Rabai

เห็นฟลุ๊คกะล่อนเล่าว่านางเเบบนายเเบบในไทยได้เงินน้อยมาก ตอนเเรกคิดส่าหลักหมื่น สรุปหลักพัน บางงานไม่ได้เลย ฟังเเล้วงงมาก ทั้งๆที่อาชีพนี้มันควรได้เงินมากกว่านี่ นี่น้อยมาก งานก็ไม่ได้มีเยอะตลอดอีก

เคยมีเพื่อนที่ดูไม่เอาไหนเลย ไม่รู้จักหาความรู้ ไม่พัฒนาตัวเอง อยู่ด้วยแล้วอึดอัดว่าทำไมปล่อยตัวเองชิวได้ขนาดนี้ จนมาคุยๆกันแล้วรู้สึกว่าเออสุดท้ายแล้วคนที่ถึงเส้นชัยก่อน สำเร็จก่อนคือมันว่ะ ของเราวิ่งตามไขว่คว้าความปลอดภัยในชีวิตเท่าไหร่ก็ไม่มีวันถึง ไม่มีวันพอ ไม่มีวันชนะ แต่อีเพื่อนที่ปล่อยจอยใช้ชีวิตแม่งมีความสุขรอแล้วนะ