เน่ย ft.ชอบหนิงเกอ

Gmm อย่าเสี่ยงเลย ด้อมป๋อจ้านเค้า take action กันสุดจิง นี่ก็ยังอยุ่ในด้อมตามเงียบๆตลอด จลลภ กลับมากี่รอบคนในด้อมกระจายข่าวตีกลับกันทุกครั้ง นักเขียนมีเยอะมากในตลาด อย่าให้นักแสดงมีชื่อเสียงของนักเขียนไม่ดีติดตัวเลย ล่มแอปจอยมาแล้ว คงล่ม gmm ไม่ได้แต่ไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดีหรอก

“บ้านหลังนี้ผมตั้งใจซื้อเป็นออฟฟิตบริษัทและไว้เผื่อน้องๆเข้าเรียนที่กรุงเทพด้วย” มันเรื่องบ้าอะไรกันขนาดนี้ว่ะเนี้ย รู้ว่าเป็นแค่แฟนคลับไม่มีสิทธิ์ไปก้าวล่วงในเรื่องส่วนตัวแต่กุก็อดเป็นห่วงน้องไม่ได้ คือกุต้องจัดการกับความคิดกุเองสิน่ะเครียดว่ะ!!!

มีเพื่อนคนนึงเป็นลูกสาวคนโต เรียนเก่ง มารยาทงามความสามารถรอบตัว ต้องเป็นคนรับใช้ให้น้องชายทุกอย่างเพราะแม่ไม่ให้น้องชายทำอะไรเองเลยแม้แต่สั่งอาหารผ่านแอพหรือซื้อน้ำปั่น สรุปน้องชายสองคนเรียนไม่จบซักคน ส่วนพี่หนีไปทำงานตปท. ได้เป็นรองผอ.ศูนย์ตั้งแต่อายุยังน้อย ส่งกลับมาแต่เงิน

ขำเพจงูในเฟสอ่ะ มีคนเจองูทางมะพร้าวละวาดเป็นรูปมาแต่คนทายออกจากนิสัยหมด [ "เลื้อยกลับมาขู่แล้วหนีไป" งูทางมะพร้าวครับ เป็นสัตว์ป่าคุ้มคลั่ง ] 55555555555555555555555555555555555555 กูขำ สัตว์ป่าคุ้มคลั่ง 55555

ขำเพจงูในเฟสอ่ะ มีคนเจองูทางมะพร้าวละวาดเป็นรูปมาแต่คนทายออกจากนิสัยหมด [ "เลื้อยกลับมาขู่แล้วหนีไป" งูทางมะพร้าวครับ เป็นสัตว์ป่าคุ้มคลั่ง ] 55555555555555555555555555555555555555 กูขำ สัตว์ป่าคุ้มคลั่ง 55555

ตัดข้อแรกออก มันเป็นวัฒนธรรมลดคุณค่าผู้หญิง - ต้องสวย แต่ห้ามแต่งหน้า - ต้องขี้อาย แต่เย็ดเก่ง - ต้องตัวเล็ก แต่นมใหญ่ - ต้องเรียบร้อย แต่เซ็กซี่ - ต้องเข้ากับผู้ชายได้ดี แต่ห้ามมีเพื่อนผู้ชาย - ต้องผอม แต่กินเก่ง - ต้องเก่ง แต่อย่าออกความเห็น มันย้อนแย้งดีมะ

ซึ่งเรื่องที่ทำให้ทุกคนมี trust issues กับหนังผีคือทองสุก13 เป็นกุกุก็เป่าอะ 55555555555555555566666655555555555555555555555566665555

ถ้าไม่เคยบริหารคนเองแล้วไม่รู้หรอกว่าคนเรามันสามารถโกหกและหาข้ออ้างเพื่อตัวเองได้เสมอ นายจ้างหลายคนที่ซื่อเชื่อใจโดนเชือดมานักต่อนักแล้ว สิ่งที่นายจ้างที่ดีทำได้คือมีกฎเกณฑ์เด็ดขาด ไม่เอาเปรียบแรงงาน แต่อย่าให้อะไรที่เรียกร้องความสงสารมาทำให้เราเขว ไม่งั้นระเบียบจะพัง และบางครั้งถ้าเจอคนหัวหมอใส่ เราต้องกล้าที่จะเผด็จการใส่เหมือนกัน ตัวอย่างของที่บ้านคือสมัยก่อนไม่ทันคน ลูกน้องบอกว่าต้องกลับบ้านนอกไปดูอาการพ่อ/แม่ที่ป่วย ขอเวลา 3-4 เดือนจะไปจัดการอะไรให้เรียบร้อยแล้วกลับมา ช่วงแรกๆ ก็เชื่อใจ ให้ไป ก็กลับมาจริง พอสักพักเริ่มมีเคสแนวๆ นี้โผล่มาอีกเรื่อยๆ 4-5 คน ขอลาไปดูแลพ่อแม่บ้าง ไปจัดการเรื่องที่ดินบ้าง เราก็บ่นว่าเห้ยไปกันแบบนี้ไม่ไหวนะ ก็จะโวยวายว่าทำไมคนแรกยังไปได้เลย ของผมก็ไปมั่ง แบบนี้ไม่แฟร์นิ สรุปสืบไปมา ก็คือจะขอแอบแว่บไปทำงานที่อื่น ไม่เวิร์คเลยกลับมา อ้างว่าทำธุระเสร็จ พอสุดท้ายไปโม้กันว่าทำแบบนี้ได้นู่นนี่ คนที่เหลือคือจะไปบ้างลองงาน แต่มาอ้างแบบนี้เพราะว่าถ้าเกิดไม่พ้นทดลองงานที่อื่นจะได้มีที่กลับมา.... สุดท้ายก็เลยชัดเจนว่าใครไปเกินกี่วันก็ลาออกไปเลย หาคนใหม่แทน อยากกลับมาก็สมัครใหม่ จะเอาไม่เอาอยู่ที่ต้องการคนไหมอีกที คนที่กล้ามาลาออกกับเราตรงๆ ถ้าหน่วยก้านดีจะกลับมาเราก็พิจารณาใหม่อยู่แล้ว แต่ถ้าจับได้ใครโกหก ก็ไปเลย นี่ยังไม่นับอีกว่าเคยมีลูกน้องใช้มุกพ่อตายไปแล้ว แล้วก็ลืมว่าเคยบอกแล้วว่าพ่อตายมาขอลาไปเพราะพ่อตายอีกทีก็เลยให้ออกไปเลย คนจำนวนมากนะ พอตอนเป็นลูกน้องก็จะค่อนข้างคิดว่าทำไมหัวหน้านายจ้างจุกจิกหรือกฎระเบียบเยอะ หลายคนพอขึ้นมาบริหารลูกน้องเท่านั้นแหละ ซึ้ง บอกเลย