junecha

แก นี่มันไวบ์พี่เร็มจริงๆ ไม่ไหวแล้วอะ จะร้องไห้ โคตรคิดถึง😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 แค่ม้าคมีความสุข ได้ทำสิ่งที่เขารัก ได้ทำเพลงที่เขาชอบ ชั้นพอแล้วจริงๆ😭😭😭😭😭😭😭😭😭

บทตามใจเธอ (.) #ยืมเมจforsex

แจกนิยายเรื่อง ‘วารินกลับบ้าน‘ 1 เล่ม ให้ follower ค่ะ 🫶🏽💭 กติกา (⸝⸝o̴̶̷᷄ ·̭ o̴̶̷̥᷅⸝⸝)♡ - รีทวิตนี้ - โควต หรือ เมนชั่นใต้ทวิตนี้ เล่าว่าของดีประจำบ้านเกิด/จังหวัดคืออะไร จะเป็นอะไรก็ได้ค่ะ สถานที่ ผู้คน อาหาร ฯลฯ เล่นได้ถึง 29 เมษายน 2569 ประกาศผล 1 พฤษภาคม 2569

trying to find purpose

slice of life เขียนยากจริงๆ ยิ่งเป็นฟีลกู้ดก็คูณสองเข้าไปอีก ตัวละครแฮปปี้แต่ตอนแต่งปีนเก้าอี้กายกรรม เครียดกว่าตอนเขียนดราม่าบ้านแตกอีก

ฉันชอบร่องรอยอารยธรรมของคนก่อนหน้ามาก บางเล่มเจ้าของเก่าอาจจะขีดเขียนไว้โดยไม่ได้ตั้งใจจะส่งต่อแต่แรก แต่พอได้มาแล้วรู้สึกเหมือนมีคนอ่านกับเราด้วย เขาชอบประโยคนี้นะ ประโยคนี้มีความหมายกับเขายังไง ชอบมากเลย

คน Introvert กับแมวนิสัยคล้ายๆกัน ถ้ารู้สึกปลอดภัยกับอะไรจะเดินเข้าไปหาเอง กล้าขี้เล่น กล้าหยอกล้อ คนที่ทำให้คนประเภทนี้สบายใจได้จะได้เห็นมุมนี้แค่คนเดียว

บทตามใจเธอ (.) #ยืมเมจforsex

อยากให้คนไปเที่ยวไทย เที่ยวในกทมกันเยอะๆ ยังมีชุมชน hidden gem อีกหลายยที่มากกที่ยังไม่แมส แล้วคนในชุมชนน่ารัก คนไทยน่ารักจริงๆ ㅠㅠ

the things you thought would last forever didn’t. otherwise, you wouldn’t be here. the love you believed in never really left, it stayed with you, lingering within your existence. & the light you were afraid would turn into darkness somehow reminds you that morning still comes.

the art of doing things alone

ความหมายของชีวิตคืออะไร? —ต้องเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนถึงจะเรียกได้ว่ามีความหมาย? —ต้องใช้เวลาตามหามันนานแค่ไหน? —แล้วถ้าใช้เวลาทั้งชีวิตก็ยังหาไม่เจอเลยล่ะ? #พำนักในนรก by Steven L. Peck

อยากให้ normalize การซื้อหนังสือมือสอง ไม่ต้องคาดหวังว่ามันจะสภาพกริบๆ ตำหนิไม่มี การส่งต่อ/ซื้อหนังสือมือสองคือมีแต่ดีกับดี 🥹

มีช่วงหนึ่งของชีวิต ที่เราเหมือนหายไปจากโลกทั้งใบ แต่เราไม่ได้หายไปจริงๆ แค่ไม่มีใครมองเห็นเรา เราเงียบลง ช้าลง และเหมือนถูกหยุดไว้ตรงที่เดิม ในขณะที่คนอื่น กำลังเดินไปข้างหน้า มันเป็นช่วงเวลา ที่อึดอัดอย่างอธิบายไม่ถูก เหมือนเราถูกห่อหุ้มไว้ ในบางอย่างที่แคบลงเรื่อยๆ จนเริ่มไม่แน่ใจว่า นี่คือทางผ่าน หรือทางตัน แต่ความจริงคือ สิ่งที่เราคิดว่า “ติดอยู่” อาจกำลัง “เปลี่ยนแปลง” เหมือนดักแด้ ที่ไม่ได้หยุดเติบโต แค่กำลังเติบโต ในที่ที่ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ว่า ข้างในนั้นกำลังเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครรู้ว่า มันต้องใช้เวลา และความอดทนมากแค่ไหน การลอกคราบไม่เคยสวยงาม มันทั้งเจ็บ ทั้งอึดอัด และโดดเดี่ยว เพราะไม่มีใคร ทำแทนกันได้ แต่สิ่งหนึ่งที่คนมักไม่รู้คือ แรงที่ดักแด้ใช้ เพื่อดิ้นออกมาจากเปลือก คือแรงเดียวกัน ที่ทำให้มันมีปีกที่แข็งแรงพอจะบิน และบางที สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับเรา ก็ไม่ต่างกัน บางความยากลำบาก ไม่ได้เข้ามาเพื่อหยุดเรา แต่มันกำลังสร้างบางอย่าง ที่เรายังมองไม่เห็น สร้างความแข็งแรง ที่เราจะต้องใช้ ในวันที่เราได้เป็นตัวเอง ในเวอร์ชันที่ดีกว่านี้ ดังนั้น ถ้าวันนี้คุณยังรู้สึกว่าชีวิตไม่ไปไหน อย่าเพิ่งรีบตัดสินชีวิตตัวเอง เพราะบางที คุณอาจไม่ได้กำลังหลงทาง คุณแค่กำลังลอกคราบอยู่ ในวันที่คุณยังมองไม่เห็นปีกของตัวเอง #TheBlackBookofMANIFEST #คิดมาก

ละกุชอบขำกับอะไรแบบนี้ 5555555555555555

สิ่งที่ดีที่สุดคือการได้ลองอ่านเล่มนี้หลังจากที่ได้ยินมานานและสิ่งที่แย่ที่สุดคือการเอาไปอ่านในคาเฟ่ ช่วงท้ายๆคือน้ำตาซึมสูดจมูกฟืดๆ จังหวะนั้นใครบอกก็ไม่สนใจแล้ว อารมณ์พาไปมากเก็บทรงไม่ไหวเลยคับ เป็นเล่มที่ควรค่าแก่การอ่านมากๆเล่มหนึ่งเลย #เมษาลาตะวัน

ขี้น้อยใจมาก ตามใจเราหน่อยดิ