اقتصاددان پشت دانشکده

بالاخره زنگ زدن، مادرم گفت نگران ما نباش، خوبیم، داریم خونه‌تکونی می‌کنیم برای بهار.

قلب من ، کیان ایران🇮🇷 آسوده و شاد باش که انتقامت گرفته شد ❤️

من عاشق زندگی کردن بودم، هر بار اتفاقی می‌افتاد بعد از مدتی دوباره بلند میشدم و ادامه میدادم، به اهدافم فکر میکردم به آینده‌ای که منتظرمه، این اولین باره تو زندگیم که مدت زیادیه از ته دل غمگینم، هیچ چیز خوشحالم نمیکنه و مطلقا امیدی به آینده و تلاش و اتفاق مثبتی ندارم. من بریدم.