‌بست اما همیشه پیژامه چارخونه پاش بود.

یه برندی خونگی درست می‌کنم که چوب توت رست‌شده داخلش می‌خوابونم و چه عطر و طعمی. ترکیبی از طعم کاراملی و نت‌های میوه‌ای که واقعا متاع خاصی شده. حالا چند روز پیش که جمع بودیم با ذوق به دوستم گفتم اون شیشه بلنده رو می‌بینی؟ اون توته؛ و غریو خنده‌ بود که برخاست. ذهن‌ها منحرفه کاملا.

«وارستگی» و «در لحظه زندگی کردن» قابلیتیه که مال پولدارها و برخوردارهاست. چطور می‌تونی رها و در لحظه زندگی کنی وقتی شغلتو از دست دادی، موعد قسط و اجاره‌ت نزدیکه، موجودی حسابت ته کشیده و وقت تمدید اجاره خونه‌ت همین نزدیکی‌هاست. حالا نگم اگه بچه‌ای هم داشته باشی که چشمش به دستته.

@kal_agha از اون کلاسای حضوریه‌. غیرحضوری نمی‌شه واقعا. :)))

@logomaniac01 لایک می‌کنی؟ 😄 نشر بده!

لاسی که مادرم با خانم‌دکترها و پرستارها می‌زنه حقیقتا کلاس درسه‌.

واقعا امید چیز ترسناکیه. قشنگ می‌تونه آدم رو ذره‌ذره تحلیل ببره و نابود کنه. اگه این‌طور که می‌گن آدمی به امید زنده است که ما دسته‌جمعی کارمون تمومه. راستش من دیگه امیدم رو برید‌ه‌ام. می‌خوام بعد از این بی‌نیاز بهش زندگی کنم. ته‌ش فقط دلخوشی، دلخوشی‌های کوچک و ساده‌ی روزمره.

@shabrangli من که خیلی وقته اینو می‌گم. یه عده شیم با هم یه خونه قدیمی بزرگ بگیریم، دور‌تا‌دور اتاق، وسط باغچه‌ با درختای زردآلو و خرمالو، دور هم زندگی کنیم. ترشی، شور و شراب بندازیم، غیبت کنیم و غذا بپزیم. منتها فکر می‌کردم پلن پیری و بازنشستگی باشه. فکر نمی‌کردم وقتش انقدر زود برسه. :))

@logomaniac01 بخدا. من تحقیق کردم متوجه شدم تنها حالتی که یه ذره از غم بدبختی و بی‌کاری مردم و اینترنت رها می‌شم اینه که مجبور باشم تو یه خونه با ده پونزده نفر حدودِ خودم زندگی کنم.

داشتم به دوستم می‌گفتم دیگه مطمئنم چیزی درست نمی‌شه، معجزه‌ای در کار نیست که هیچی، اوضاع از اینم بدتر می‌شه. راه نجات رواقی‌گریه. یعنی تمایز بین چیزهای در کنترل ما و خارج از کنترل ما. رواقیون می‌گفتن آرامش وقتی به‌دست میاد که انرژی‌مونو صرف چیزهایی کنیم که واقعاً در کنترل مان. ۱

@shabrangli راست می‌‌گی. خوبه خیال کنیم بخشی از یه قبیله‌ای چیزی هستیم. پس رواقیون جهان متحد شوید. :)))

@logomaniac01 چیزی که تاریخ هرگز در مورد رواقیون بش توجه نکرد ترند بود. رواقی‌ها در مقطعی موفق بودن که عین خودشون زیاد بود. من به عنوان یه رواقیِ ژنتیکی می‌گم حتی اینم همبستگی یا دست‌کم احساس باهم بودن می‌خواد وگرنه کمکی نمی‌کنه.

و خب طبیعتاً الان عاقلانه‌ترین تصمیم، ادامه دادن و زندگی کردنه‌. و پذیرش اینکه همه‌چی قراره بدتر شه بی‌امیدی و آرامشی ممکنه با خودش بباره که الان خیلی به دردمون خواهد خورد. ۳

همچنین می‌گفتن فضیلت اخلاقی مهم‌ترین خیره. ثروت، لذت یا قدرت هدف نهایی نیستن؛ بلکه خرد، عدالت، شجاعت و خویشتنداری ارزش‌های اصلی هستن. اینجا پذیرش واقعیت به معنای تسلیم منفعلانه نیست، بلکه پذیرفتن هشیارانه اون چیزیه که اتفاق افتاده و گرفتن عاقلانه‌ترین تصمیم در همون شرایط. ۲

@shabrangli عه، متشکرم که. :)

@logomaniac01 بیا برات مشتری پیدا شده :)

یه اسپرسوساز مباشی مدل ۲۰۱۰ دارم در حد نو. دوماه بیشتر کار نکرده. در حد اینکه «دست خانم دکتری بوده که باهاش فقط می‌رفته مطب میومده» تمیز. می‌فروشمش و چون خودم عاشق قهوه‌ام دلم می‌خواد برسه دست یکی که اونم ذوق قهوه داره، برای همین قیمتش رو مناسب گذاشتم. برای اطلاعات بیشتر دایرکت.

بدتر از خود افسرده بودن اینه که نتونی از مادرت پنهانش کنی. یعنی به‌گایی مضاعف.

تا یه جایی از قضیه قابل درک و اغماض بود اما از یه جایی به بعدش رو دیگه نمی‌فهمم. چطور همچبن رفتارها و مواضعی رو می‌بینین و متوجه نمی‌شین که یه جای کار جداً می‌لنگه و هنوز سنگ پهلوی رو به سینه می‌زنین؟

@noralqsmii بچه‌‌گربه‌ها مخصوصا اگه حمایتی باشن و گرسنگی کشیده باشن ممکنه اوایلش ولع غذا داشته باشن، اما کم‌کم که مطمئن می‌شن غذا هست دیگه خودشون تنظیم می‌کنن هر وعده‌شونو. گربه‌های خونگی بالغ هم معمولا سیر شن دیگه نمی‌خورن تا وعده بعدی.

@logomaniac01 متشکرمم. من استرسم اینه که اگر همه غذاشو‌ یهو بخوره چی؟

کسی موقعیت نگهداری تنهایی از یه پیشی رو داشته؟ مثلا اگر پیشی دوازده ساعت تنها باشه چی میشه؟