coffee Namu ☾ ♮

🐨: Bu aralar bunu tek bir kelimeyle anlatamam. Ben tam bir duygusal gelgit insanıyım, bro. Bir saat dünyanın en mutlu insanı oluyorum, bir saat sonra kendimi berbat hissediyorum. Bir an ‘Seni seviyorum.’ diyorum, sonra ‘Senden nefret ediyorum.’, ‘Seni özlüyorum.’, ‘Bir daha karşıma çıkma.’ diyorum. Neden mi? Çünkü hayatımda çok fazla şey oluyor. Özel hayatım, işim, askerlik… Gerçekten çok fazla şey yaşıyorum. Ve galiba bütün bunları aynı anda hem seviyorum hem de nefret ediyorum. Bu yüzden sürekli mutlulukla üzüntü arasında gidip geliyorum. Dün San beni aradı. San abi beni aradığında ya ‘Hadi çıkalım, takılalım, bir şeyler içelim.’ der ya da benim için endişelendiği için bana tavsiye vermek ister. Dün de bana, ‘Son zamanlarda sende sadece bir gaz bir fren var.’ dedi. Haklı. Aslında ben en başından beri böyleydim ama bence BTS’in lideri olmak bunu biraz azalttı. Bu yüzden hep ‘Denge önemlidir. Denge her şeydir. Ben zamansızlığın peşinden gideceğim. Sonsuzluğun peşinden gideceğim.’ dedim. Bunları söylerken de samimiydim. Seni seviyorum. Ama sürekli böyle iniş çıkışlar yaşayan ben de gerçekten benim. Peki bu benle ne yapacağım? Ne yapmalıyım? Seokjin… Artık beni koruyacak takım arkadaşlarım yok. Tabii ki hâlâ etrafımda bir ekibim var ama yine de… Her neyse. Bugün gerçekten sakin olacağım. Karar verdim. Herkesten daha sakin, daha dingin biri olacağım. Gülme. Şu an duygulandığın için gülüyorsun ama beni en iyi sen tanıyorsun. Yine de bugünden itibaren gerçekten sakin olacağım. İşte şu düğmeye basmam bile bunun başlangıcı.

namjoon falou sobre a dependência emocional que ele tem com seus amigos, e de como ele queria saber fazer as coisas sozinho 🫠 RM: tem vezes que eu não gosto de mim mesmo. quando eu sinto que estou... obcecado demais com relacionamentos, sabe? eu sempre me pergunto: ‘você não consegue, por favor, ficar sozinho por um segundo?’ ‘por que você sempre precisa de alguém pra conversar ou pra viajar junto’ RM: ‘será que você não consegue só... se deixar ficar sozinho por tipo uma semana?' RM: porque eu sinto... às vezes eu sinto, na maior parte do tempo eu sinto muita dificuldade em só não fazer nada e ficar sozinho. hm… RM: mas... amigos... eu acho que às vezes eles são tudo.