เอ็มอีดับเบิ้ลยู 🪐💫

โคตรชอบรีแอคช่าใบปอคริสกอหญ้าช่องนี้ ไม่ไหว เหมือนเห็นตัวเอง 58558585859595959 ใครบอกแม่ลูก 🗣️🗣️ ต้นไม้ใกล้ฉัน หวนคืนสู่วานรเต็มระบบ

กรณีนี้..ถ้ามองในมุมมองของศาล ..จริงๆ ศาลจะไม่ตัดสินจากอารมณ์โซเชียลว่าใครน่าสงสารกว่า แต่จะดูว่า “ใครกระทำอะไร” และ “การกระทำนั้นทำให้เกิดความเสียหายหรือไม่” โดยแยกเป็นช่วงๆ แบบนี้.. 1. โพสต์แรกของเจ้าของเรื่อง.. ประเด็นสำคัญคือ เขาพิมพ์ชื่อ อิงฟ้า วราหะ พร้อมข้อความที่ทำให้คนทั่วไปอาจเข้าใจได้ ว่าอิงฟ้าใช้อภิสิทธิ์ ใช้การ์ดกันห้องน้ำเพื่อให้ตัวเองสะดวก ทั้งที่ข้อเท็จจริงคืออิงฟ้าไม่ได้เข้าห้องน้ำ และการ์ดก็เป็นของงาน.. ตรงนี้ในเชิงกฎหมาย ศาลจะดูว่า ข้อความนั้นสื่อถึงตัวบุคคลชัดไหม..ซึ่งชัดเพราะมีชื่อ คนอ่านเข้าใจไปในทางเสียหายไหม..ถ้าคอมเมนต์ด่าเยอะ มีคนเชื่อว่าอิงฟ้าเป็นคนใช้อำนาจนั้นจริงก็เข้าข่าย ผู้โพสต์รู้ข้อเท็จจริงหรือไม่..อันนี้สำคัญมาก ถ้าเขาเข้าใจผิดจริง และไม่ได้มีเจตนาใส่ร้าย ศาลอาจมองว่าเป็นการโพสต์โดยประมาทหรือเข้าใจคลาดเคลื่อน ไม่ใช่เจตนาหมิ่นเต็มรูปแบบ แต่ไม่ได้แปลว่าไม่มีความรับผิด เพราะการโพสต์ชื่อคนโดยยังไม่รู้ข้อเท็จจริงครบ ก็อาจถือว่าทำให้ชื่อเสียงเสียหายได้อยู่ดี.. พูดง่ายๆ คือ ไม่รู้จริง แต่พูดจนคนอื่นเสียหาย ก็ยังถือว่ามีปัญหาได้ 2. การตอบกลับของอิงฟ้า อิงฟ้ามีสิทธิ์ออกมาชี้แจงและปกป้องชื่อเสียงตัวเอง เพราะตัวเองถูกพาดพิงก่อน ศาลจะดูว่า สิ่งที่อิงฟ้าตอบกลับนั้นเป็นการอธิบายข้อเท็จจริงหรือเป็นการด่าทอ ดูหมิ่น เหยียด ประจานเกินจำเป็น ถ้าเป็นแค่การชี้แจงว่า ไม่ได้เข้าห้องน้ำ การ์ดไม่ใช่การ์ดส่วนตัว และการโพสต์แบบนี้ทำให้คนเข้าใจผิด อันนี้โดยหลักถือว่าเป็นการป้องกันชื่อเสียงตัวเอง มีน้ำหนักปกติ.. 3. คนที่โควทชมศิลปินอีกคน อันนี้เป็นจุดที่บริบทสำคัญมาก แม้เขาจะไม่ได้พูดตรงๆ ว่า อีกคนดีกว่าอิงฟ้า แต่ถ้าเข้ามาชมอีกคน “ในจังหวะดราม่า” คนจำนวนมากก็สามารถตีความได้ว่าเป็นการแขวะเปรียบเทียบ ศาลจะมองที่ “เจตนาโดยบริบท” และ “ความเข้าใจของคนทั่วไป” ดังนั้นตอนอิงฟ้าตอบว่า “เราสามารถชมคนอื่นได้โดยไม่กดอีกคน” จริงๆ มันเป็นประโยคกลางๆ ที่ตีความได้ว่า กำลัง >> เตือนเรื่องมารยาททางสังคม<< ไม่ใช่การด่าศิลปินอีกคน ตรงนี้ถ้าขึ้นศาล โอกาสที่อิงฟ้าจะผิดจากประโยคนี้อย่างเดียวค่อนข้างยาก เพราะไม่ได้กล่าวหาอีกฝ่ายเสียหายโดยตรง 4. ประเด็นที่อิงฟ้าทำให้ศิลปินอีกคนโดนด่า..อันนี้ในทางกฎหมายค่อนข้างพิสูจน์ยากมาก เพราะต้องพิสูจน์ว่า อิงฟ้ามีเจตนาให้แฟนคลับไปโจมตี หรือใช้ข้อความปลุกปั่นโดยตรง แต่ถ้าแค่พูดเชิงเตือน แล้วคนในโซเชียลเอาไปตีความต่อเอง ศาลมักมองว่าเป็น “พฤติกรรมของบุคคลที่สาม” ไม่ใช่ความรับผิดตรงของผู้พูด เว้นแต่ข้อความจะชี้นำชัดมาก 5. สรุปแบบภาพรวม ถ้าศาลมองตามเหตุการณ์นี้ คนที่เสี่ยงที่สุด คือ ต้นโพสต์ เพราะเป็นคนเริ่มโยงชื่อบุคคลกับพฤติกรรมเสียหาย ทั้งที่ยังไม่รู้ข้อเท็จจริงครบ อิงฟ้ามีน้ำหนักของ ผู้เสียหายที่ออกมาชี้แจง ส่วนประเด็นโควทชมศิลปินอีกคน เป็นเรื่องมารยาทและบริบททางสังคมมากกว่าความผิดกฎหมายชัดๆ และการที่แฟนคลับหรือชาวเน็ตไปตีกันต่อ มันเป็น “ผลต่อเนื่องในโซเชียล” ซึ่งกฎหมายแยกออกจากต้นเหตุโดยตรง เว้นแต่มีการปลุกปั่นชัดเจน.. . .

ผ่านมาหลายปีตอนนี้เข้าใจพี่นักเขียนคนนั้นทุกอย่าง ไม่แปลกใจที่เค้าจะไม่เผาผี

กรณีนี้..ถ้ามองในมุมมองของศาล ..จริงๆ ศาลจะไม่ตัดสินจากอารมณ์โซเชียลว่าใครน่าสงสารกว่า แต่จะดูว่า “ใครกระทำอะไร” และ “การกระทำนั้นทำให้เกิดความเสียหายหรือไม่” โดยแยกเป็นช่วงๆ แบบนี้.. 1. โพสต์แรกของเจ้าของเรื่อง.. ประเด็นสำคัญคือ เขาพิมพ์ชื่อ อิงฟ้า วราหะ พร้อมข้อความที่ทำให้คนทั่วไปอาจเข้าใจได้ ว่าอิงฟ้าใช้อภิสิทธิ์ ใช้การ์ดกันห้องน้ำเพื่อให้ตัวเองสะดวก ทั้งที่ข้อเท็จจริงคืออิงฟ้าไม่ได้เข้าห้องน้ำ และการ์ดก็เป็นของงาน.. ตรงนี้ในเชิงกฎหมาย ศาลจะดูว่า ข้อความนั้นสื่อถึงตัวบุคคลชัดไหม..ซึ่งชัดเพราะมีชื่อ คนอ่านเข้าใจไปในทางเสียหายไหม..ถ้าคอมเมนต์ด่าเยอะ มีคนเชื่อว่าอิงฟ้าเป็นคนใช้อำนาจนั้นจริงก็เข้าข่าย ผู้โพสต์รู้ข้อเท็จจริงหรือไม่..อันนี้สำคัญมาก ถ้าเขาเข้าใจผิดจริง และไม่ได้มีเจตนาใส่ร้าย ศาลอาจมองว่าเป็นการโพสต์โดยประมาทหรือเข้าใจคลาดเคลื่อน ไม่ใช่เจตนาหมิ่นเต็มรูปแบบ แต่ไม่ได้แปลว่าไม่มีความรับผิด เพราะการโพสต์ชื่อคนโดยยังไม่รู้ข้อเท็จจริงครบ ก็อาจถือว่าทำให้ชื่อเสียงเสียหายได้อยู่ดี.. พูดง่ายๆ คือ ไม่รู้จริง แต่พูดจนคนอื่นเสียหาย ก็ยังถือว่ามีปัญหาได้ 2. การตอบกลับของอิงฟ้า อิงฟ้ามีสิทธิ์ออกมาชี้แจงและปกป้องชื่อเสียงตัวเอง เพราะตัวเองถูกพาดพิงก่อน ศาลจะดูว่า สิ่งที่อิงฟ้าตอบกลับนั้นเป็นการอธิบายข้อเท็จจริงหรือเป็นการด่าทอ ดูหมิ่น เหยียด ประจานเกินจำเป็น ถ้าเป็นแค่การชี้แจงว่า ไม่ได้เข้าห้องน้ำ การ์ดไม่ใช่การ์ดส่วนตัว และการโพสต์แบบนี้ทำให้คนเข้าใจผิด อันนี้โดยหลักถือว่าเป็นการป้องกันชื่อเสียงตัวเอง มีน้ำหนักปกติ.. 3. คนที่โควทชมศิลปินอีกคน อันนี้เป็นจุดที่บริบทสำคัญมาก แม้เขาจะไม่ได้พูดตรงๆ ว่า อีกคนดีกว่าอิงฟ้า แต่ถ้าเข้ามาชมอีกคน “ในจังหวะดราม่า” คนจำนวนมากก็สามารถตีความได้ว่าเป็นการแขวะเปรียบเทียบ ศาลจะมองที่ “เจตนาโดยบริบท” และ “ความเข้าใจของคนทั่วไป” ดังนั้นตอนอิงฟ้าตอบว่า “เราสามารถชมคนอื่นได้โดยไม่กดอีกคน” จริงๆ มันเป็นประโยคกลางๆ ที่ตีความได้ว่า กำลัง >> เตือนเรื่องมารยาททางสังคม<< ไม่ใช่การด่าศิลปินอีกคน ตรงนี้ถ้าขึ้นศาล โอกาสที่อิงฟ้าจะผิดจากประโยคนี้อย่างเดียวค่อนข้างยาก เพราะไม่ได้กล่าวหาอีกฝ่ายเสียหายโดยตรง 4. ประเด็นที่อิงฟ้าทำให้ศิลปินอีกคนโดนด่า..อันนี้ในทางกฎหมายค่อนข้างพิสูจน์ยากมาก เพราะต้องพิสูจน์ว่า อิงฟ้ามีเจตนาให้แฟนคลับไปโจมตี หรือใช้ข้อความปลุกปั่นโดยตรง แต่ถ้าแค่พูดเชิงเตือน แล้วคนในโซเชียลเอาไปตีความต่อเอง ศาลมักมองว่าเป็น “พฤติกรรมของบุคคลที่สาม” ไม่ใช่ความรับผิดตรงของผู้พูด เว้นแต่ข้อความจะชี้นำชัดมาก 5. สรุปแบบภาพรวม ถ้าศาลมองตามเหตุการณ์นี้ คนที่เสี่ยงที่สุด คือ ต้นโพสต์ เพราะเป็นคนเริ่มโยงชื่อบุคคลกับพฤติกรรมเสียหาย ทั้งที่ยังไม่รู้ข้อเท็จจริงครบ อิงฟ้ามีน้ำหนักของ ผู้เสียหายที่ออกมาชี้แจง ส่วนประเด็นโควทชมศิลปินอีกคน เป็นเรื่องมารยาทและบริบททางสังคมมากกว่าความผิดกฎหมายชัดๆ และการที่แฟนคลับหรือชาวเน็ตไปตีกันต่อ มันเป็น “ผลต่อเนื่องในโซเชียล” ซึ่งกฎหมายแยกออกจากต้นเหตุโดยตรง เว้นแต่มีการปลุกปั่นชัดเจน.. . .